ตอนที่ 555

ดังนั้น นางจึงค่อยๆ เคลื่อนตัวไปข้างหน้าสองสามก้าวเพื่อแอบฟัง การกระทำเล็กๆ น้อยๆ นี้ในสายตาของซุนหลิงเอ๋อร์และเจียเฉิงนั้นช่างน่ารักเสียนี่กระไร

เมื่อมองจากด้านข้าง ก็จะเห็นจงหลีเอ๋อร์ที่ยิ้มอย่างเขินอาย ส่วนเจียงอวี้สวมหน้ากากจนมองไม่เห็นสีหน้า เขายืนกอดอกเงียบๆ ฟังคนพูดอยู่ แต่ก็ยังคงไม่ได้ยินว่าพูดอะไร เห็นเพียงริมฝีปากบางของเจียงอวี้ขยับขึ้นลง แต่ก็ไม่รู้ว่ากำลังพูดอะไร

ซูหว่านกอดอกแล้วแค่นเสียง 'หึ' ออกมา จากนั้นก็หันหลังเดินจากไป

เดินไปได้ไม่กี่ก้าว ก็บังเอิญชนเข้ากับเสิ่นชิงหลีที่กำลังมาตามหานาง

เจียงอวี้เหลือบมองก็เห็นว่าซูหว่านเดินจากไปแล้ว แต่จงหลีเอ๋อร์ยังคงพูดจ้อไม่หยุด ทั้งที่บอกไปแล้วว่าให้ไม่ได้ ก็ไม่รู้ว่าไปเอาความมั่นใจมาจากไหน

สีหน้าของเขาแสดงความไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด เขาไม่สนใจนางอีกต่อไป และหันหลังเดินตามซูหว่านไปทันที

เสิ่นชิงหลีตามหาซูหว่านจนพบ บอกว่าพี่ใหญ่ยังไม่เห็นนางเลยในวันนี้ เลยอยากจะมาตรวจสอบให้แน่ใจว่านางปลอดภัยดี

พี่ชายทั้งสามคนต้องตามเสด็จแต่เช้า จึงไม่เห็นพวกเขาแล้ว ส่วนพี่รองก็ไม่เต็มใจที่จะก้าวออกจากกระโจมของตัวเอง ด้านพี่สะใภ้ใหญ่ก็ต้องไปร่วมงานสังคมต่างๆ นานา ดังนั้นซูหว่านจึงทำได้แค่ไปเที่ยวเล่นกับซุนหลิงเอ๋อร์

ตอนนี้เจียเฉิงก็กลับมาแล้ว โชคดีที่ตอนนั้นพาซุนหลิงเอ๋อร์มาด้วย ไม่อย่างนั้นนางก็คงจะเบื่อตายคนเดียวแน่

“ขอโทษนะหวานหว่าน วันนี้ทั้งวันมีธุระเยอะจริงๆ ไม่ว่าจะงานไหนข้าก็ขาดไม่ได้เลย ไม่มีเวลาดูแลเจ้าเลย เจ้าอย่าโกรธเลยนะ” เสิ่นชิงหลีพูดพร้อมกับจับมือซูหว่านไว้ ดูรู้สึกละอายใจอยู่ไม่น้อย

“พี่สะใภ้ใหญ่ ข้าเข้าใจดี ท่านจะขอโทษข้าทำไม? ข้าไม่ใช่เด็กสาวตัวเล็กๆ ที่อ่อนแอจนดูแลตัวเองไม่ได้เสียหน่อย” ซูหว่านหัวเราะ

“ถึงจะพูดอย่างนั้น แต่เจ้าก็เป็นน้องสาวคนเล็กที่สุดในบ้านของเรานะ ถ้าพวกเราไม่ตามใจเจ้าแล้วจะตามใจใคร?”

คำพูดของเสิ่นชิงหลีช่างอบอุ่นใจเหลือเกิน จนทำให้ซูหว่านรู้สึกเคลิบเคลิ้มไปบ้าง

“หวานหว่าน รอพวกเราด้วย!”

ซุนหลิงเอ๋อร์และเจียเฉิงรีบตามมาทันที

พวกนางวิ่งเข้ามาคล้องแขนทั้งสองคน ความสัมพันธ์ของคนทั้งสี่ดีมาก

เมื่อเจียงอวี้เดินมาถึง คนก็หายไปหมดแล้ว เขาได้แต่ยกมือขึ้นกุมหน้าผากอย่างช่วยไม่ได้

พาอาหนานไปยังกระโจมของซูหว่านทันที

ซูจิ่งและซูอี้กลับมาเปลี่ยนเสื้อผ้า หลังจากได้พบกับซูหว่านและคนอื่นๆ แล้ว ก็รีบกลับไปตามเสด็จอีกครั้ง

ยังดีที่ทั้งสองคนขี่ม้าเป็น คนหนึ่งต้องทำหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่บันทึกเหตุการณ์ อีกคนก็ต้องไปร่วมล่าสัตว์ด้วย

อย่าดูถูกซูจิ่งที่เป็นขุนนางฝ่ายบุ๋น แต่ในช่วงเวลาปกติ เขาก็ฝึกฝนการขี่ม้าและยิงธนูด้วยตัวเองโดยเฉพาะ

ถึงแม้ว่าจะเทียบกับพวกแม่ทัพไม่ได้ แต่สำหรับการตามเสด็จอะไรทำนองนี้ ก็ถือว่าเพียงพอแล้ว

ซูหว่าน เสิ่นชิงหลีและสหายอีกสองคนอยู่ในกระโจมเพื่อพูดคุยและจิบชา

ซูจิ่งและซูอี้เพิ่งจะเดินออกไปได้ไม่นาน ก็เดินสวนกับเจียงอวี้ซึ่งกำลังเดินตรงเข้ามาพอดี