ตอนที่ 516

คำนับครั้งที่สองขอให้รักใคร่และปรองดองผืนดินก็กลายเป็นทอง คำนับครั้งที่สาม”

สุดท้ายคือพิธีคารวะระหว่างสามีภรรยา ทั้งสองยืนหันหน้าเข้าหากัน

“คำนับครั้งที่หนึ่ง มีสุขร่วมเสพ มีทุกข์ร่วมต้าน*”*

“คำนับครั้งที่สอง สามีภรรยารักใคร่กัน มีลูกชายไว ๆ”

“คำนับครั้งที่สาม ครองคู่จนแก่เฒ่า รักกันกลมเกลียวตลอดไป พิธีเสร็จสิ้น!”

เมื่อพิธีดำเนินมาจนเสร็จสิ้น ในงานก็มีเสียงปรบมือดังด้วยความอบอุ่นดังขึ้น เพื่อแสดงความยินดีกับคู่บ่าวสาว ที่สวรรค์บันดาลให้เป็นคู่ชีวิตกัน

ซูหว่านถึงกับตื้นตันจนหลั่งน้ำตาแห่งความซาบซึ้งออกมา

ไม่ง่ายเลย มันไม่ง่ายเลย เดินมาถึงจุดในวันนี้ พี่ชายใหญ่ช่างยากลำบากจริง ๆ

สุดท้ายแล้วก็ถึงพิธีส่งเข้าห้องหอ พี่ชายใหญ่ต้องอยู่เลี้ยงอาหารแขกตรงโถงด้านหน้า ส่วนพี่สะใภ้ใหญ่ก็ส่งกลับเรือนหอ

อีกสักพัก ซูหว่านกับซุนหลิงเอ๋อร์จะไปอยู่เป็นเพื่อนนาง เพื่อไม่ให้นางรู้สึกเบื่อเมื่ออยู่ในห้องคนเดียว

พี่สาวสองคนของนางล้วนแต่งงานแล้ว มาอยู่ด้วยไม่ได้ ดังนั้นจึงมีเพียงซูหว่านผู้เป็นน้องสาวสามีเท่านั้นที่สามารถมาได้

ตอนนางกำลังจะตามไปยังห้องหอ พอหันกลับไปก็พบว่าเจียงอวี้กำลังยืนอยู่ข้างหลังนาง จึงชนเข้ากับอกของเขาเข้าอย่างจัง

เจียงอวี้ประคองไหล่ของนาง ทำให้นางยืนมั่นคง ซุนหลิงเอ๋อร์อยู่ข้าง ๆ กลับทำหน้าเหมือนถูกกระแทก

มีเพียงเจียเฉิงที่กะพริบตาปริบ ๆ ทำท่าเหมือนไม่เข้าใจ

ทำไมเจียงกั๋วกงซื่อจื่อถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ? แถมดูเหมือนจะสนิทกับพี่หญิงหวานหว่านเสียด้วย

ซูหว่านหน้าแดง และกล่าวด้วยความไม่พอใจว่า

“ทำไมท่านยืนอยู่ข้างหลังข้าถึงไม่ทักทายกันล่ะ?”

สีหน้าของเจียงอวี้ภายใต้หน้ากากไม่ชัดเจน แต่มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย

“เพราะเจ้าเคลิบเคลิ้มจนเกินไป จึงไม่สังเกตเห็น”

แน่นอนว่า เมื่อครู่เจียงอวี้อยู่ข้างหลังนางตลอด แต่นางไม่รู้ตัวเลยสักนิด ได้เห็นงานแต่งของซูจิ่งกับเสิ่นชิงหลี เขาเองก็รู้สึกตื้นตันใจมาก

เขาตั้งตาคอยที่จะแต่งงานกับซูหว่านในอนาคต เขาต้องมอบงานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่และยากจะลืมเลือนให้กับนาง

เขาเฝ้าคอยให้วันนั้นมาถึงอย่างมาก แค่คิดมุมปากก็อดยกยิ้มไม่ได้