บทที่ 9 ใครกล้าแย่งผู้หญิงของฉัน

บทที่ 9 ใครกล้าแย่งผู้หญิงของฉัน

ดี๋ชิงโถงใจกว้างมาก ฉันแทบจะอดใจไม่ไหวเอาบัตรของเธอไปซื้ออิสรภาพของฉันคืนมา

แต่คิดไปคิดมา ในที่สุดก็ปฏิเสธไป เพราะศักดิ์ศรีที่น่าสงสารมันก็ยังก่อกวนอยู่

และดูหมือนว่าเพราะฉันปฏิเสธเธอ ทำให้ดี๋ชิงโถงเชื่อฉันจริง ๆ ว่าฉันไม่ใช้ผู้ชายที่ยอมทำทุกอย่างเพราะเงิน

หลังจากนั้น เธอก็เดินมาใกล้ฉัน พลางกอดฉัน “ ช่างเป็นอะไรที่น่ามหัศจรรย์และหายากจริง ๆ ฉันอยากจะเก็บสะสมนายไว้จริง ๆ แต่ว่าสะสมเอาไว้รสชาติก็เปลี่ยนแล้ว ฉันจะยังชอบนายได้ยังไงกันล่ะ ? ”

เมื่อดี๋ชิงโถงกลับไปแล้ว ระหว่างเราก็ไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นเกินกว่ามิตรภาพเลย พวกเราบริสุทธิ์ และบัตรที่ฉันคืนเธอไปก็เป็นหลักฐานที่ดีที่สุด

หลังจากดี๋ชิงโถงกลับไป ฉันก็นอนลงบนโซฟาสักพักหนึ่ง รู้สึกเหนื่อยเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าการจัดการกับผู้หญิงก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย โดยเฉพาะการต้องใช้สมองมากกว่ากำลัง

หลังจากนอนได้เกือบสิบนาที ฉันก็กำลังจะออกไป แต่ประตูห้องก็ถูกเปิดออก จางหงหวู่เดินเข้ามาอย่างสง่า

“ เก่งมากหนุ่มน้อย เสื้อผ้าไม่ยับยูยี่ ดี๋ชิงโถงก็ดูจะพอใจ เพียงแค่ใช้ปากก็จัดการเธอไว้ได้ นับถือจริง ๆ ! ”

จางหงหวู่นั่งลงบนโซฟาพลางเอาขาไขว่ห้าง จากนั้นก็จุดบุหรี่ แล้วก็ยื่นให้ฉัน

ฉันเอื้อมมือไปรับ จากนั้นก็เอาเข้าปาก การที่ปอดโดนโอบล้อมไปด้วยควันมันกระตุ้นจริง รู้สึกเพลิดเพลินมาก และกลิ่นริมฝีปากของจางหงหวู่บนก้นบุหรี่นั้น ยิ่งทำให้ยิ่งเพลิดเพลินเข้าไปอีก การเคลื่อนไหวของเธอโดยไม่ตั้งใจ ช่างยั่วยวนคนอื่นหลงใหลจริง ๆ

“ ใช่ ผมแค่ทั้งเลียทั้งดูด แต่ก็ไม่ง่ายที่จะส่งดี๋ชิงโถงออกไป แต่ว่าร่างกายผมจะไม่ได้ทำอะไรเลย ถ้างั้น พี่หงหวู่อยากจะช่วยผมไหม ? ”

ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนไป คำพูดแบบนี้ฉันคงไม่กล้าพูดออกไปแน่นอน แต่ด้วยความ “เร่าร้อน” อยู่ที่เส้นทางสายนี้ทำให้ฉันเปลี่ยนไปอ่างเห็นได้ชัดเจน หรืออาจจะพูดได้ว่าก้นเบื้องของหัวใจฉันเดิมทีก็เป็นแบบนี้อยู่แล้ว เพียงแค่มันคลุมเครือที่โดนปกคลุมอยู่หลายชั้นได้ถูกเส้นทางนี้เปิดออกไปแล้ว

จางหงหวู่หัวเราะลั่น แต่ในขณะที่ฉันไม่ทันได้ตั้งตัว แต่ก็นอนคว่ำลงมาบนร่างกายของฉัน สายตาที่ยั่วยวน พลางเลียไปรอบ ๆ ริมฝีปาก หน้าอกที่อวบอิ่มของเธอก็ดันเข้ามาที่หน้าอกของฉัน ขาเรียวยาวทั้งสองข้างของเธอที่สวมใส่ถุงน่องสีดำก็ถูไปมากับร่างกายฉันอย่างเป็นจังหวะ และมือขาวใสทั้งสองข้างของเธอก็สัมผัสไปที่ส่วนนั้นของฉัน

ภายใต้เสื้อผ้า ที่โดนนวดคลึง และโดนลูบคลำ การสัมผัสทุกครั้งนั้นพอดิบพอดี และทุกครั้งก็ทำให้ฉันเพลิดเพลิน เดิมที่ฉันคิดว่าการชักในไม่กี่วินาทีก่อนจะเสร็จความใคร่จะเป็นจุดที่ฟินที่สุดของผู้ชาย แต่จางหงหวู่กำลังใช้มือของเธอบอกฉันอยู่ว่า ที่จริงแล้วฉันคิดผิด และก็ผิดอย่างมหัน

ทันใดนั้น ก็มีเสียงร้องครางออกมาจากปากเล็ก ๆ ของเธอ น่าหลงใหลมาก ราวกับปีศาจจิ้งจอกเก้ากรงเล็บจากนรก ที่ต้องการจะลากวิญญาณมนุษย์ให้จมลงไปสู่นรก นั้นทำให้ฉันยับยั้งใจไม่อยู่ และไม่คิดจะขัดขืน

ผ่านไปไม่นาน ประมาณสองสามนาที ฉันไม่ทันแม้แต่จะอ้าปากของความเมตตา ก็ยอมปลดอาวุธออกมาภายใต้มือของจางหงหวู่

หลังจากนั้น จางหงหวู่ก็ใช้ลิ้นเลียติ่งหูของฉันเบา ๆ “ หนุ่มน้อย อยากจะปรนนิบัติน้องสาวของฉัน นายจะอ่อนเกินไป เมื่อไหร่ที่นายสามารถทนอยู่ในมือฉันได้นานสิบนาที นายก็จะกลายเป็นชายหนุ่มที่มีคุณสมบัตินั้น ”

ฉันอับอายมาก ผู้ชายร่างใหญ่คนหนึ่ง โดนผู้หญิงปลดอาวุธด้วยมือได้ภายในสองสามนาที น่าอายจริง ๆ

“ ฉันอยากอยู่ด้านบนสุด ไม่ได้อยากมีคุณสมบัตินั้น ”

จางหงหวู่แลบลิ้นออกมา เพียงครึ่งเดียว “ งั้นก็รอให้ข้างล่างนั้นทนให้ได้ครึ่งชั่วโมง จนถึงตอนนี้ฉันยังไม่เคยเห็นผู้ชายคนไหนทำได้เลย สงสัย……นายเองก็อาจจะสำลักออกมาก่อน ”

จากนั้น จางหงหวู่ก็หัวเราะคิกคักออกมาแล้วเดินออกไป แต่ก่อนจะออกไปเธอหยุดอยู่ที่ประตูแล้วโยนแบงก์ร้อยมาให้ฉันบึกหนึ่ง แล้วพูดว่านี้คือเงินเอาไว้ติดกระเป๋าของฉัน

อื้ม ดูจากเงินติดกระเป๋านี้แล้ว น่าจะทำให้ฉันมีอนาคตที่สดใสได้เลย

หลังจากฉันออกจากดี้เล่สิงซิงแล้ว ก็ตรงกลับบ้านทันที

หยาวเซียวไม่อยู่บ้าน สงสัยว่าจะออกไปทำงาน

ฉันอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ก็เตรียมตัวจะทำอะไรกินเสียหน่อย แต่แล้วโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

และฉันก็กำลังครุ่นคิดว่า สายที่โทรเข้ามาจะเป็นจางหงหวู่หรือว่าหยู่ถิง แต่เมื่อหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูก็พบว่าตัวเองผิดแล้ว เพราะสายที่โทรเข้ามาคือหวูเจิ่นดง

เมื่อมาถึงร้านอาหารที่นัดไว้ ฉันก็เห็นหวูเจิ่นดง จากนั้นเราทั้งสองก็นั่งกินนั่งดื่มอย่างไม่มีจำกัด