บทที่ 174 นี่มันหมายความว่าอย่างไรกัน

ในคืนนี้ มันฟินมาก

ความบริสุทธิ์และน่ารักของลู่ปู้หนาน ความสวยหยาดเยิ้มและเซ็กซี่ของหยู่ถิง ทั้งหมดถูกผมเชยชมอย่างเต็มที่

นอกจากฟินแล้ว ผมก็ไม่รู้ว่าจะใช้คำไหนมาอธิบายความสนุกสนานในคืนนี้จริงๆ

เมื่อแสงพระอาทิตย์ยามเช้าสาดมาที่หน้าต่าง ผมก็ตื่นขึ้นมาจากฝันที่สวยงาม มองลู่หย่าฉีที่นอนอยู่ทางด้านซ้าย แล้วมองหยู่ถิงที่นอนหันก้นให้ผมอยู่ด้านขวา

ตอนนี้ ท่าทางคลุมเครือของหยู่ถิง ขอเพียงแค่ผมส่งเข้าไปด้านหน้าอย่างอ่อนโยน จากนั้นก็จะสามารถครอบครองร่างกายทรงเสน่ห์ของเธอได้อีกครั้ง

ในฐานะที่เป็นผู้หญิงของผม ผมดูแลเอาใจใส่เธอ ผมเข้าใจเธอ ผมทะนุถนอมเธอ

แต่ผมอดไม่ไหวแล้วจริงๆ ดังนั้นการตัดสินใจก่อนหน้านั้นชั่วพริบตาผมก็ปัดมันตกทันที

รอบเอวยืดหยุ่นพอดีแรง——

“โอ้~!”

อ่อนหวานมาก น้ำเสียงที่น่าหลงใหล ทำให้คนเกือบจะอยากจับฉีกทึ้ง แต่กลับไม่มีความประหลาดใจ

ชัดเจนว่า เธอไม่ได้หลับ การกระทำที่คลุมเครือของเธอล้วนตั้งใจทั้งสิ้น

“น่าแปลกผมจัดการมันทั้งคืนเช้ามามันยังมีเชื้อไฟใหญ่ได้ถึงขนาดนี้ พูดมา เมื่อกี้ตอนที่ผมนอนอยู่ คุณแอบลักหลับผมหรือเปล่า”

ผมฟุบไปถามเสียงเบาอยู่ข้างหูของหยู่ถิง หยู่ถิงเม้มปาก บนใบหน้าคือรอยยิ้มหวาน……

ครึ่งชั่วโมงต่อมา หยู่ถิงก็รับมันไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว ฉวยโอกาสหนีไปตอนที่เปลี่ยนท่า ครั้งก่อนเป็นยอดอกที่จุดชนวน ครั้งนี้เป็นความตั้งใจ และครั้งนี้ผมเชื่อว่าเธอก็รับไม่ไหวแล้วจริงๆ กระทั่งโซซัดโซเซไปที่ห้องน้ำ

“ปู้หนาน ไฟไหม้แล้ว!!!”

ต้องบอกว่า หยู่ถิงแย่มากจริงๆ ระหว่างที่เธอผ่านตัวลู่ปู้หนานไปเธอก็เรียกลู่ปู้หนานให้ตื่น

ลู่ปู้หนานถูกเสียงเรียกทำให้ตกใจตื่น คิดวิ่งหนีทั้งที่ก้นเปลือยเปล่า จากนั้นก็ถูกผมกดไว้บนที่นอน

“ฉันก็คิดว่าไฟไหม้จริงๆ พี่สาวคุณแย่มาก นี่มันอะไรกัน ไฟของพี่เฟิงฉันจะดับเอง!”

ลู่ปู้หนานไม่สนใจ ถึงขั้นให้ความร่วมมือในการรุกผม

ครึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น ลู่ปู้หนานที่แต่เดิมหัวดื้อราวกับนกยูงน้อยเองก็ถูกฆ่าลง มือขาวทั้งสองข้างตกลงข้างตัว รีบร้อนจนชนประตูห้องน้ำ

“พี่ ไม่ไหวแล้ว มาช่วยฉันเร็ว!”

“ไฟของพี่เฟิงไม่นับว่าเป็นอะไร ฉันเชื่อใจเธอปู้หนาน เธอดับไฟเถอะ!”

ไม่ว่าลู่ปู้หนานที่ถูกผมรังแกจะร้องด้วยความเจ็บปวดหรือเต็มไปด้วยความสุขสม แต่หยู่ถิงก็ไม่ออกมา

เมื่อลู่ปู้หนานใกล้จะโบยบินด้วยความสุขอีกครั้ง ผมก็ส่งสัญญาณมือให้เธอปิดปากไว้ เธอก็เข้าใจทันที พยักหน้ามาทางผมอย่างตั้งใจ

“ปู้หนาน สบายไหม?”

“อืม พี่เฟิงสุดยอดมาก อึดมานานกว่าจะเสร็จ……”

เล่นกับลู่ปู้หนานได้สักพัก จากนั้นประตูห้องน้ำก็เปิดออก

หยู่ถิงออกมาจากด้านใน ลู่ปู้หนานพลิกฝ่ามือไปกอดเธอไว้ “เร็วเข้าพี่เฟิง ฉันจับพี่สาวไว้แล้ว!”

“ปู้หนานยัยเด็กนิสัยไม่ดี เธอกล้าโกหกฉัน เฉินเฟิง ฉันไม่เอาแล้ว ฉันไม่……โอ้~！”

หลังจากส่งหยู่ถิงขึ้นสวรรค์อีกครั้ง สงครามสวรรค์นี้ถึงได้ปิดม่านลง……

หลังจากอาบน้ำกับลู่ปู้หนานกับหยู่ถิงในห้องน้ำ หยู่ถิงก็กลับบริษัท ทุกคนได้หยุดในวันชาติ แต่ด้วยฐานะผู้จัดการของเธอยังมีงานอีกมากให้จัดการ ไม่น่าล่ะเธอถึงมีความกดดันขนาดนี้

หลังจากลู่ปู้หนานใส่เสื้อผ้าแล้ว พวกเราก็เรียกจี้หลินที่อยู่ติดกัน

แต่เมื่อเธอเปิดประตูห้องออกมา ดวงตาทั้งสองดำคล้ำ

ลู่ปู้หนานประหลาดใจมาก “เมื่อคืนเธอไปทำอะไรมา นอนดึกขนาดนั้นเลยเหรอ?”

จี้หลินจ้องเขม่งไปที่ลู่ปู้หนานอย่างโกรธเคือง “ยังมีหน้ามาถามฉันอีก พวกเธอทำอะไรกันล่ะ มีพี่หยู่ถิงด้วยใช่ไหม พวกเธอร้องมีความสุขกันขนาดนั้น ร้องกันแทบไม่หยุด เจ้าชายไก่ทอด คุณใช้ได้นี่ พละกำลังสู้รบยาวนานมาก กินยาเข้าไปเท่าไรกัน ขวดเดียวก็แห้งแล้วใช่ไหม?”

ลู่ปู้หนานกอดแขนของผมไว้คล้ายจะอวด “พี่เฟิงของฉันไม่เคยกินยา ครั้งละสามชั่วโมง สองครั้งก็ถึงเช้า”

พละกำลังสู้รบขนาดนี้ ถูกเธอโอ้อวดไปถึงสุดยอมที่สุดในโลกแล้ว……

อยู่เล่นกับผู้หญิงบ้าสองคนทั้งวัน จากนั้นตอนเย็น ก็พาลู่ปู้หนานส่งกลับที่พัก