ตอนที่ 571

บางคนไปเพื่อตำแหน่งพระชายาเอกโดยเฉพาะ บางคนก็มุ่งหวังเพียงตำแหน่งพระชายารอง

กู้เย่ว์เองก็อยู่ในบริเวณลานล่าสัตว์ เพียงแต่มีคนมากเกินไป ทั้งซูหว่านเองก็ไม่ค่อยปรากฏตัวต่อหน้าผู้คน นางมาที่นี่ได้สองวันแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้พบนาง

นางนั่งอยู่แถวที่สองเช่นกัน และนั่งอยู่กับจงหลีเอ๋อร์ นางเกือบลืมไปแล้วว่า เมื่อก่อนท่านโหวน้อยแห่งจวนซุ่นเต๋อโหวดูเหมือนจะเคยปรากฏตัวพร้อมกับมู่หรงเซิง ทั้งยังเคยวิ่งตามกู้เย่ว์ด้วย

พวกเขาอยู่ค่ายเดียวกัน การที่กู้เย่ว์และจงหลีเอ๋อร์จะสนิทสนมกันก็ดูไม่ใช่เรื่องแปลกอันใด

หากจงหลีเอ๋อร์ได้แต่งให้กับเจียงอวี้ ก็เท่ากับว่าจวนเจียงกั๋วกงจะตกอยู่ในกำมือของมู่หรงเซิงด้วยเช่นกัน ยิ่งมองก็ยิ่งเหมือนกับการกระทำที่มีการวางแผนไว้แล้ว

เพียงแต่ จงหลีเอ๋อร์นั้น ไม่เคยอยู่ในสายตาของเจียงอวี้เลยแม้แต่น้อย

ราวกับสัมผัสได้ถึงสายตาของซูหว่าน กู้เย่ว์จึงตบแขนของจงหลีเอ๋อร์เบา ๆ เพื่อส่งสัญญาณให้นางมองมา

จงหลีเอ๋อร์หันมาและสบเข้ากับสายตาของซูหว่านอย่างแม่นยำ นางเผยรอยยิ้มเหยียดหยามออกมา แฝงไว้ด้วยความรู้สึกดูแคลนซูหว่าน

ซูหว่านหัวเราะด้วยความโมโห ความมั่นใจเช่นนี้มาจากที่ใดกัน ถึงได้หยิ่งผยองได้ถึงเพียงนี้?

ดังนั้น ซูหว่านจึงตอบกลับไปด้วยสายตาที่มองขยะ แม้จะอยู่ห่างไกลกันถึงเพียงนี้ แต่สายตาทั้งสองคู่ที่ปะทะกันกลับราวกับมีประกายสายฟ้า

กู้เย่ว์ยกจอกสุราขึ้นสองมือ คารวะให้ซูหว่านจากระยะไกล

ทว่าซูหว่านกลับยกจอกขึ้นด้วยมือเดียว เป็นการตอบรับอย่างขอไปที

ตามศักดิ์ฐานะแล้ว พวกเจ้าสองคนล้วนต่ำต้อยกว่าข้า ข้าย่อมมีสิทธิ์และมีความมั่นใจที่จะทำเช่นนี้กับพวกเจ้า

“นางกำลังเสแสร้งให้ใครดูอยู่กัน? ผู้ที่ไม่รู้คงนึกว่านางเป็นองค์หญิงกระมัง!”

จงหลีเอ๋อร์โกรธจนตัวสั่น กดเสียงให้ต่ำแล้วบ่นกับกู้เย่ว์

กู้เย่ว์เพียงยิ้ม ก่อนจะปลอบโยนว่า

“แม้ว่านางจะมิใช่องค์หญิง แต่ก็ได้ความรักความโปรดปรานจากเจียงซื่อจื่อ ทั้งยังมีตระกูลซูคอยหนุนหลังอยู่ด้วย”

การยุยงอย่างแนบเนียน ทำให้จงหลีเอ๋อร์ยิ่งทวีความโกรธมากขึ้น

“พี่น้องตระกูลซูหลายคนเป็นคนโปรดของฝ่าบาทจริง แต่นางก็เป็นเพียงสุนัขที่อาศัยบารมีเจ้าของเท่านั้น เจ้าบอกว่าเจ้าเองก็เคยอยู่ที่ตระกูลซูมาสิบกว่าปี พวกเขาไม่มีเยื่อใยให้เจ้าเลยหรือ?”

“นับว่าเป็นพี่ชายของเจ้าเช่นกัน เหตุใดจึงดูไม่สนิทสนมกับเจ้าเลยเล่า?”

แม้จงหลีเอ๋อร์จะโกรธ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ อย่างไรเสียซูหว่านก็เป็นถึงจวิ้นจู่ แม้นางจะเป็นบุตรีสายตรงแห่งจวนโหวที่ฟังดูสูงศักดิ์ แต่ก็ยังมิอาจเทียบกับฐานะของอีกฝ่ายได้

ดังนั้น นางจึงเอ่ยถามในสิ่งที่กู้เย่ว์เคยเล่าให้นางฟังก่อนหน้านี้