ตอนที่ 675

พอหมอตำแยพูดเช่นนั้น ซูหว่านก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาก พอมองดูอย่างละเอียด ก็เห็นจริงๆ ว่าเจ้าตัวเล็กมีดวงตาดอกท้อสวยงามเหมือนกับเจียงอวี้

เจียงอวี้ก็มองดูลูกชายของตนเองด้วยเช่นกัน หลังจากที่คลอดออกมาแล้ว เมื่อเห็นว่าแม่และลูกปลอดภัย ความตื่นตระหนกนั้นก็สลายไป

คนที่อยู่ด้านนอกประตู เมื่อได้ยินเสียงเด็กร้อง และได้รับข่าวดีว่าซูหว่านปลอดภัย ต่างก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ปลอดภัยก็ดีแล้ว แม่และลูกปลอดภัยพวกเขาก็วางใจ

หมอตำแยอุ้มเด็กออกมาให้ทุกคนดูแวบหนึ่ง แม่ซูมองปราดเดียวก็รู้ว่า ถ้าหลานชายตัวเล็กคนนี้โตขึ้น จะต้องหล่อเหลาขนาดไหน

พันธุกรรมของพ่อแม่ดีเกินไป แถมเขายังสืบทอดข้อดีของทั้งพ่อและแม่ ถ้าเขาไม่หล่อแล้วใครจะหล่อกัน?

เนื่องจากเพิ่งคลอดบุตร บรรดาพี่ชายจึงไม่สะดวกเข้ามาเยี่ยม ดังนั้นจึงเป็นพี่สะใภ้ที่เข้ามาดูแทน

ซูหว่านเหนื่อยมากจริงๆ จึงจับมือเจียงอวี้แล้วผล็อยหลับไป เด็กน้อยนอกจากจะร้องไห้สองสามครั้งตอนตัดสายสะดือแล้ว หลังจากนั้นก็เงียบไปไม่ร้องอีกเลย พอแม่นมให้นมเสร็จ เขาก็หลับไปด้วย เป็นทารกที่ดีที่ทำให้คนไม่ต้องเป็นห่วงเลยจริง ๆ

หลังจากซูหว่านหลับไป เจียงอวี้ก็มองไปยังเจ้าก้อนเล็กๆ ในเปลที่อยู่ข้างๆ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความอ่อนโยน

ชื่อของเด็กก็ให้ท่านตาเป็นคนตั้งเถิด เพื่อที่จะได้มาดูเขา ท่านถึงกับเดินทางมาเฝ้ารอถึงเมืองหลวงเป็นพิเศษ นับเป็นการเติมเต็มความปรารถนาของผู้สูงอายุคนนี้

ชื่อของเด็ก ท่านตาคิดไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ แล้ว ทั้งเด็กชายและเด็กหญิง ท่านก็ได้เลือกชื่อสำรองไว้แล้ว

ถ้าเป็นเด็กผู้ชายก็จะชื่อเจียงเฉิงอี้ ถ้าเป็นเด็กผู้หญิงก็จะชื่อเจียงว่านหนิง

แน่นอนว่า ซูหว่านให้กำเนิดเด็กผู้ชาย จึงใช้ชื่อเจียงเฉิงอี้

เป็นชื่อที่ดี ซูหว่านรู้สึกว่าท่านตาสมแล้วที่เป็นท่านตา ชื่อที่ตั้งนั้นดีจริง ๆ

แค่...จำนวนขีดค่อนข้างเยอะ อย่าว่าแต่ลูกในอนาคตที่อาจจะโอดครวญตอนเรียนเขียนอักษรเลย แม้แต่ให้นางลองเขียนเองก็คงต้องใช้เวลานาน

แม่ซูบอกว่า การอยู่เดือนหลังคลอดต้องอยู่ให้ครบสี่สิบวัน นั่นหมายความว่านางไม่ได้รับอนุญาตให้ออกนอกเรือนตลอดสี่สิบวันนี้ ซึ่งสำหรับซูหว่านแล้ว นี่แทบจะเอาชีวิตไปเลย

หลังคลอดก็มีเหงื่อออกท่วมตัว แถมยังไม่ได้รับอนุญาตให้อาบน้ำสระผม นางรู้สึกไม่สบายตัวไปหมด

ที่สำคัญที่สุดคือ นางมีอาการคัดเต้านมแล้ว...

มันคัดมาก เป็นอาการที่คัดจนเจ็บปวดเลยทีเดียว

ตามปกติแล้ว ในช่วงตั้งครรภ์นางจะรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของร่างกายได้อย่างชัดเจน มันมีกลิ่นน้ำนมอบอวลอยู่รอบตัว

แต่ว่านางก็ได้จ้างแม่นมไว้แล้ว และเด็กก็กินไม่ได้มากขนาดนั้น สาเหตุหลักคือบ้านตระกูลใหญ่มักจะ จ้างแม่นม และจะไม่เลี้ยงดูบุตรด้วยตนเอง

อีกทั้ง บรรดาแม่นมก็มีประสบการณ์สูง ย่อมรู้มากกว่านางที่เป็นคุณแม่มือใหม่อย่างแน่นอน