ตอนที่ 95
บทที่ 95 ผู้ชายคนนี้เป็นใคร
October 28, 2026
บทที่ 95 ผู้ชายคนนี้เป็นใคร
บางทีอาจจะมีสาเหตุมาจากคำพูดนั้นของผม หรืออาจจะมีสาเหตุมาจากการเงินจำนวนหนึ่งล้านตกอยู่ในมือเธออย่างกะทันหัน โดยสรุปแล้วชุยเหมี่ยวกำลังมีความสุขมาก
ผมกับเธอมาถึงร้านอาหาร จากนั้นก็หาห้องส่วนตัวห้องหนึ่ง พูดคุยหัวเราะกัน ทำให้ผ่อนคลายอารมณ์ของผมไปได้ไม่น้อย
ในขณะที่ผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำ
เมื่อกลับมา เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น หลิวทงโทรมาอีกครั้ง ผมจึงเปิดแฮนด์ฟรีทันที
“คุณชายจู ผมโอนเงินเข้าไปให้แล้วครับ”
“คุณบอกว่าเข้างานแล้วค่อยโอนมาไม่ใช่หรือ”
“คุณชายจูคุณกำลังต้องรีบใช้เงิน ผมจะให้คุณรอได้อย่างไร คือว่า นั้นคือเรื่องตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายการเงินนั้น...”
“เข้าใจแล้ว วางใจเถอะ!”
“ขอบคุณมากครับคุณชายจู ขอบคุณมากครับคุณชายจู อย่างนั้นคุณทำธุระเถอะครับ ผมไม่รบกวนคุณแล้ว”
วางสายโทรศัพท์ ผมจึงกินข้าวต่อไป ชุยเหมี่ยวดูมีความสุขมากขึ้น
ดังนั้นเธอจึงนั่งนั่งลงด้านข้างผม คีบอาหารให้ผม
“ผมไม่ต้องการ ผมต้องการให้คุณใช้ปากป้อนผม”
“น่าเกลียด!”
ในขณะพูดคำว่า “น่าเกลียด” ชุยเหมี่ยวก็เอาอาหารใส่ไว้ในปาก จากนั้นก็ยื่นตรงมายังปากของผม
ผมยังคงปฏิเสธ จากนั้นก็ใช้มือทั้งสองข้างสัมผัสเรียวขาอันเนียนของเธอ ทันใดนั้นก็กระแทกเปิดออกขาของเธอ
“ผมอยากให้คุณป้อนผมด้วยปากด้านล่างนั่น”
ชุยเหมี่ยวคว้ากำปั้นตีมาที่ผม ใบหน้าอันบอบบางนั้นแดงระเรื่อ “ไม่!”
ผมก็ไม่ได้บ่งชี้ว่าเธอจะต้องทำเช่นนี้จริง ๆ ก็แค่ล้อเล่นเท่านั้นเอง
และหยอกล้อเธออีกครั้ง จากนั้นหลังจากรับประทานอาหารเสร็จ โดยเฉพาะหลังจากได้ยินว่าห้องส่วนตัวด้านข้างก็ได้เสร็จสิ้นลงแล้ว ผมโอบรอบเอวชุยเหมี่ยว จูบแล้วสัมผัสจากนั้นก็ออกจากห้องส่วนตัว
“ชุยเหมี่ยวหรือเปล่า!”
ทันใดนั้นก็มีคนเรียกชื่อของชุยเหมี่ยวจากด้านหลัง ชุยเหมี่ยวจึงหันกลับไป จากนั้นจึงเห็นความตื่นตระหนกบนใบหน้าเธอ
“ผู้ชายคนนี้เป็นใคร”
คนที่ก้าวออกมาคือชายชราในวัยหกสิบเศษ เส้นผมขาวไปครึ่งศีรษะ
ชุยเหมี่ยวรู้สึกอายเล็กน้อย ส่งเสียงอุทานเล็กน้อย สุดท้ายก็บอกผมว่าเป็นลูกพี่ลูกน้องของเธอ
หลังจากเธอบอกว่าเป็นลูกพี่ลูกน้องของเธอ ผมก็รู้สึกอึดอัดขึ้นมา
เขาเดินเข้าไปหาชายชราด้วยสองมือที่กำลังล้วงกระเป๋า มองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า “ตาแก่ คุณเป็นใคร”
ชายชราไม่ได้พูดอะไร ผู้ติดตามที่กำยำข้างกายเขาก้าวออกมาข้างหน้า ผลักผมออกไป
ตอนนี้ผมเริ่มจะสนุกขึ้นมา “รังแกผมในวันที่ไม่มีบอร์ดี้การ์ดติดตามใช่ไหม มาสิ นี่ไงคอของผม เห็นหรือยัง มาบิดมันสิ มาลองดูสิว่าพวกนายจะตายหรือเปล่า มาๆๆ มาบิดมันเร็วเข้า”
ชายชราผลักผู้ติดตามที่กำยำออกไป จากนั้นก็มองมาที่ผม “คุณคือทายาทเศรษฐีที่ขับรถสปอร์ตมาคอยรับส่งชุยเหมี่ยวทุกวันหรือเปล่า”
ผมจุดบุหรี่ขึ้น จากนั้นก็พาชุยเหมี่ยวไว้ในอ้อมแขน เล่นกับความแน่นอวบอิ่มของหน้าอกของเธอ โดยไม่แม้แต่จะมองไปยังชายชรา
“ถ้าคุณจะพูดแบบนี้ อย่างนั้นผมก็คงต้องเดาแล้วว่าคุณเป็นใคร คนที่ที่มีเหรียญเงินสองเหรียญอยู่ในกระเป๋าแล้วแสแสร้งเป็นเศรษฐีคนนั้นสิ ก็เป็นคนที่วางยา และตามคุกคามชีวิตของคนในครอบครัวเธอ และเป็นผู้เป็นอมตะที่คอยทำร้ายบรรดาสาวรุ่นอายุยังน้อยสินะ”
ผมพูดจบ ใบหน้าของชายชราก็เปลี่ยนไปในทันที และไม่เพียงใบหน้าของชายชราจะเปลี่ยนไป แต่ใบหน้าของชุยเหมี่ยวก็เปลี่ยนไปด้วยเช่นกัน
“ฉัน...”
เธอกำลังจะเอ่ยปาก ชายชราตรงข้ามก็ได้ตั้งคำถามขึ้นมา “ชุยเหมี่ยว คุณกับเขาอย่างนี้หรอ!”
ดูก็รู้ ว่าชุยเหมี่ยวรู้สึกอับอาย ดังนั้นผมจึงต้องยิ่งเติมน้ำมันให้กับความอับอายแบบนี้ ทำให้เธอยิ่งรู้สึกอับอาย
“เหมี่ยว อย่าไปกลัวสิ วันนี้ผมจะคอยสนับสนุนคุณ มีอะไรคุณสามารถพูดออกมาได้เลย ผมจะคอยดูว่าใครจะกล้าหยุดคุณ!”
ชายชราไม่พูดอะไรอีก จ้องไปที่ชุยเหมี่ยวด้วยความโกรธ
ด้านหนึ่งคือวัยรุ่นที่รวยอย่างผม อีกด้านหนึ่งก็คือชายชรานั่น