ตอนที่ 347

เขาครุ่นคิดในใจ หากว่าที่ซื่อจื่อแห่งเจียงกั๋วกงเผยโฉมหน้าที่แท้จริงออกมา ตำแหน่งบุรุษในฝันของเหล่าสตรีนับหมื่นพัน คงไม่แน่ว่าจะเป็นเขามู่หรงเซิงผู้นี้

“แล้วคุณชายเซิงรู้จักกับคุณหนูกู้ได้อย่างไรหรือ?” เจียงอวี้ไม่ตอบคำถามของเขา แต่กลับโยนคำถามนี้กลับไปแทน

ตัวเขาเป็นถึงองค์ชายยังรู้จักกับบุตรสาวพ่อค้าธรรมดาได้ แล้วเหตุใดซื่อจื่ออย่างเขาจะรู้จักนางบ้างไม่ได้เล่า?

เห็นได้ชัดว่ามู่หรงเซิงคาดไม่ถึงว่าเจียงอวี้จะย้อนถามเช่นนี้ สีหน้าของเขาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มแล้วหันไปมองกู้เย่ว์

กู้เย่ว์ก็มองมาที่เขาเช่นกัน ทั้งสองสบตากันเพียงแวบเดียว ใบหน้าของกู้เย่ว์ก็แดงซ่านด้วยความเขินอาย

ดูท่าว่าคนทั้งสองกำลังอยู่ในช่วงเวลาแห่งความรักอันหวานชื่น

เมื่อเห็นเส้นเรื่องความรักของพระนางพัฒนาไปได้ด้วยดีเช่นนี้ ในใจของซูหว่านก็พลันรู้สึกวางใจอย่างน่าประหลาด

ตอนนี้เจียงอวี้ก็ไม่ได้ชมชอบกู้เย่ว์แล้ว เท่ากับว่าเขาสลัดพ้นจากชะตากรรมของพระรองผู้รันทดได้เสียที ดีจริง ๆ!

“ย่อมเป็นเพราะวาสนานำพา!”

มู่หรงเซิงรู้สึกว่า เป็นเพราะพรหมลิขิตที่ทำให้พวกเขาได้พบพาน รู้จักคุ้นเคย และรักใคร่กันในที่สุด หลังจากนี้ก็จะยังคงช่วยเหลือเกื้อกูลกันตลอดไป

เขากล่าวจบก็หันไปมองเจียงอวี้ เจียงอวี้จึงตอบกลับไปหนึ่งประโยค

“เช่นเดียวกัน!”

มู่หรงเซิงยิ้มอย่างเข้าใจ พลางกวาดสายตามองเจียงอวี้และซูหว่านไปมา

“ทั้งสองท่านดูเหมาะสมกันยิ่งนัก”

“อย่างนั้นหรือ ขอบคุณสำหรับคำชม ท่านกับคุณหนูกู้เองก็เหมาะสมกันมากเช่นกัน”

นับตั้งแต่เจียงอวี้มาถึงและนั่งลง ในที่สุดก็มีรอยยิ้มปรากฏขึ้นเพราะประโยคนี้ ช่างเป็นคนคลั่งรักโดยแท้

ซูหว่านเห็นท่าทางไม่ได้ความของเขาก็รู้สึกว่าน่ารักดี ทว่ากลับสังเกตเห็นว่ากู้เย่ว์กำลังมองสำรวจนางด้วยสายตาที่ไม่เข้าใจ ราวกับจะถามว่า เจียงซื่อจื่อจะมาชอบพอนางได้อย่างไร?

ซูหว่านไม่เกรงใจ มองกลับไปอย่างท้าทาย ประหนึ่งจะตอบกลับไปว่า

“แล้วอย่างไรเล่า ในเมื่อองค์ชายห้ายังชอบพอเจ้าได้ แล้วเหตุใดเจียงอวี้จะมาชอบพอข้าบ้างไม่ได้?”

ทั้งสองเบะปากพร้อมกัน ในชั่วขณะนั้น ความรู้สึกราวกับได้ย้อนกลับไปสู่ช่วงเวลาในอดีตที่ต่างฝ่ายต่างไม่พอใจซึ่งกันและกันก็หวนกลับมาอีกครั้ง

เช่นนี้ถึงจะถูกต้อง บรรยากาศแบบนี้ถึงจะคุ้นเคยหน่อย ท่าทีที่ปรองดองกันก่อนหน้านี้มันเสแสร้งเกินไป นางยังไม่ชิน

“ซูหว่าน เหตุใดเจ้าถึงคิดมาที่เมืองเหยี่ยนโจวหรือ?” เมื่อเห็นว่าทุกคนเงียบไป กู้เย่ว์จึงเป็นฝ่ายเปิดประเด็นขึ้นก่อน โดยวกกลับมาที่เรื่องของซูหว่านอีกครั้ง

“ข้ามาทำการค้า” ซูหว่านตอบตามความจริง

“เจ้าทำการค้าอันใดรึ?”