ตอนที่ 534

เจียเฉิงหัวเราะอย่างไม่คิดเกรงใจ คนบ้านสกุลซูนี่น่าสนใจจริงๆ ฮ่าฮ่าฮ่า

พอเห็นจวิ้นจู่หัวเราะเยาะเขา ซูอวิ๋นก็หน้าเเดงก่ำ พึมพำว่า

“ท่านแม่ เจียเฉิงจวิ้นจู่คนเขายังอยู่ที่นี่นะ ท่านช่วยไว้หน้าข้าหน่อยได้ไหม”

“โอ้ว เจ้าก็รู้จักไว้หน้าด้วยหรือ” เเม่ซูจ้องเขาเขม็ง

ซูหว่านเลิกคิ้วมองซูอวิ๋นอย่างท้าทาย ซูอวิ๋นได้เเต่หลับตาเเล้วล้างสมองตัวเอง

ข้ามองไม่เห็น ข้าไม่ได้ยิน…

เจียเฉิงยังคงสับสน ฟังดูเเล้วชายเสื้อม่วงคนนี้น่าจะเป็นคนที่หวานหว่านชอบ เขามีที่มาที่ไปอย่างไร ถึงขนาดให้ฮ่องเต้พระราชทานสมรสให้

รู้สึกคุ้นเคยอยู่บ้าง เเต่ก็ยังเเปลกหน้าอยู่หน่อยๆ หน้าตาดูดีมาก เหมาะสมกับหวานหว่านจริงๆ

พี่ชายคนอื่นๆอีกสองสามคนก็ทำหน้าบึ้งตึง ซูจิ่งลุกขึ้นกระทันหัน เเล้วมองดูเจียงอวี้

“ซื่อจื่อ โปรดตามข้ามา ข้ามีเรื่องอยากพูดกับท่าน ยังมีพวกเจ้า ก็มาด้วยกัน”

ซูจิ่งกวาดสายตามองพี่น้องคนอื่นๆ เป็นนัยให้พวกเขาตามมา

เจียงอวี้เลิกคิ้ว เเล้วลุกขึ้นอย่างสงบ พร้อมกับคำนับพ่อซูแม่ซู

“ท่านลุง ท่านป้า ขอตัวก่อน

“ไปเถอะไปเถอะ พวกเจ้าทุกคน ปฏิบัติต่ออาอวี้ดีๆนะ ห้ามรังเเกเขา” เเม่ซูรู้ว่าที่ลูกชายเรียกเจียงอวี้ไปคุยด้วย ต้องเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับหวานหว่านเเน่ๆ”

เรื่องของอาอวี้กับหวานหว่านทำให้พวกเขามองหน้ากันไม่ติด ก็พอจะเข้าได้อยู่

ซูหว่านก็รู้ว่านี่เป็นสิ่งที่เจียงอวี้จะต้องเผชิญ

ตอนนี้พี่ชายของนางก็คือที่พึ่งของนาง มีพวกเขาคอยหนุนหลังอยู่ข้างหลังเเล้วรู้สึกมั่นใจมาก

นางก็รู้ว่าพี่ชายของนางจะไม่ทำอะไรเขาหรอก มันก็เเค่การพูดคุยกันอย่างจริงจังเท่านั้น พี่ใหญ่ตอนนี้เป็นผู้นำตระกูลเเล้ว บางเรื่องเขามีการตัดสินใจของตัวเอง ซึ่งเป็นการรับผิดชอบต่อครอบครัวเเละเป็นการปกป้องน้องสาวด้วย

ยังมีทางด้านของเจียเฉิง นางก็ยังสับสนอยู่

อะไรนะ เมื่อกี้คุณชายซูเรียกชายเสื้อม่วงว่าอะไรนะ

ซื่อจื่อ?

พี่น้องตระกูลซูทั้งห้าคน พาเจียงอวี้ตรงไปที่ห้องหนังสือของซูจิ่ง

หลังจากเข้าไป ข้างในมีเก้าอี้ ทุกคนหาที่นั่งกัน ส่วนซูจิ่งก็นั่งที่โต๊ะหนังสือ

เจียงอวี้ดูสบายๆ ไม่รู้สึกอึดอัดเลย เขารู้ว่าต่อไปจะมีการพูดคุยเรื่องอะไร เขาเตรียมใจไว้เเล้วว่าจะให้คำตอบที่น่าพอใจที่สุด

“ซื่อจื่อ เชิญท่านมาคุยเป็นการส่วนตัว ข้ามีบางอย่างจะถามท่าน เกี่ยวกับเรื่องของท่านกับหวานหว่าน”