บทที่ 54 ฉันไม่เล่นกับเธอแล้ว

บทที่ 54 ฉันไม่เล่นกับเธอแล้ว

ท้ายที่สุดฉันไม่ได้แสดงทักษะใหม่ต่อหน้าจางหงหวู่ เหตุผลหลักยังคงเป็นเพราะคำพูดของเธอ

“นายจะแกล้งฉันใช่ไหม?”

“ผมไม่ได้จะแกล้งพี่ แต่พี่พิเศษจริงๆ พี่เป็นเหมือนนางฟ้าสำหรับผม บอกตามตรงโดยไม่ปิดบัง ถ้าตอนนี้ผมอยากมีอะไรกับดี๋ชิงโถง วันนี้ผมก็ทำได้ ลู่ปู้หนานก็เหมือนกัน หยู่ถิงก็ด้วย เพราะพวกเธอยอมแต่โดยดี แต่ผมจะนอนกับใครไม่ได้ เพราะผมเก็บไว้ให้พี่แค่คนเดียว!”

จางหงหวู่กำลังนอนอยู่บนเตียงมองมาที่ฉัน จากนั้นก็มากอดที่เอว

“ชอบฉันขนาดนั้นเลยหรือ?”

เมื่อมองไปที่ใบหน้าที่สวยงามและร่างกายที่มีเสน่ห์ของเธอ ฉันก็จุดประกายในหัว "ผมยินดีตายเพื่อพี่"

ริมฝีปากบางๆของจางหงหวู่ยิ้มและจูบฉัน “งั้นก็ทนๆไปก่อน เชื่อฉัน ฉันจะดีกับนาย พอถึงเวลาฉันจะปรนนิบัตินายอย่างดี”

จางหงหวู่พูดมาขนาดนี้ ฉันยังจะพูดอะไรได้?

ฉันพลิกตัวนอนข้างเธอโดยไม่พูดอะไร

หลังจากที่บรรยากาศในห้องเงียบไปสักพัก จางหงหวู่ก็พูดขึ้นมาทันใด “ฉันอยากจะลองทดสอบลิ้นของนาย”

พูดเสร็จไม่รอให้ฉันตอบกลับ เธอก็พุ่งมาจูบที่ริมฝีปากของฉัน

ฉันดูดเนื้อริมฝีปากเธออย่างตะกละตะกลาม ยื่นลิ้นเข้าไปในปากของเธอ โดยงัดวิธีการทุกอย่างเพื่อหยอกเย้าลิ้นอ่อนนุ่มของเธอ

หลังจากสองนาทีเต็ม ความเคลื่อนไหวที่มีความเร็วสูงก็ทำให้ลิ้นฉันแข็ง และจางหงหวู่ก็ไม่ได้มีปฏิกิริยาตอบกลับอยู่สักพักหนึ่ง เธอยิ้มด้วยรอยยิ้มจางๆ

“ถ้าให้คะแนนเต็มสิบ นายเดาสิว่าฉันจะให้นายกี่คะแนน?”

ฉันพูดกดตัวเอง “สามคะแนน?”

จากนั้นฉันก็รอให้จางหงหวู่เพิ่มให้ฉันอีกสักสองคะเเนน

จางหงหวู่หัวเราะคิกคักแล้วพูดว่า “นายกล้ามากเลยนะ ฉันคิดว่าจะให้นายสักหนึ่งคะแนนเพื่อถือว่าเป็นการดูแลนาย”

ฉันไม่เชื่อ!

แต่หลังจากนั้นจางหงหวู่ก็ทำให้ฉันเชื่อ ทันทีที่ลิ้นเล็กละเอียดเข้ามาในปาก ความเร็วในการสั่นสะเทือนเหมือนมีเครื่องยนต์ติดตั้งอยู่ในนั้น ทั้งยังเป็นเครื่องยนต์ประเภทเดียวกับBugatti แทบจะร้องขอชีวิต!

จางหงหวู่ขยับอยู่นานสักพักจนฉันแทบไม่มีเวลาหายใจ มันเป็นความรู้สึกของการกดขี่อย่างสุดขีด สนุกอย่างบ้าคลั่งจนฉันไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ การเคลื่อนไหวก็ทำให้ฉันรู้สึกถึงความสบาย

มันไม่ง่ายเลยที่จะมีความสุขบนร่างกาย และมันก็ทำให้ฉันบ้าคลั่งได้ขนาดนี้

จางหงหวู่เก็บลิ้น ใบหน้าหอบแดงยังคงยิ้มแพรวพราว

มือขาวๆกระทบบนหน้าฉันเบาๆ “ตื่นๆ กลั้นหายใจเดี๋ยวก็ตายหรอก!”

พอฉันได้สติกลับมาก็รีบหายใจ

จางหงหวู่ก็เอาแต่หยอกเจ้านั่นของฉัน แต่ฉันไม่กล้าพูดอะไรเลยสักครึ่งคำ

ก่อนหน้านี้ฉันไม่ค่อยชอบใจที่เธอให้คะแนนฉันแค่หนึ่งคะเเนน แต่ตอนนี้ฉันก็เข้าใจได้ว่าอะไรที่เรียกว่าลิ้นติดเครื่องยนต์ ในใจลึกๆแล้ว ฉันอดไม่ได้ที่จะเขียนคำใหญ่ๆติดไว้บนพื้นที่โล่งๆให้เธอด้วยคำว่า “รู้ซึ้งถึงแก่นแท้”

จางหงหวู่ลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำ

คาดว่าน่าจะไปแต่งหน้าทำผม ฉันถามไปว่า “พี่สาว พี่เรียกผมมาแต่เช้ามาทำไม?”

“ฉันจะพานายไปพบลูกค้าคนหนึ่งน่ะ ลูกค้าใหม่เป็นคนต่างถิ่น มีเงิน ก็คนที่ฉันเล่าให้นายฟังครั้งล่าสุดนั่นไง แต่ฉันไม่อนุญาตให้กินเธอหรอกนะ ฉันยังไม่อยากเสียลูกค้าคนนี้ไป ตอนนี้ยังไม่มีข้อมูลเพิ่มเติมให้นาย นายก็หาวิธีแก้เอาเองแล้วกัน...”

ฉันออกจากดี้เล่สิงซิงไปพร้อมกับจางหงหวู่ เธอขอให้ฉันขับรถให้จึงไม่ได้เอารถเธอออกไป

ฉันนัดแนะอะไรไปบ้างแล้ว