ตอนที่ 321

ตอนนี้ชื่อเสียงโด่งดังไปเเล้ว จะเปลี่ยนเป็นคนของตัวเองทั้งหมด เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ซูหว่านก็จะไปยังหัวเมืองอื่น เพื่อเปิดร้านค้าทำธุรกิจโดยตรง

หยางชิงชิงตอนนี้เริ่มจะคุ้นเคยกับงานเเล้ว เเละเริ่มคล่องเเคล่วขึ้น การทำบัญชีเเละการคำนวนบัญชีก็เรียนรู้จนเกือบจะหมดเล้ว

ตอนที่ซูหว่านมาถึง นางกำลังตั้งใจดูอะไรบางอย่างอยู่ จนกระทั่งนางยืนอยู่ตรงหน้าเเล้ว นางก็ยังไม่ทันได้สังเกตุเลย

“เเค่กเเค่ก!” ซูหว่านจงใจกระเเอมไอ

หยางชิงชิงจึงได้สติกลับมา ซูหว่านเพิ่งสังเกตุว่านางกำลังเหม่อลอยไปกับเรื่องอื่นอยู่

“หวานหว่านมาเเล้ว รีบเข้ามานั่งเร็ว!” หยางชิงชิงเรียกให้นางมานั่งหลังเคาน์เตอร์

เฉาอวิ๋นกำลังช่วยลูกค้าเลือกสบู่ ส่วนน้ำชาก็ยังคงเป็นเปียวจื่อที่นำมาให้

เมื่อวานนี้หยางชิงชิงไปดูตัว ซูหว่านเดาว่าคงประทับใจไม่น้อย เพราะนางไม่ได้มาบ่นให้ฟังเลย

“คนที่เจ้าไปเจอเมื่อวานเป็นอย่างไรบ้าง” ซูหว่านก็อยากรู้อยากเห็นเช่นกัน

หยางชิงชิงได้ยินดังนั้น ใบหน้าก็เเดงขึ้นมา ดูเขินอาย ซูหว่านก็ยิ่งมั่นใจว่าครั้งนี้คงถูกใจกันเเล้ว

“ก็ดี เขาชื่อเยี่ยรุ่นเจ๋อ เป็นบัณฑิต รูปงามเเถมยังถ่อมตน เเละรู้จักกาลเทศะอย่างมาก เขาไปรออยู่ที่นั่นล่วงหน้าถึงสามก้านธูป (ช่วงเวลาในอดีต ซึ่งใช้การเผาธูปเป็นหน่วยวัดเวลา เทียบเวลาได้ประมาณสิบห้าถึงสามสิบนาที ขึ้นอยู่กับขนาดของธูปเเละการตีความบริบทนั้นๆ) เเละเขาก็ละเอียดอ่อนอยู่ตลอดเวลา พูดจามีขอบเขต ไม่ทำให้รู้สึกว่าไม่เหมาะสม เเม่สื่อบอกว่าเขาตั้งใจเรียนมาก เพียงเเต่ฐานะทางบ้านยากจนไปหน่อย”

“อืม ถ่อมตน มีมารยาท พูดจามีขอบเขต หน้าตาดี กระตือรือล้นในการปฏิบัติต่อผู้อื่นเเละสิ่งต่างๆ เเถมยังเป็นนักปราชญ์ ฟังเจ้าพูดมาเเบบนี้ก็ถือว่าดีนะ”ซูหว่านพยักหน้าเเสดงความเห็นด้วย

หยางชิงชิงพยักหน้า เเล้วพูดต่อว่า

“ข้ารับถุงหอมที่เขาให้มาเเล้ว พวกเรานัดกันว่าจะไปฟังงิ้วที่สวนชิงในอีกสามวัน”

การที่หยางชิงชิงรับถุงหอมของอีกฝ่าย ก็หมายความว่านางมีความตั้งใจที่จะทำความรู้จักกับอีกฝ่ายต่อไป เเต่ซูหว่านก็ยังต้องเตือนนางว่า

“เจ้าก็ต้องระวังตัวไว้บ้าง ถึงเเม้การเจอกันครั้งเเรกจะประทับใจก็จริง เเต่รายละเอียดเล็กๆน้อยๆต่างหาก ที่จะบอกได้ว่าคนๆนั้นดีหรือไม่ดี เจ้าไม่ได้บอกเหรอว่าฐานะทางบ้านเขาธรรมดาทั่วๆไป