ตอนที่ 667

ที่แท้ก็ถูกควบคุมอยู่ ไม่แปลกใจเลยที่ฮองเฮาสามารถนำพระราชโองการที่ฝ่าบาททรงเขียนด้วยลายพระหัตถ์ออกมาได้

ยังดีที่ก่อนหน้านี้เสด็จพ่อทรงรอบคอบ ได้มอบป้ายบัญชาการทหารองครักษ์ให้เขาล่วงหน้า ไม่อย่างนั้นเขาคงต้องพลาดท่าครั้งใหญ่เป็นแน่

หลังจากที่มู่หรงรุ่ยลงมือแย่งชิงอำนาจ จุดจบที่รอเขาก็คงไม่ใช่เรื่องดี ตายอาจจะไม่ถึงตาย แต่ก็คงต้องถูกลงโทษอย่างหนัก

"ถ้าอย่างนั้น ท่านหมอเทวดาน้อย พิษกู่นี้สามารถถอนได้หรือไม่?"

มู่หรงไหวยังคงไม่อยากให้เสด็จพ่อของเขาเป็นอะไรไป

ซูมู่พยักหน้า

"บังเอิญ ภรรยาของอาจารย์ข้ามาจากหนานเจียง นางน่าจะถอนกู่นี้ได้ แต่ที่สำคัญคือต้องรักษาชีวิตลี่เฟยไว้ นางเป็นผู้ถือตัวกู่ ต้องใช้ตัวกู่ของนางจึงจะถอนได้ รบกวนอ๋องสวินไปรับภรรยาของอาจารย์ข้าเข้าวังมาได้เลย!"

หมอเทวดาซุนและภรรยาของเขาตอนนี้อาศัยอยู่ในเรือนพักส่วนตัวที่จัดหาไว้ให้ซุนหลิงเอ๋อร์ แค่ตรงไปรับเย่ชิงอู๋เข้าวังมาก็พอแล้ว

ทางด้านลี่เฟย เมื่อกินยาของซูมู่เข้าไป ก็รอดชีวิตมาได้ ตอนนี้แค่รอให้นางฟื้นขึ้นมาก็พอ

ส่วนทางด้านฮองเฮาเมื่อได้รับข่าวร้ายติดต่อกัน นางก็ทนไม่ไหวจึงเป็นลมล้มพับไป

จบแล้ว ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว การวางแผนในครั้งนี้ของนางคงจะล้มเหลว และยังต้องทำให้ทางจวนถังกั๋วกงถูกลงโทษไปด้วย

เสด็จพ่อยังไม่ทรงฟื้น มู่หรงไหวจึงยังไม่สามารถจัดการฮองเฮาและโอรสของนางได้โดยตรง ทำได้เพียงกักบริเวณพวกนางไว้ชั่วคราว รอให้เสด็จพ่อฟื้นขึ้นมาจึงค่อยรับฟังคำตัดสิน

ซูมู่กล่าวว่า ครั้งนี้ฮ่องเต้บาดเจ็บถึงรากฐาน สุขภาพทรุดโทรมลงอย่างหนัก แม้จะถอนพิษได้แล้ว เกรงว่าร่างกายนี้ก็คงจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่กี่ปี

มู่หรงไหวพยักหน้า ผลลัพธ์นี้ถือเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดแล้ว ยังคงเป็นจุดจบที่คล้ายกับในเนื้อเรื่องเดิม เพียงแค่เปลี่ยนกระบวนการเท่านั้น

มู่หรงไหวออกคำสั่ง ให้ปล่อยตัวลู่กงกงจากคุกหลวง เมื่อลู่กงกงออกมา สิ่งแรกที่เขาทำก็คือคุกเข่าลงต่อหน้ามู่หรงไหว และกล่าวเรื่องหนึ่งออกมา

"หนึ่งเดือนหลังจากที่องค์รัชทายาทคนก่อนสิ้นพระชนม์ ฮ่องเต้ก็ทรงร่างพระราชโองการแต่งตั้งองค์รัชทายาท โดยสถาปนาอ๋องสวิน มู่หรงไหว เป็นองค์รัชทายาท พระราชโองการซ่อนอยู่ด้านหลังป้าย 'ขยันปกครองเพื่อประชาชน' ในตำหนักจื่อเฉินพ่ะย่ะค่ะ"

นี่คือสิ่งที่ฮ่องเต้สั่งกำชับลู่กงกงไว้ว่า หากเกิดสถานการณ์ที่ควบคุมไม่ได้ ให้เผยแพร่พระราชโองการนี้ออกมา เพื่อให้องค์ชายเจ็ดได้กุมอำนาจโดยตรง

แต่คาดไม่ถึงเลยว่า ฮองเฮาและโอรสจะเข้าควบคุมฮ่องเต้โดยตรง ทั้งยังจับเขาเข้าคุกหลวง และตั้งคนของตนเองขึ้นมาแทนที่

ยังดีที่ฮองเฮายังไม่ถึงขั้นบ้าคลั่งที่จะประหารชีวิตเขาโดยตรง

ในคุกหลวง ลู่กงกงใช้ชีวิตอยู่ด้วยความหวาดกลัวตลอดทั้งวัน เขารู้ดีว่าตอนนี้ไม่ควรพูดถึงเรื่องพระราชโองการอีก เกรงว่าจะนำภัยถึงชีวิตมาสู่ตน

แต่ตอนนี้เขาได้รับการปล่อยตัวออกมาแล้ว สิ่งแรกที่เขาต้องทำคือการสนับสนุนอ๋องสวินให้ขึ้นสู่ตำแหน่งองค์รัชทายาท

เย่ชิงอู๋ถูกเรียกตัวเข้าวังอย่างรวดเร็ว หลังจากลี่เฟยฟื้นขึ้นมา นางก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีในการส่งมอบตัวกู่ แต่หลังจากถูกซักถามอย่างหนัก ถามว่าใครเป็นคนสั่งให้นางทำเช่นนี้ ลี่เฟยก็ไม่ตอบ ในเล็บของนางซ่อนยาพิษร้ายแรงไว้ หลังจากมอบตัวกู่ออกไปแล้ว นางก็กินยาพิษฆ่าตัวตายทันที โดยไม่ยอมเปิดเผยความผิดของฮองเฮา