บทที่ 1

"ซวนเอ๋อ กลับไปกับแม่! เขากำลังจะแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่น คุณยังอาศัยอยู่ที่นี่ คุณหน้าตาเป็นอย่างไร!"

เสียงเกรี้ยวกราดของแม่ดังขึ้นข้างหลังเธอ ทำให้เธอทรมานไปทั้งตัวราวกับว่าเรี่ยวแรงของเธอหมดไป

“หนิงเสวียน! ฉันอยากจะบอกคุณว่าถ้าคุณยังเต็มใจที่จะเป็นเมียน้อย ความสัมพันธ์แม่ลูกของเราจะถูกตัดขาดจากนี้ไป!”

เธอตัวแข็ง แต่เธอไม่ได้หันกลับไปมอง เธอตรงไปที่บ้านพักของ Zhou และเห็น Zhou Muchen ที่ยืนอยู่ข้างหน้าต่างมองกลับมาที่เธอด้วยรอยยิ้มจางๆ

เธอหายใจเข้าลึก ๆ “ได้โปรด พาแม่ของฉันกลับไปโรงพยาบาล…”

Zhou Muchen ตะคอกอย่างเย็นชา เดินก้าวยาวไปหา Ning Xuan ใช้มือบีบคางเธอ และทำหน้าเย้ยหยัน

"หนิงเสวียน คุณไม่มีความละอายที่จะอยู่เคียงข้างฉัน!"

ใบหน้าของ Ning Xuan ซีดลงในทันใด

Zhou Muchen มอง Ning Xuan อย่างเย็นชา แต่ก็ยังออกคำสั่ง

หนิงเสวียนก้มศีรษะลง "มู่เฉิน เราอยู่ในความสัมพันธ์นี้มานานพอแล้ว... ฉันคิดว่าฉันใช้หนี้หมดแล้ว... ปล่อยฉันไปได้ไหม ปล่อย..." ตัวเธอเอง

เธอเสียงแหบและไม่พูดอะไรอีกสามคำถัดไป

ดวงตาของโจวมู่เฉินจมลง และเขาเดินเข้าไปหาเธอช้าๆ ทันใดนั้นก็จับคอเสื้อเธอและกดเขาลงบนเตียง มองตรงมาที่เธอด้วยดวงตาสีแดงเลือดอย่างชั่วร้าย และพูดด้วยอาการกัดฟัน

“คุณมีคุณสมบัติอะไรถึงพูดแบบนี้ คุณมีคุณสมบัติอะไร!”

"ฉัน……"

ทันทีที่เธอพูดพยางค์หนึ่ง Zhou Muchen ก็กลืนสิ่งที่ Ning Xuan พูดต่อไป ในขณะนี้ เขาเหมือนสัตว์ร้ายที่ต้องการทุกตารางนิ้วบนผิวของเธอและทุกตำแหน่ง

Ning Xuan กัดริมฝีปากล่างของเธอและมองไปที่เขา กลั้นน้ำตาไว้ไม่ให้ไหลลงมา

เธอรู้ว่าการเปิดของเธอนั้นไร้ประโยชน์ ทันทีที่เธอสัญญาว่าจะชำระหนี้ที่อยู่เคียงข้างเขา เธอรู้ว่าเธอไม่มีความคิดริเริ่มอีกต่อไป

ฉันไม่รู้ว่าต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าที่โจวมู่เฉินซึ่งนอนอยู่บนตัวเธอ จะกลิ้งตัวและลุกจากเตียง และพูดด้วยน้ำเสียงที่เบื่อหน่ายมาก: "หนิงเสวียน คุณคิดว่ามันง่ายนักที่จะจากไป? อ้อ คุณเป็นหนี้ฉันนี่นา...”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ Ning Xuan ก็คว้าผ้าปูที่นอนไว้แน่นด้วยมือของเธอ

ในตอนแรก เนื่องจากฉันเผลอเปิดเผยความลับของบริษัทของ Zhou กลุ่มของ Zhou จึงต้องเผชิญกับความเสี่ยงครั้งใหญ่ พ่อแม่ของ Zhou บังเอิญไปเที่ยวพักผ่อนที่ต่างประเทศและรีบกลับมา แต่พวกเขาไม่ต้องการให้เครื่องบินเจอระเบิดกลางอากาศระหว่างทาง ..

โจวมู่เฉินกล่าวโทษเรื่องทั้งหมดนี้กับตัวเอง

ในช่วงสองปีที่ผ่านมา เธอได้เรียนรู้ทั้งหมดเกี่ยวกับวิธีการของเขา และเขาไม่ใช่คนที่อ่อนโยนเหมือนหยกอย่างที่เคยเป็นอีกต่อไป!

มีเพียงเสียงกรนเย็นๆ ตามมาด้วยเสียงแต่งตัว

เธอรู้ว่าเขากำลังจะจากไปซึ่งทำให้เธอโล่งใจบ้าง

โจวมู่เฉินเหลือบมองหญิงสาวเงียบ ๆ ที่นอนอยู่บนเตียง รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา และเขาจงใจพูดว่า "หนิงเสวียน ฉันจะหมั้นสัปดาห์หน้า"

หลังจากพูดจบ โจวมู่เฉินก็จากไป

แน่นอนว่าเธอรู้ว่าเขากำลังจะหมั้น แต่ก็ยังทำให้เธอใจสั่นเมื่อเขาพูดเป็นการส่วนตัว

Ning Xuan หายใจเข้าลึก ๆ และปีนขึ้นจากเตียง ใบหน้าของเธอซีดมาก เธอเดินโซเซเข้าไปในห้องน้ำ มองไปที่รอยบนร่างกายของเธอ และลูบท้องกลมเล็กน้อยของเธอโดยไม่รู้ตัว

ข้อความโทรศัพท์มือถือดังขึ้น: "มาที่การปรับแต่งชุดแต่งงานของฮิลตันให้ตรงเวลา"

โจวมู่เฉิน.