ตอนที่ 579

ไม่ใช่ พี่หญิง เขาเเค่ใช้คำพูดเพื่อเป็นกลยุทธ์เท่านั้น เจ้าเชื่อจริงๆหรือ

ถ้านางไม่รู้อะไรจริงๆ นางจะได้เป็นจวิ้นจู่จริงๆหรือ มันเป็นเรื่องตลกไหม

ช่างเป็นเพื่อนร่วมทีมที่โง่เง่าเหมือนหมูจริงๆ ถ้าไม่ใช่เพราะต้องการผูกมัดจวนโหวซุ่นเต๋อ การอยู่กับนางก็รู้สึกเหมือนเป็นการดูถูกสติปัญญา

หลังจากงานเลี้ยงรอบกองไฟสิ้นสุดลง เจียงอวี้ก็ต้องรับโทษโบยสามสิบไม้ ตามที่เจียงกั๋วกงเพิ่งกล่าวไว้ เนื่องจากความหุนหันพลันเเล่นเเละไม่รู้จักกาลเทศะของเขา

อีกทั้งเมื่อครู่เขายังทำให้ฮ่องเต้เสียหน้า ฮ่องเต้ไม่ได้ขัดขวางการลงโทษเจียงอวี้ของเจียงกั๋วกง ดังนั้นการโบยสามสิบไม้ครั้งนี้ เขาต้องรับไว้

ช่วงครึ่งหลัง ซูหว่านใจลอยตลอด คิดว่าเจียงกั๋วกงจะลงโทษเจียงอวี้จริงๆหรือไม่

ดังนั้นนางจึงหันไปถามพี่ชายคนโต

“พี่ใหญ่ ท่านว่าเจียงกั๋วกงจะโบยเจียงอวี้จริงๆหรือไม่”

ซูจิ่งนั่งอยู่ข้างๆนาง เมื่อนางเอียงศรีษะมาถาม ซูจิ่งก็ได้ยิน

เขาก็ตอบตามความเป็นจริง

“ต่อหน้าขุนนางมากมายเช่นนี้ เจียงกั๋วกงได้ให้คำมั่นเเล้ว เเละฮ่องเต้ก็ไม่ได้ขัดขวาง การถูกโบยครั้งนี้จะต้องได้รับ”

การโบยสามสิบไม้ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ ครึ่งเดือนคงจะลุกจากเตียงไม่ได้เลย

ซูหว่านรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย นางไม่อยากให้เจียงอวี้ถูกตี

หลังจากนั้นฮ่องเต้ทรงดื่มสุราไปหลายจอก เมื่อพระองค์ประกาศเลิกงาน ทุกคนก็พากันเเยกย้ายออกจากที่นั่ง

มู่หรงไหวเห็นเสด็จพ่อของเขาไปเเล้ว ก็รีบวิ่งไปทางเจียงอวี้ เเละหยุดเจียงอวี้ไว้

“เจ้าเจียง เจ้าฟังข้าอธิบาย ข้ากับจวิ้นจู่ไม่ได้มีอะไรกันจริงๆนะ เเค่บังเอิญเจอกันเท่านั้น ข้าไม่มีความคิดอะไรเเบบนั้นเลย เจ้าอย่าเข้าใจผิด”

เจียงอวี้ถูกเขาขวางไว้ มู่หรงไหวก็โพล่งออกมาออกมาอย่างรวดเร็ว ดูท่าทางเร่งร้อนจริงๆ

เจียงอวี้ไม่ได้ใส่ใจเลยเเม้เเต่น้อย เขาไม่ใช่คนประเภทที่จะถูกความรู้สึกครอบงำจนใครพูดอะไรก็เชื่อไปหมด

“องค์ชายเจ็ด กระหม่อมไม่ได้เข้าใจอะไรผิด กระหม่อมยังต้องไปรับโทษ ท่านพักผ่อนก่อนเถอะ!”

วันนี้เขาคงหนีไม่พ้นการโดนลงโทษ เเต่เขาก็ไม่เสียใจ

เเม้จะไม่สำเร็จ เเต่อย่างน้อยทุกคนก็ได้รับรู้ความตั้งใจของเขา ได้รู้เรื่องราวระหว่างเขาทั้งสองเเล้ว

ตราบใดที่เบื้องบนยังไม่ได้เอ่ยปาก เเละด้วยศักดิ์ศรีของเจียงอวี้ ตอนนี้ก็ไม่มีใครกล้าคิดจะทำอะไรซูหว่าน

ลูกผู้ชายตัวจริง กล้าทำกล้ารับ จะมีอะไรใหญ่โตนักหนา

มู่หรงไหวได้ยินว่าเจียงอวี้กำลังจะถูกลงโทษ ในใจเขารู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้าง

“ถ้าไง ให้ข้าช่วยรับโทษแทนเจ้าครึ่งหนึ่งดีไหม”

“ท่านอย่ามาสร้างปัญหาให้กระหม่อมเลย ถือว่าข้าขอบคุณท่าน!” เจียงอวี้ประสานมือคำนับเขา