บทที่ 97 สูญเสียครั้งใหญ่

บทที่ 97 สูญเสียครั้งใหญ่

ผมไม่รู้ว่าชุยเหมี่ยวคิดอย่างไร แต่เมื่อเห็นความตื่นเต้นบนใบหน้าของเธอ คาดเดาได้ว่าเธอกำลังจะบ้า

ชุยเหมี่ยวเปิดกระเป๋าหนัง หยิบกระเป๋าเงินออกมา ด้านในยังมีเงินสองพันหยวน

“ช่างมันเถอะ คุณหยิบเงินสองพันออกมาล้อเล่นกับใครกัน ผมเสียหน้าตายเลย!”

“เปล่า!”

ชุยเหมี่ยวหยิบบัตรธนาคารออกมา จากนั้นก็ยื่นให้กับบริกรที่อยู่ด้านข้าง

“บัตรใบนี้มีอยู่แปดแสนเก้าหมื่น”

ก็ไม่น้อย ดูเหมือนว่าจะได้มาจากสามีของดี๋ชิงโถง

ผมถามเธอว่ายังมีอีกไหม เธอส่ายหน้าและบอกว่าไม่มีแล้ว จากนั้นก็โยนกระเป๋าหนังไปไว้บนโต๊ะ

“กระเป๋าใหม่ที่เพิ่งซื้อเมื่อวาน ใบเสร็จก็ยังอยู่ ปัดขึ้นไปอีก เพิ่มเป็นหนึ่งล้าน!”

ผู้ชายที่อยู่อีกด้านหนึ่งที่ถูกผมทำให้ตกตะลึงได้หัวเราะขึ้น “อย่างนี้ก็แล้วกัน ผมจะเพิ่มให้คุณอีกหนึ่งล้าน แล้วคุณทำกับผมสักครั้ง ทำต่อหน้าสามีของคุณ”

ผมยังไม่ได้เอ่ยปากอะไร ชุยเหมี่ยวก็ยกแก้วน้ำมาใส่หน้าของผู้ชายคนนั้น “แม่งสิ!”

“ภรรยาของผมดุดัน ภรรยาของผมองอาจ!”

ในขณะที่ชมเชย ผมก็ขยับนิ้วไปมาอยู่ในร่างกายของเธอ ทำให้เธอครางออกมา เสียงและสีหน้าที่มีเสน่ห์ ในห้องก็เต็มไปด้วยความคลุมเครือที่อิ่มเอมใจ

ภายใต้การกระตุ้นอย่างบ้าคลั่งของเงินตรา เธอจึงไม่เขินอายอีกต่อไป ปล่อยความปรารถนาในร่างกายออกไปอย่างไม่ไยดี ความงดงามที่บ้าคลั่ง ทำให้ผมตื่นเต้นอย่างมาก

ผู้ชายที่อยู่ตรงข้ามเช็ดหน้าเช็ดตา ใบหน้าบูดบึ้ง “ตอนนี้ซื้อแล้วใช่ไหม ซื้อแล้วอย่างนั้นก็เปิดไพ่ได้!”

“เปิดเลย ใครไม่ยอมเปิดก็เป็นคนต่ำกว่าแล้วกัน!”

ชุยเหมี่ยวเปิดไพ่ออกโดยตรง จากนั้นก็สั่นสะท้านไปทั้งตัวด้วยความพอใจ ตอบสนองราวกับเปิดฝักบัว

ในขณะนั้น เสียงอันไพเราะก็ดังไปทั่วห้อง ถึงกับได้ยินเสียงติ้กต้อกบนพื้น

ร่างกายของเธอสดชื่นแล้ว แต่ใบหน้าที่บอบบางของเธอเริ่มไม่พอใจ แต่เป็นสีหน้ามึนงง

ไพ่ที่เธอเปิด คือ235 และสีในชุดนั้นก็แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ในการเล่น Golden Flower ไม่มีไพ่ใบไหนเล็กไปกว่านี้อีกแล้ว เกิดมาเพื่อแพ้จริงๆ

ผมก็เริ่มเขินอาย เพื่อนที่เล่นไพ่อยู่ตรงข้ามหัวเราะอย่างเกรงใจ และหยิบไพ่ขึ้นมาแบบสุ่มขึ้นมาหนึ่งใบ เป็นใบที่ 6 จากนั้นอีกสองใบ เขาก็ไม่จำเป็นต้องหงายมันแล้ว

ผมให้ชุยเหมี่ยวเทหมดหน้าตัก มืออันทรงเสน่ห์ขาวสวยคู่นั้นค้ำไว้กับโต๊ะ

เวลาต่อมา ผมจึงเหวี่ยงมือไปตบหน้าหนึ่งที ทำให้ใบหน้าของเธอแดงขึ้น และมีเลือดออกออกนิดหน่อย

“นังคนชั้นต่ำ คุณร่วมมือกับคนนอกมาทำลายผม ผมไพ่ตองคิงของผมล่ะ ไพ่คิงของผมล่ะ แม่งสิ บอกผมมาเดี๋ยวนี้!!!”

ชุยเหมี่ยวกุมใบหน้าที่บอบบาง ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยน้ำตาที่เสียใจ “ไม่ใช่ฉัน ไม่ใช่ฉัน...”

“คุณชายจู ขอบคุณนะ มีเจ็ดแปดล้านนี้ ก็มากพอที่จะเอาไปเล่นกับผู้หญิงได้เยอะแยะ ส่วนอันนี้ทิ้งไว้ให้คุณก็แล้วกัน!”

เสียงหัวเราะดังลั่น ผู้ชนะได้กวาดเงินทั้งหมดบนโต๊ะ จากนั้นก็รูดบัตรออกจากเครื่องรูดบัตร และวางบัตรเครดิตไว้ตรงหน้าพวกเราทันที

หลังจากเซ็นชื่อก็เป็นการยืนยันได้ว่าผมได้ยอมรับการทำธุรกรรมในครั้งนี้แล้ว ไม่สามารถจะย้อนกลับได้

ภายใต้ความสิ้นหวัง ผมได้เซ็นเอกสาร และชุยเหมี่ยวก็ได้เซ็นชื่อของเธอเช่นกัน

อีกฝ่ายไปแล้ว ท่ามกลางเสียงหัวเราะที่ดังกึกก้อง

ผมจุดบุหรี่ และนั่งลงบนเก้าอี้

ชุยเหมี่ยวยืนอยู่ข้างผม ตัวสั่นสะท้าน

ผมคลายซิปกางเกงออก จากนั้นก็ชี้ไปตรงนั้นแล้วพูดว่า “ระบายไฟให้หน่อย”

ชุยเหมี่ยวลังเลอยู่นาน แต่หลังจากนั้นเธอก็ยกกระโปรงขึ้น และเตรียมจะขึ้นมานั่งคร่อมบนตักของผม

ผมสูบบุหรี่ เงยหน้าขึ้นไปมองเพดาน “ปากของข้างบน”

เธอเข้าใจความหมายของผม ดังนั้นจึงย่อตัวลง จากนั้นผมก็รู้สึกถึงความอบอุ่นที่แสนเซ็กซี่ของริมฝีปากอันแดงและอ่อนโยนนั้น