ตอนที่ 474

พันธมิตรภายนอกได้พ่ายแพ้แล้ว การยึดครองเป็นเพียงเรื่องที่ต้องเกิดขึ้นไม่ช้าก็เร็ว แต่เพราะการแปรพักตร์ของหมีหมี ทำให้เหตุการณ์เกิดขึ้นเร็วกว่ากำหนดเดิมถึงครึ่งปี

ในตอนเย็นต้องเข้าร่วมงานเลี้ยงยามค่ำคืนในวังหลวง ซูจิ่งและซูเฉินจึงเปลี่ยนชุดเป็นเครื่องแบบขุนนาง และพาซูหว่านไปร่วมงานด้วย

วันนี้เป็นวันเปิดตัวของซูหว่านในแวดวงชนชั้นสูงแห่งเมืองหลวง นางจึงต้องแต่งกายอย่างดี สวมใส่ชุดกระโปรงที่เน้นสีแดงซึ่งเหมาะกับนางมากที่สุด ทำให้ดูสดใสและน่าหลงใหล

นางไม่ใช่เด็กหญิงวัยสิบสามอีกต่อไป ตอนนี้นางเติบโตเป็นสาวเต็มตัวแล้ว สีชมพูและสีแดงเข้ากันอย่างลงตัว ผมถูกเกล้าขึ้นเป็นทรงที่สวยงาม ประดับด้วยปิ่นปักผมลายดอกพู่ระหง และดอกไม้ไข่มุกโทนสีเดียวกันอีกสองสามดอก ดูดีหรูหราแต่ยังไว้ซึ่งความสง่า

หลังจากที่แต่งตัวเรียบร้อยและเดินออกมา พี่ชายทุกคนในบ้านต่างตะลึงกับเครื่องแต่งกายของนาง

จะกล่าวว่างดงามดุจนางเซียนก็คงไม่ผิด

การมีน้องสาวที่งดงามโดดเด่นเป็นเรื่องที่น่าอวดจริงๆ

ซุนหลิงเอ๋อร์ยังไม่เคยเข้าไปในวังหลวง จึงจับมือซูหว่านและขอให้นางกลับมาบอกเล่าเรื่องราวให้ฟัง

บ่าวรับใช้เตรียมรถม้าไว้เรียบร้อยแล้ว ก่อนจะออกเดินทางซูจิ่งนำเสื้อคลุมบางๆ มาให้ซูหว่านสวม เนื่องจากเมืองหลวงตอนนี้เป็นฤดูใบไม้ผลิ ลมยามค่ำคืนยังคงมีความหนาวเย็นอยู่บ้าง

ซูหว่านที่นั่งอยู่บนรถม้า รู้สึกอัดอั้นกับสิ่งที่ต้องการรู้มาตลอดทั้งบ่าย ในที่สุดก็อดไม่ไหวที่จะเอ่ยถามออกมา ซึ่งก่อนหน้านี้นางยังคงอายที่จะถาม

"พี่ใหญ่ พี่สาม คือว่าข้ามีเรื่องอยากจะถามพวกพี่สักหน่อย..."

ซูจิ่งและซูเฉินที่นั่งอยู่คนละข้าง หันไปมองนางพร้อมกัน

"มีเรื่องอะไร เจ้าพูดมาเถิด พี่ใหญ่จะตอบโดยไม่ปิดบังแน่นอน" ซูจิ่งรู้ว่านางต้องการจะถามอะไร ย่อมไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะเก็บงำเอาไว้ได้นานขนาดนี้ สีหน้าของเขามีรอยยิ้มที่แสดงความเข้าใจ

เนื่องจากซูเฉินไม่ใช่คนละเอียดลึกซึ้งเหมือนกับซูจิ่ง จึงได้แต่มองหน้านางด้วยความไม่เข้าใจ

“เอ่อ...ข้าอยากจะถามว่าเจียงอวี้ได้รับตำแหน่งอะไรหรือเจ้าคะ”

ซูจิ่งรู้ทันจึงเลิกคิ้วพร้อมกับอธิบายว่า

“เขากลายเป็นเจียงกั๋วกงซื่อจื่อแล้ว หากจะให้ตำแหน่งที่แท้จริงก็ควรจะอยู่ในเมืองหลวง แต่ว่าวันนี้ในราชสำนัก เจียงซื่อจื่อได้ปฏิเสธฝ่าบาทไปแล้วตอนที่ฝ่าบาทถามเขาว่ามีตำแหน่งใดที่สนใจเป็นพิเศษหรือไม่ เขากลับบอกว่าเขาอยากเป็นเพียงซื่อจื่อผู้ใช้ชีวิตอิสระไม่ยุ่งเกี่ยวกับราชสำนักเท่านั้น และขอให้ฝ่าบาทไม่ต้องจัดตำแหน่งใดๆ ให้”

ในเมื่อเขากล้าทูลขอ ฝ่าบาทก็ทรงเห็นชอบ ทั้งยังให้คำมั่นแก่เขาด้วยว่า หากภายหน้ามีเรื่องใดอยากให้พระองค์ทรงจัดการให้ ก็สามารถเอ่ยทูลออกมาตรงๆ ได้เลย

เจียงกั๋วกงกลับมาจากสงครามพร้อมชัยชนะอันยิ่งใหญ่ เดิมทีฮ่องเต้ก็ทรงยินดีอยู่แล้ว อีกทั้งเจียงอวี้เป็นเจียงกั๋วกงซื่อจื่อและมีคุณูปการมากมายในสนามรบเช่นกัน ฝ่าบาทจึงทรงปฏิบัติกับเขาอย่างผ่อนปรนและให้เกียรติเป็นพิเศษ