ตอนที่ 622

“มาเถิด สวมมงกุฎเสีย ให้พี่ห้าได้พิจารณาดูให้ถี่ถ้วน อีกประเดี๋ยวจะได้กลับไปวาดภาพของเจ้าในวันนี้ได้ถูก” ซูอี้เดินเข้ามาหาก่อนจะเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

ก่อนหน้านี้ตอนที่มงกุฎถูกส่งมา เขาได้แยกมันออกไปวาดภาพเก็บไว้ก่อนแล้ว ด้วยตั้งใจว่าจะเก็บไว้เป็นแบบอ้างอิง เพื่อบันทึกความงดงามของซูหว่านในวันนี้

ซูหว่านเชื่อฟังแต่โดยดี นางให้คนช่วยสวมมงกุฎให้ จากนั้นจึงยืนหมุนตัวช้า ๆ ต่อหน้าซูอี้สองรอบ

ซูอี้พินิจพิเคราะห์นางตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า เก็บรายละเอียดลวดลายบนชุดแต่งงาน แล้วจดจำไว้ในใจอย่างแม่นยำ

“หว่านหว่าน เจ้ากำลังจะออกเรือนแล้ว พี่รองดีใจยิ่งนักที่เจ้าได้แต่งให้กับคนที่เจ้ารัก พี่รองขออวยพรให้เจ้ามีแต่ความสงบสุขเกษมสำราญไปตลอดชีวิต สมปรารถนาในทุกสิ่ง และหวังว่าเจ้ากับเจียงอวี้จะครองคู่กันจนแก่เฒ่า ถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชร”

ภายในใจของซูมู่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย คำพูดที่เขาเอ่ยออกมานั้นมักจะตั้งอยู่บนพื้นฐานของความเป็นจริงเสมอ

“เช่นนั้นข้าขอน้อมรับคำอวยพรของพี่รองเจ้าค่ะ ข้าจะนำคำอวยพรของพวกท่านติดตัวไปด้วย และจะมีความสุขตลอดไป” ซูหว่านแย้มยิ้มอย่างอบอุ่น

ซูเฉินมองซูหว่าน พลันหวนนึกถึงครั้งแรกที่ได้พบนางเมื่อห้าปีก่อน แม่นางน้อยผู้สดใสมีชีวิตชีวา ปรากฏตัวต่อหน้าเขาด้วยรอยยิ้มช่างดูอ่อนหวานและว่าง่ายปานนั้น

เพียงแต่ในยามนั้นนางยังดูไร้เดียงสา บัดนี้ห้าปีผ่านไป เด็กสาวตัวน้อยเติบใหญ่เป็นดรุณีแรกรุ่นที่งดงามสะพรั่ง และกำลังจะออกเรือนแล้ว

เขาเคยคิดอยู่บ่อยครั้งว่าหากซูหว่านได้อยู่ข้างกายพวกเขามาตั้งแต่เล็ก ไม่เกิดเรื่องผิดพลาดขึ้นก็คงจะดี พวกเขาจะได้ไม่ต้องคอยรู้สึกว่าได้มอบเวลาให้นางน้อยเกินไป

“พี่สาม ท่านเอาแต่มองข้าแล้วยิ้มกระไรหรือเจ้าคะ?”

ซูหว่านสังเกตเห็นว่าซูเฉินเอาแต่มองนางแล้วยิ้มตั้งแต่เมื่อครู่ จึงเอ่ยถามออกมา

ซูเฉินได้ยินดังนั้น จึงตอบว่า

“เพราะว่าดีใจ และยินดียิ่งนัก หว่านหว่านของบ้านเราในที่สุดก็ได้สมปรารถนา แต่งงานกับบุรุษที่ตนเองพึงใจ”

ซูหว่านยิ้มอย่างขวยเขิน บนใบหน้าเต็มไปด้วยความหวานชื่น

คนภายนอกที่มองดูความสัมพันธ์อันดีของพี่น้องทั้งหกคนนี้ ต่างก็เอ่ยปากด้วยความอิจฉา

ยามนั้นเอง มีคนตะโกนเข้ามาจากด้านนอกว่าเจ้าบ่าวมาถึงแล้ว ให้ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม

เมื่อได้ยินว่าเจ้าบ่าวมาแล้ว ซุนหลิงเอ๋อร์และเจียเฉิงก็ช่วยประคองซูหว่านนั่งลง จากนั้นจึงนำพัดกลมสำหรับบังหน้ายื่นให้นาง

เนื่องเพราะเป็นงานมงคลสมรส เล็บมือของซูหว่านจึงถูกย้อมด้วยสีแดงชาดมาตั้งแต่หลายวันก่อน

เดิมทีนิ้วมือของนางก็เรียวยาวงดงามอยู่แล้ว ยามนี้เมื่อขัดแต่งเล็บให้เป็นทรงมน แล้วทาด้วยสีแดงสด ก็ดูเข้ากันอย่างไม่น่าเชื่อ

พี่ชายทั้งห้าออกไปพร้อมกัน รออยู่ที่ลาน บรรดาคุณหนูตระกูลสูงศักดิ์ต่างก็วิ่งไปที่ลานเพื่อดูเรื่องสนุก

ทันทีที่เจียงอวี้ลงจากหลังม้า คนของจวนสกุลซูก็เริ่มจุดประทัด เขาพาแม่สื่อรวมถึงมู่หรงไหว อาหนาน และเฟิงอิ่ง มุ่งหน้ามายังหอฝูหรง

ยิ่งใกล้ถึงที่นี่เขากลับยิ่งไม่ตื่นเต้น ตอนนี้เขามีความมุ่งมั่นเต็มเปี่ยม