ตอนที่ 574

ฮองเฮารู้สึกเสียหน้า เมื่อเห็นว่าซูเฟยยังคงหัวเราะนางอยู่ จึงอดมิได้ที่จะถลึงตาใส่นาง

งานเลี้ยงรอบกองไฟยังคงดำเนินต่อไป ทุกคนต่างอิ่มหนำสำราญกันถ้วนหน้า

เมื่อรับประทานไปได้ครึ่งหนึ่งก็มีช่วงหยุดพักให้ลิ้มรสของหวาน และการแสดงขับร้องร่ายรำก็เริ่มขึ้น

เหล่านางรำในชุดแปลกตาจากต่างแดน กำลังร่ายรำอย่างอ่อนช้อยงดงามบนเวทีชั่วคราวซึ่งตั้งอยู่ใจกลางสนามหญ้า

มู่หรงไหวยกจอกสุราขึ้นให้ซูมู่ที่อยู่อีกฟาก เพื่อขอบคุณที่ช่วยถอนพิษให้มารดาของตน

ซูมู่คารวะตอบกลับไปอย่างนอบน้อม

“รองเจ้ากรมซู!”

ฮ่องเต้ดื่มไปหลายจอก รู้สึกสำราญใจยิ่งนัก จึงเอนกายพิงพนักเก้าอี้แล้วเอ่ยเรียกซูจิ่ง

ซูจิ่งลุกขึ้นเดินออกมาพลางประสานมือคารวะ

“กระหม่อมอยู่นี่พ่ะย่ะค่ะ!”

ฮ่องเต้เห็นเขาเดินออกมา ก็ชี้นิ้วมาที่เขาด้วยสีหน้าแย้มยิ้ม

“รางวัล พี่น้องตระกูลซูทุกคนล้วนมีรางวัล”

จู่ ๆ พระองค์ก็ตรัสประโยคนี้ขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ซูจิ่งทำได้เพียงแสดงท่าทีให้ดูนอบน้อมถ่อมตนยิ่งขึ้น

“ให้เราคิดก่อนนะ คนโตเป็นจอหงวน ช่วยเราซ่อมแซมแม่น้ำเซวียนเหอ จัดการอุทกภัย สร้างคุณประโยชน์ให้แก่ราษฎร คนที่สองเป็นศิษย์เพียงคนเดียวของหมอเทวดา ศิษย์เก่งกว่าอาจารย์ ฝีมือการรักษายอดเยี่ยม เพียงลงมือครั้งเดียวก็ถอนพิษให้เฉินกุ้ยเฟยได้ คนที่สามเป็นแม่ทัพทหารม้ากล้าหาญของเรา อายุน้อยแต่รู้จักยืดหยุ่น แม้ตกอยู่ในวงล้อมของศัตรูก็ไม่ขลาดเขลา ทั้งยังสามารถช่วยเจียงกั๋วกงประสานงานจากภายในสู่ภายนอกจนได้รับชัยชนะ เป็นเด็กรุ่นหลังที่น่าเกรงขาม”

“คนที่สี่ กล้าคิดกล้าทำ อาหารเลิศรสที่พวกเจ้าได้ลิ้มลองในวันนี้ ล้วนเป็นสูตรลับเฉพาะที่เขาคิดค้นขึ้นมาเองกับมือ คนที่ห้า มีพรสวรรค์เป็นเลิศ ภาพวาดงดงามหาใดเปรียบ ภาพเลี้ยงมงคลสมรสเพียงภาพเดียวก็ควรค่าแก่การเล่าขานสืบไปชั่วกาลนาน ดีมาก ดีมาก พวกเจ้าคนตระกูลซู ล้วนแต่เป็นคนดีมีฝีมือทั้งสิ้น”

“อ้อ จริงสิ ยังมีเซวียนเล่อจวิ้นจู่ของเราอีกคน นางมีใจเปี่ยมด้วยคุณธรรม พวกเจ้าลองพูดมาสิ ว่าพวกเขาสมควรได้รับรางวัลหรือไม่?”

พระองค์ทรงยื่นมือ ชี้ไปยังเหล่าขุนนางที่อยู่เบื้องล่าง

เหล่าขุนนางสบตากัน โดยส่วนใหญ่แล้วย่อมรู้ว่าควรทำอย่างไร ฮ่องเต้ทรงพระเกษมสำราญ พวกเขาก็เพียงแค่ต้องคล้อยตามน้ำไป

“ฝ่าบาท กระหม่อมเห็นว่าสมควรได้รับรางวัลพ่ะย่ะค่ะ เพียงแค่พวกเขาสามารถทำให้ฝ่าบาทมีความสุขได้ ก็สมควรได้รับรางวัลแล้ว”

ผู้ที่กล่าวคือเสนาบดีกรมคลัง ทว่าวาจาของเขากลับฟังดูแปลกพิกล ราวกับว่าพี่น้องตระกูลซูเป็นลิงเสียอย่างนั้น