ตอนที่ 501

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าฮูหยินรองจะไม่มีตำแหน่งภรรยาเอก แต่ตอนนี้เรือนหลังของจวนก็เป็นนางที่คอยดูแลจัดการทั้งหมด ทั้งยังเวลาออกไปข้างนอก ขบวนของนางก็จัดตามแบบภรรยาเอกทุกประการ”

ซูหว่านไม่รู้เรื่องเหล่านี้เลย ต้องอาศัยการสืบถามเท่านั้นถึงจะรู้

เมื่อได้ฟังเช่นนี้แล้ว เจียงกั๋วกงก็ถือว่าไม่เลว ในยุคเช่นนี้ การรับเพียงแค่อนุภรรยาคนเดียว อีกทั้งเพื่อภรรยาผู้ล่วงลับ ก็ไม่ยอมแต่งตั้งตำแหน่งภรรยาเอกให้ใครเลย นับว่าใช้ได้

แต่ก็ไม่รู้ว่าเหตุใดความสัมพันธ์ระหว่างเจียงกั๋วกงกับเจียงอวี้บุตรชายถึงได้ย่ำแย่นัก

ไม่รู้ว่าฮูหยินรองคนนั้นจะรู้สึกหรือไม่ว่ามีคนซุบซิบนางอยู่ นางหันหน้าไปทางด้านหลังเล็กน้อยแล้วชายตามองมาทางนี้ ซูหว่านเห็นเข้าพอดี ท่วงท่าและแววตาเช่นนี้หากคนไม่รู้คงนึกว่านางเป็นฮูหยินใหญ่แน่ๆ

เจียเฉิงนินทาคนอื่นลับหลังก็พลันรู้สึกผิดขึ้นมา จึงรีบหลบสายตาไปทางอื่นและลูบจมูกตัวเอง

ซูหว่านกลับทำตัวตามปกติ เพราะอย่างไรแล้วในอนาคตพวกนางก็ต้องอาศัยอยู่ใต้ชายคาเดียวกัน การทำความรู้จักกันไว้ก่อนก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

ส่วนกู้เย่ว์ก็นั่งอยู่กับสหายสนิทอยู่ที่ด้านหลังพวกนาง ในวงสังคมเช่นนี้ นางไม่ค่อยรู้จักกับสตรีสูงศักดิ์คนใดเท่าไหร่นัก คนที่คบหาสมาคมด้วยจึงเป็นเพียงบุตรสาวของขุนนางระดับสี่ระดับห้าในเมืองหลวงเท่านั้น

เพราะถึงแม้นางจะเป็นเสี้ยนจู่ แต่ครอบครัวของนางเป็นพ่อค้า ซึ่งตามลำดับชนชั้นตามสี่อาชีพหลักแล้ว พ่อค้าอยู่ในลำดับสุดท้ายเสมอ ทุกครั้งที่กู้เย่ว์ออกงาน นางมักจะสวมใส่เครื่องประดับทองและเงินเต็มตัว ทำให้หญิงสาวคนอื่นรู้สึกว่านางมีแต่กลิ่นอายของเงินตรา ไม่เต็มใจที่จะคบหากับนางสักเท่าไหร่

สรุปคือ บรรดาผู้ที่ไม่มีใครคบหาต่างก็รวมกลุ่มกันเอง ไม่มีบุตรสาวตระกูลสูงศักดิ์ที่จะเต็มใจคบหาสมาคมกับนาง

เมื่อนางเห็นซูหว่านและเจียเฉิงที่อยู่ด้านหน้ากำลังพูดคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนานและเดินอยู่ใกล้ชิดกันเช่นนั้น ในใจของนางก็เกิดความดูแคลน

ก็เพราะเห็นแก่หน้าของพี่ชายทั้งสองแห่งตระกูลซูนั่นแหละ นางถึงได้เต็มใจพาซูหว่านไปร่วมวงด้วย หากไม่แล้ว นางจะมีดีอันใด

ซูหว่านไม่ได้สนใจกู้เย่ว์เลย นางตามเจียเฉิงไปสนทนาเรื่องงิ้วจนกระทั่งโรงงิ้วเลิกรา หลังจากนั้นก็ถึงเวลาสำหรับงานเลี้ยงยามค่ำ

ทว่านางรู้สึกได้ว่ามีสายตาหนึ่งจับจ้องมองนางอยู่ด้านหลัง ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นใคร

เจียเฉิงบอกกับนางแล้วว่า เมื่อรุ่ยเสวี่ยให้กำเนิดลูกแมวแล้ว จะยกให้แก่นางเป็นตัวผู้หนึ่งตัวและตัวเมียหนึ่งตัว ให้เป็นคู่กัน

เมื่อถึงเวลาทานอาหาร ซูหว่านตั้งใจว่าจะนั่งร่วมโต๊ะกับแม่ซูและฮูหยินเสิ่น

ระหว่างนั้น ฮูหยินรองแห่งจวนเจียงกั๋วกงซึ่งมีสาวใช้ประคองผ่านมาพอดี ก็ชะงักและหยุดมองซูหว่าน

ซูหว่านเองก็จ้องตอบอย่างไม่เกรงกลัว เพราะตนเป็นถึงจวิ้นจู่ มีตำแหน่งสูงกว่านางซึ่งเป็นเพียงอนุมากนัก