ตอนที่ 494

“เช่นนั้นขอรบกวนจวิ้นจู่ด้วย”

พูดจบ นางก็พูดกับท่านแม่ของตนเบา ๆ ว่า

“ข้าไปก่อนล่ะ จำสิ่งที่ข้าสอนไว้ ฮูหยินเสิ่นก็อยู่ด้วย ท่านไม่ต้องกังวล”

แม่ซูได้ยินแบบนั้น ก็พยักหน้า ใบหน้ายังมีรอยยิ้ม นางเชื่อฟังจริง ๆ พอเข้าจวนอ๋องก็ยิ้มไว้ตลอด

ตื่นเต้นก็ตื่นเต้น แต่นางก็ต้องรักษาความสง่างามและกิริยาเอาไว้

ซูหว่านและเจียเฉิงออกไปแล้ว วันนี้ลมพัดอ่อน ๆ แดดกำลังดี ในสวนดอกไม้นานาชนิดบานสะพรั่ง

เมื่อทั้งสองคนเดินออกมา บรรดาสตรีผู้สูงศักดิ์ก็มองมายังทั้งสองคน เดินผ่านใคร คนนั้นก็ต้องโค้งคำนับ

เจียเฉิงยิ้มให้แล้วเดินผ่านไป จากนั้นก็เอ่ยถามซูหว่านว่า

“เซวียนเล่อจวิ้นจู่ ปีนี้ท่านอายุเท่าไหร่หรือ?”

นางอยากรู้ว่าทั้งสองใครอายุมากกว่ากัน

“ต้นเดือนหน้าก็สิบเจ็ดแล้ว” ซูหว่านตอบตามความจริง

“เช่นนั้นท่านก็อายุมากกว่าข้าไม่กี่เดือน ข้าเกิดเดือนแปด ต่อไปข้าจะเรียกท่านว่าพี่หญิง” เจียเฉิงเข้ากับคนง่ายมาก

ซูหว่านพยักหน้า และบอกว่าได้สิ

เจียเฉิงพาซูหว่านไปหาที่นั่ง บรรดาหญิงสูงศักดิ์รอบกายต่างเข้ามารุมล้อม

งานเลี้ยงพระราชวังครั้งก่อน ทุกคนเคยเจอกันแล้ว ทุกคนต่างทราบสถานะของซูหว่านในตอนนี้

บรรดาหญิงสูงศักดิ์มารวมตัวกัน แค่พูดคุยกันเท่านั้น ต่างฝ่ายต่างพูดคุยกัน หัวข้อโดยส่วนใหญ่คือเสื้อผ้าเครื่องประดับและชาดทาแก้ม

พวกมีความสามารถ จะพูดน้ำไหลไฟดับเป็นบางครั้ง

ซูหว่านจะพูดแทรกบ้างเป็นครั้งคราว แบบนี้จะไม่ทำให้ตัวเองดูไม่เข้ากลุ่ม ทุกคนอาจจะกังวลเกี่ยวกับสถานะของทั้งสองคน ดังนั้นจึงระมัดระวังมาก กลัวจะล่วงเกินพวกนาง บรรยากาศค่อนข้างจะกลมกลืนกันดี

บนศาลากลางน้ำ มีลูกหลานขุนนางชั้นสูงรวมตัวกัน ท่องบทกวีและแต่งกลอนอยู่ในนั้น

แม้จะเป็นงานที่ชายหญิงนั่งรวมกัน แต่ทุกคนล้วนเคารพกฎระเบียบ บรรดาหญิงสูงศักดิ์กับบรรดาชายสูงศักดิ์หากไม่มีธุระก็ไม่มีทางเข้ามาพูดคุยกันตนมากเกินไป และยิ่งไม่มีทางอยู่เพียงลำพัง นอกเสียจากเป็นพี่น้องกัน

เวลานี้ มีคนชมว่าชุดของซูหว่านงดงามมาก

“ข้าพบว่า วันนี้ชุดของเซวียนเล่อจวิ้นจู่งดงามจริง ๆ ผีเสื้อด้านบนปักได้ดีมาก รอยเย็บละเอียดมาก แสดงว่าฝีมือของช่างปักนั้นยอดเยี่ยม”

ก็ไม่รู้ว่าเป็นหญิงสูงศักดิ์จากตระกูลไหน ซูหว่านล้วนไม่รู้จัก จึงทำได้เพียงยิ้ม

“ข้าแค่หาช่างปักในเมืองมาปักไปเรื่อย ถือว่าไม่เลวจริง ๆ หากพวกเจ้าสนใจ ข้าบอกพวกเจ้าได้ว่าเป็นช่างปักจากร้านไหน”

“ดีเลย จวิ้นจู่ รีบบอกมาเถอะ”