ตอนที่ 396

นางยังกล่าวอีกว่า

“เป่าชวนทนทุกข์อยู่ในกระท่อมอันหนาวเหน็บถึงสิบแปดปี เมื่อเขากลับมา กลับยังมาหยอกเย้าลองใจนางอีก ช่างน่าชังเสียจริง”

ในมุมของสตรีแล้ว เรื่องนี้นับว่ายากจะยอมรับได้โดยแท้

ด้วยเหตุนี้ ซุนหลิงเอ๋อร์จึงรู้สึกหดหู่ไปหลายวัน เอาแต่ครุ่นคิดถึงเนื้อเรื่องในบทละครจนสลัดไม่หลุด ทั้งยังกลายเป็นคนเจ้าอารมณ์อ่อนไหวไป

เจ้าสำนักเฒ่ากลับชมชอบเป็นอย่างยิ่ง ครั้งนี้เขาไม่ได้เผลอหลับไปกลางคัน แต่ดูจนจบเรื่อง

เมื่อดูจบ เขายังเอ่ยปากถามซูหว่านว่า ยังมีเรื่องราวทำนองนี้ให้ดูอีกหรือไม่

เรื่องเช่นนั้นมีอยู่มากมายนัก ในมือของซูหว่านล้วนมีแต่บทละคร ไม่ว่าจะเป็นราชบุตรเขยหญิง หรือขึ้นเกี้ยวผิดตัวแต่ได้สามีถูกคน มีครบทุกเรื่องทุกแนว

ทว่า ร่างกายของเจ้าสำนักเฒ่ายังไม่อาจตรากตรำเช่นนี้ได้บ่อยนัก ดังนั้นจึงทำได้เพียงฟังละครทุก ๆ สองสามวันครั้ง

ยามว่างซูหว่านก็จะไปเป็นเพื่อนเจียงอวี้ที่หอเฟิงเย่ว์เพื่อดูแลเจ้าสำนักเฒ่า พร้อมกับเล่านิทานเรื่องไซอิ๋วให้เขาฟัง

เมื่อซูมู่ว่างเว้นจากธุระก็จะมานั่งฟังอยู่ข้าง ๆ ด้วย เรื่องราวเทพเซียนเช่นนี้ ไม่ว่าจะยุคสมัยใดย่อมดึงดูดใจผู้คนได้เสมอ

……

เวลาผ่านไปกว่าครึ่งเดือนโดยไม่รู้ตัว ทางด้านหมอเทวดาซุนไปถึงเขาเหลยหมิงได้หลายวันแล้ว ทว่ายังไม่มีข่าวคราวใด ๆ ส่งกลับมา

เขาเก็บตัวเป็นเวลาครึ่งเดือน ทำให้ทางฝั่งอวี๋อู๋ชางเริ่มสงสัยขึ้นมาอีกครั้ง ช่วงนี้เขากำลังวุ่นอยู่กับการรวบรวมหลักฐาน เพื่อคิดกำจัดคนที่เห็นต่างจากตน

กลับมองข้ามความเคลื่อนไหวทางฝั่งหอเฟิงเย่ว์มาโดยตลอด

ท่านผู้เฒ่าดูมีชีวิตชีวาขึ้นทุกวัน เหมือนคนใกล้ตายที่ไหนกัน?

แม้เขาจะพยายามสงบนิ่งเพียงใด ก็คงต้องร้อนใจบ้างแล้ว

เขามิอาจแน่ใจได้ว่าเรื่องราวได้แดงขึ้นแล้วหรือไม่ การที่เขาแอบไปสืบเรื่องของผู้อาวุโสสำนักจงและผู้อาวุโสสำนักอี้ ทำให้ถูกจับได้คาหนังคาเขา เขาเคยสงสัยว่าคนทั้งสองก็กำลังคิดการใหญ่กับตำแหน่งเจ้าสำนักอยู่เช่นกัน แต่ผลกลับกลายเป็นว่าเจียงอวี้เป็นผู้ชักใยอยู่เบื้องหลัง และสามารถยุยงให้เกิดความขัดแย้งภายในได้สำเร็จ

ฝ่ายหนึ่งหวาดระแวงไปทั่ว ส่วนอีกฝ่ายก็รู้สึกเย็นเยียบในใจที่ไม่ได้รับความไว้วางใจ

วันรุ่งขึ้น อวี๋อู๋ชางมาที่สวนสมุนไพรอีกครั้ง เพื่อดูให้แน่ใจว่าแท้จริงแล้วซุนเป่ยโต่วไปที่ใดกันแน่ เพราะต่อให้เป็นเพียงไข้หวัดธรรมดา ก็คงไม่ถึงกับต้องเก็บตัวนานถึงครึ่งเดือน

ทางฝั่งเจียงอวี้ได้กำชับซุนหลิงเอ๋อร์ไว้แล้วว่า หากปิดบังต่อไปไม่ไหว ก็ไม่จำเป็นต้องปิดบังอีก เพียงแค่บอกไปตามตรงว่าหมอเทวดาซุนได้ออกจากสำนักเฟิงเย่ว์ไปแล้วก็พอ

เพราะเจียงอวี้ได้รับข่าวมาแล้วว่าหมอเทวดาซุนกำลังเดินทางกลับ อย่างช้าที่สุดสามวันก็คงมาถึง และยาถอนพิษก็ได้มาอยู่ในมือแล้ว

เจียงอวี้กลัวว่าจะเกิดเรื่อง จึงได้ส่งคนอีกสองกลุ่มไปคอยรับช่วงต่อ เพื่อให้แน่ใจว่าหมอเทวดาซุนจะกลับถึงสำนักเฟิงเย่ว์ได้อย่างราบรื่น