บทที่ 34 การร่วมเพศกับจักรพรรดิ

บทที่ 34 การร่วมเพศกับจักรพรรดิ

ฝนตกแล้ว ถึงจะตกไม่แรง แต่ก็ทำให้อุณหภูมิลดลงเหมือนกัน แต่ฝนนั้นทำให้ยุงหายไป สามารถลดกระจกรถลงมาได้ เพื่อให้กลิ่นละมุนภายในรถหายไป ไม่อย่างนั้นผมกลัวจริงๆ ว่าจะอดใจไม่ไหวแล้วกินลู่ปู้หนานไปเสียในคืนนี้

หลังจากที่ผ่านค่ำคืนของคำพูดที่อบอุ่นมา เธอก็ค่อยๆหลับไป ลมหายใจสม่ำเสมอ ใบหน้าสงบนิ่ง หน้าอกอวบอิ่มคู่นั้นสั่นกระเพื่อมเล็กน้อยตามการหายใจ สวยมาก ผมไม่ได้สะกิดเธอ เพียงปล่อยให้ความงดงามที่สงบนี้ดำเนินต่อไป...

ตอนเช้าเวลาตีห้ากว่าๆ ผมที่กำลังหลับ ทันใดนั้นก็รู้สึกว่ามีคนกำลังรบกวนผม แต่สองมือเล็กนั้นดูระมัดระวัง ราวกับกลัวว่าผมจะตื่น

ผมแอบลืมตาขึ้นมาเงียบๆ หลังจากนั้นก็เห็นลู่ปู้หนานที่ไม่รู้ว่าปีนมาทางผมตั้งแต่เมื่อไหร่ กำลังเล่นอยู่กับช่วงล่างของผมเงียบๆ ตาโตคู่สวยดูสงสัยแต่ก็แฝงไปด้วยความอาย

หลังจากนั้นเธอก็ประคองความยิ่งใหญ่ที่อยู่ตรงนั้น ใช้กางเกงชั้นในสีชมพูถูมัน หลังจากนั้นในโพรงจมูกก็มีเสียงผ่อนลมหายใจดังออกมา นั่นคือเสียงลมหายใจจากร่างของวัยรุ่น มันไม่ใช่การกระทำโดยเจตนา มันเกิดจากสัญชาตญาณล้วนๆ

ผมที่แอบหรี่ตามองอยู่ พอเห็นเธอที่แอบหันหน้ามามอง ผมก็รีบหลับตา

เมื่อรับรู้ได้ว่าเธอลงมือทำต่อ ผมถึงได้เปิดตาขึ้นมาช้าๆ อีกครั้ง

เธอพลิกกางเกงชั้นใน จนเผยให้เห็นมุมลับแต่เย้ายวนตรงนั้น จากนั้นก็ใช้มือเดียวจับเข้าที่ความแข็งขืน และค่อยๆ เข้าไปอย่างช้าๆ

ผมตื่นเต้น ถึงแม้ว่านี่จะเป็นเรื่องที่ผมจะตั้งตาคอยที่สุด แต่ก็อดที่จะตื่นเต้นไม่ได้ อย่างไรนี่ก็คือครั้งแรก

และในตอนนั้นเอง ในตอนที่ผมกำลังจะถูกลู่ปู้หนานกลืนกิน เสียงรถแทรกเตอร์ที่ดัง ครึก ครึก ครึก ครึก ก็ดังขึ้นมาจากที่ไกลๆ

ลู่ปู้หนานอายจนใบหน้าเล็กแดงก่ำ รีบปีนกลับไปใส่เสื้อผ้าอย่างร้อนรน

หลังจากนั้นผมเลยเอียงหน้าไปมองเธออยู่เงียบๆ

“เอ๊ะ คุณตื่นแล้วหรือ”

ลู่ปู้หนานตื่นตระหนก

ผมกุมมือเล็กของเธอไว้ หลังจากนั้นก็วางลงบนสิ่งที่ใกล้จะระเบิดอยู่รอมร่อ “ถูกคุณปลุกปั่น จนถึงขนาดเกือบจะถูกกินขนาดนี้แล้ว ไม่ตื่นขึ้นมา นั่นไม่ใช่ว่าผมตายแล้วอย่างนั้นหรือ”

ลู่ปู้หนานอับอายมาก และยกมือกุมใบหน้าเล็กเอาไว้

ผมลุกขึ้น บิดเอวอย่างเกียจคร้าน หลังจากนั้นก็เอนศีรษะไปที่ระหว่างขาเรียวขาวของเธอ และเลียที่กางเกงชั้นในลูกไม้สีชมพูตัวบาง จนเธอเกือบจะกระเด้งและหวีดร้องด้วยความตกใจ

“ปู้หนาน หากทนไม่ไหวแล้วก็บอกผมนะ ผมจะทำคุณอย่างอ่อนโยน”

ลู่ปู้หนานอับอายมาก แต่ก็พยักหน้าน้อยๆ ราวกับผีผลัก จนทำให้เธออายจนเกือบจะมุดหัวเข้าไปใต้คอนโซลรถ

จางหงหวู่พูดถูก ยิ่งใช้คำพูดที่หยาบคายและตรงไปตรงมาเท่าไหร่ อานุภาพที่จะตามมากก็ยิ่งมากขึ้น...

หลังจากที่ต่างแยกกันแต่งตัวจนเสร็จ ก็ไปเรียกรถแทรกเตอร์ให้เข้ามา และรถก็ถูกดึงออกมาสำเร็จด้วยภายใต้ความช่วยเหลือของมัน

หลังจากนั้นก็จ่ายเงินให้รถแทรกเตอร์พาไปยังปั๊มน้ำมันที่อยู่ใกล้ๆ พวกเราซื้ออาหารและน้ำแร่ที่ปั๊มน้ำมัน หลังจากนั้นก็ล้างหน้าและขับSantanaที่ถูกลากขึ้นมากลับกัน

หลังจากที่ไปส่งลู่ปู้หนานเสร็จ ผมก็เปลี่ยนมาขับฮัมเมอร์ และกลับที่พักของตัวเอง

ในตอนที่กลับมาถึงบ้านและเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ ในตอนที่เตรียมจะนอนพักสักครู่ หยาวเซียวก็โทรมาหาผม บอกว่าเธออยากเจอผม

“คุณคิดถึงเรื่องนั้นตั้งแต่เช้าตรู่เลยหรือ”

หยาวเซียวที่อยู่ในสายเขินอายอยู่สักพัก “ไม่ใช่เรื่องนั้น เรื่องอื่นต่างหาก”