ตอนที่ 436

ซูจิ่งเป็นคนฉลาดมาก นอกจากสิ่งเหล่านี้แล้ว เขายังได้ถวายฎีกาทูลขอเสริมคันกั้นน้ำให้สูงขึ้นในบางจุดสำคัญตามแนวแม่น้ำเซวียนเหอ ทั้งยังขุดลอกตะกอนทรายจากก้นแม่น้ำขึ้นมาใช้ในการก่อสร้าง นอกจากจะช่วยลดวัสดุที่ต้องใช้ในการก่อสร้างได้แล้ว ยังช่วยเพิ่มความลึกของร่องน้ำอีกด้วย

ซูหว่านไม่ได้บอกกล่าวล่วงหน้าว่าจะมาหา เมื่อมาถึงเมืองหมิ่นโจว นางก็พบว่า ที่หน้าประตูเมือง มีผู้ประสบภัยจำนวนมากมารวมตัวกันอยู่ กระทั่งสภาพภายในตัวเมือง ก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน

หลังจากเข้าไปสำรวจในเมืองรอบหนึ่งแล้ว แม้ที่นี่จะไม่ได้รับความเสียหายจากภัยพิบัติรุนแรงมากนัก อย่างไรเสียก็เป็นถึงหัวเมือง แต่กลับอัตคัดถึงเพียงนี้ ยังเทียบไม่ได้แม้กระทั่งเมืองจี้โจวเลยด้วยซ้ำ

ซูหว่านเห็นสถานการณ์ ก็เข้าใจดีว่าไม่จำเป็นต้องรีบเปิดสาขาที่เมืองหมิ่นโจว เพราะหากเปิดไปก็คงไม่มีลูกค้า

ทว่านางกลับค้นพบสิ่งที่น่าสนใจอีกอย่างหนึ่ง

นั่นก็คือ นางได้พบกับกู้เย่ว์ที่เมืองหมิ่นโจว ทุกคนลองทายสิว่านางมาทำอะไรที่นี่?

นางมาตั้งโรงทานแจกข้าวต้มเพื่อบรรเทาทุกข์ให้แก่ผู้ลี้ภัยที่หน้าประตูเมืองหมิ่นโจว

ซูหว่านและซูอี้พักแรมที่โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งในเมือง เนื่องจากพี่ใหญ่ไม่อยู่ที่จวนเจ้ากรมชลประทาน พวกเขาจึงไม่ได้แวะไปที่จวน ตอนที่กำลังกินข้าวอยู่นั้น ก็ได้ยินแขกที่พักชั้นล่างพูดคุยกันถึงเรื่องคุณหนูกู้ที่หน้าประตูเมือง

“คุณหนูกู้ผู้นี้ช่างมีจิตใจเมตตาประหนึ่งพระโพธิสัตว์ นางมาตั้งโรงทานแจกข้าวต้มที่หน้าประตูเมืองหมิ่นโจวได้เดือนเศษแล้ว นอกจากจะมาแจกข้าวต้มให้ผู้ประสบภัยด้วยตัวเองทุกวันแล้ว ยังได้เชิญท่านหมอและนำยามารักษาโรคให้ผู้ประสบภัยอีกด้วย ได้ยินว่านางบริจาคเงินตั้งห้าหมื่นตำลึงเพื่อช่วยในการซ่อมแซมเขื่อนกั้นแม่น้ำเซวียนเหอ นางคือโพธิสัตว์กวนอิมกลับชาติมาเกิดชัดๆ มาเพื่อช่วยปัดเป่าทุกข์ร้อนให้แก่ชาวบ้านจริงๆ!”

“ใช่แล้ว หากโลกนี้มีคนดีๆ แบบคุณหนูกู้อีกสักสองสามคน ทุกข์ของผู้คนก็คงน้อยลงไปมาก!”

ซูอี้และซูหว่านต่างก็รู้สึกประหลาดใจ

โดยเฉพาะซูหว่าน นางไม่รู้ว่ากู้เย่ว์ทำไปเพื่อสิ่งใด ในนิยายต้นฉบับนางไม่เคยทำเรื่องแบบนี้มาก่อน แล้วตอนนี้นางกลับยอมทุ่มเทแรงกายและทรัพย์สินมากมายขนาดนี้ เพื่อชื่อเสียงที่ดีเท่านั้นหรือ?

ไม่น่าจะใช่ กู้เย่ว์ทำเรื่องเหล่านี้ย่อมมีเหตุผลของตัวเอง ซูหว่านคิดตรึกตรองไปมา สุดท้ายก็ได้ข้อสรุปเดียวในใจ

นั่นก็คือ กู้เย่ว์ทำเรื่องเหล่านี้ก็เพื่อสร้างชื่อเสียงที่ดีให้กับตัวเอง เพื่อไขว่คว้าสถานะให้กับอนาคต สถานะที่สามารถคู่ควรกับพี่เซิงของนางได้

การบริจาคครั้งเดียวถึงห้าหมื่นตำลึง ถือเป็นจำนวนมหาศาลจริงๆ

ในนิยายต้นฉบับ ซูหว่านทำเรื่องเลวร้ายมากมายจนคนในตระกูลซูเอือมระอา บรรดาพี่ชายจึงได้ทูลขอตำแหน่งเสี้ยนจู่[1]ให้แก่กู้เย่ว์ในเวลาต่อมา

เมื่อได้เป็นเสี้ยนจู่แล้ว กู้เย่ว์ก็จะไม่ใช่ลูกสาวพ่อค้าธรรมดาๆ อีกต่อไป ถือว่ามีสถานะควรคู่กับมู่หรงเซิงอย่างแท้จริง

แต่คราวนี้ เพราะเรื่องของซูอวิ๋นทำให้คนในตระกูลซูทั้งหมดต่างก็รู้สึกผิดหวังในตัวกู้เย่ว์ นางจึงไม่อาจพึ่งพาอิทธิพลอำนาจจากตระกูลซูได้อีกต่อไป ต้องหาทางสร้างความดีความชอบและชื่อเสียงด้วยตัวเอง