บทที่ 199 การแสดงงิ้วบูดเบี้ยวแล้ว

หลังจากออกจากผับ ผมก็รีบโทรศัพท์ไปหาจางหงหวู่ สอบถามตำแหน่งของรถ

“ใช่แล้ว เงินสดที่คุณทิ้งไว้ที่บ้านนี่ยังอยู่หรือเปล่า ผมต้องการใช้สักห้าแสน”

“ยังอยู่ที่เดิม คุณไปเอาได้เลย ไม่จำเป็นจะต้องบอกฉัน ของฉันก็เป็นของคุณ”

ไม่ต้องพูดอะไรให้มากความอีก ผมขับรถตรงกลับบ้านไปเอาเงินสดมา จากนั้นรีบเปลี่ยนรถ ขับรถยี่ห้อPassatคันหนึ่งไปหาเฉินหลิน

ตอนที่ผมติดต่อไปหาจางซานตั้นนั้น เขาก็เตรียมตัวจะลงมือเรียบร้อยแล้ว

ผมรีบเร่ง หลังจากที่ผมไปถึงตำแหน่งที่เขาบอกไว้ มองเห็นจากระยะไกลว่ามีคนนอนอยู่บนพื้น รถที่จอดอยู่ด้านหน้านั้นคือรถGreat Wall SUVที่Jasonนั้นจัดการเก็บไว้คันนั้น

คนหลายสิบคนพุ่งตัวไปด้านหน้า ล้อมรอบคนที่นอนอยู่บนพื้น จากนั้นชั่วพริบตาเดียว รถGreat Wall SUVคันนั้นก็ถอยหลังด้วยความเร็วสูง ชนกระแทกไปมากมาย โดยเฉพาะทับร่างของคนที่นอนอยู่บนพื้นอีกครั้ง

“เชรดแม่ เขารักคุณมากนะเนี่ย?!”

ตอนนี้ ผมต้องชื่นชมในความกล้าบ้าดีเดือดของJason เพียงแต่สิ่งที่เขาทำนั้นดูจะเกินไปหน่อย จะทำให้อุบัติเหตุที่คาดไม่ถึงมาเป็นการฆ่าคนแบบจงใจ อยู่เหนือการควบคุมของผมไปมาก

ชั่วพริบตา ขณะเดียวกับที่ผมขับรถอยู่ถนนทางแยกด้านข้างนั้น ผมเห็นจางซานตั้นนั้นขับทับร่างคนอีกครั้ง จากนั้นก็จากไปอย่างรวดเร็ว

คำพูดของผม ไม่มีการตอบสนองกลับของเฉินหลินเลย เธอสูบบุหรี่อย่างหดหู่อยู่ด้านข้าง สูบอย่างต่อเนื่องครั้งแล้วครั้งเล่า เห็นได้ชัดว่ากระสับกระส่าย แต่ว่าไม่มีความกลัวเลยแม้แต่น้อย

สักพักใหญ่ อยู่ดีๆเธอก็เอ่ยปากขึ้นมา: “แล้วห้าแสนล่ะ?!”

ผมชี้ไปที่แถวหลัง เธอคว้ากล่องมาอย่างรีบร้อน เปิดออกมาสำรวจอย่างละเอียด ถึงจะถอนหายใจยาวออกมาอย่างโล่งอก

“จางซานตั้นเองก็คุ้มค่าแล้วเหมือนกัน”

คำพูดของเธอค่อนข้างแปลก ผมถาม: “หมายความว่ายังไง?”

เธอส่ายหัวอย่างวุ่นวาย “ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร”

ผมคิดว่า ละครเรื่องนี้ผมดูเหมือนจะเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้นเอง และตัวแสดงงิ้วที่แท้จริงนั้น พวกเขาทั้งหมดมีความคิดที่แตกต่างกัน อยู่เหนือการควบคุมของผมโดยสมบูรณ์ เพียงแต่สิ่งที่เหนือการควบคุมนี้จะดีหรือจะร้าย ยากที่จะพูดออกมาอย่างชัดเจนชั่วคราวตอนที่ผมกำลังจะถามเฉินหลินบางอย่างอีก จางซานตั้นก็โทรศัพท์มาหาผม บอกสถานที่นัดพบกับผม

ตอนที่ผมพบเขาที่ด้านหลังภูเขาในชนบท เขาเปลี่ยนGreat Wall SUVเป็นรถดันดินคันเล็กเรียบร้อยแล้ว

“รถดันดินนี้เอามาจากไหน?”

“เช่ามาหนึ่งหมื่น ฉันสามารถจัดการมันได้ คุณไม่จำเป็นต้องสนใจ”

ผมถามเขาว่าเอารถดันดินผุพังนี่มาทำอะไร เขาบอกว่าผมว่ารีบขับรถเข้าไปในหลุมขนาดใหญ่ที่ขุดเอาไว้ ฝังกลบ......

ตอนแรกผมแอบชื่นชมจางซานตั้นที่มีชื่อภาษาอังกฤษว่าJasonอยู่ไม่น้อย เขาทำได้ละเอียดรอบคอบกว่าที่ผมต้องการไปไกลมาก ถ้าไม่ใช่ว่าเป็นการตัดสินใจฝ่ายเดียวว่าจะทำให้อุบัติเหตุที่คาดไม่ถึงนี้มาเป็นการจงใจฆ่า ก็คงจะดีไม่น้อยเลยทีเดียว

“เฉินหลิน ซานตั้นเป็นผู้ชายที่ดีคนหนึ่ง ชีวิตนี้ติดตามอยู่กับเขาให้ดีละ!”

เฉินหลินพยักหน้าอย่างจริงจัง

จางซานตั้นมองไปที่เงินในกล่อง ทุบหน้าอกอย่างรุนแรง “พี่ชายที่แสนดี ไม่มีอะไรจะต้องพูดแล้ว”

ภายใต้ควันดำที่อบอวลพาดผ่าน ‘รอบด้าน’ จางซานตั้นพาเฉินหลินไปแล้ว

หนีความผิดโดยใช้รถดันดิน ถึงแม้ว่าจะช้า แต่ว่าถ้าเกิดเรื่องขึ้นมาจริงๆ ก็จะไม่มีคนที่สืบมาถึงรถดำดินได้ Jasonคนนี้ ฉลาดไม่น้อยเลย......

ขับรถกลับมา หลังจากเปลี่ยนรถผมก็กลับไปที่พักของJason

ภายในห้องนอนของพวกเขาที่สภาพสับสนไม่เป็นระเบียบ เป็นพวกเสื้อในกางเกงในของเฉินหลินที่เหลือทิ้งไว้เต็มไปหมด ดูแล้วค่อนข้างจะมีความเซ็กซี่อยู่ไม่น้อย

หลังจากที่กลับมาที่ห้องนอนของตัวเอง ผมสูบบุหรี่ จากนั้นตรงไปอาบน้ำและเข้านอน

วันที่สองเช้าตรู่ ผมได้ยินแว่วๆเหมือนว่าในห้องรับแขกมีคนเดินอยู่

“ซานตั้นนั้นกลับมาแล้ว?!”

ผมรีบร้อนตื่นขึ้นมา แต่ว่าพอเปิดประตูออกมาถึงจะพบว่า เป็นแค่เสียงหนังสือพิมพ์ที่ถูกลมพัดปลิวว่อนอยู่ในห้องรับแขกเท่านั้นเอง