บทที่ 13

“ฉันจำข้อความที่คุณส่งมาเมื่อคราวที่แล้วได้ มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า” อันมู่จือตัดสินใจถามหนิงเสวียนให้ชัดเจนตั้งแต่พบเธอ เพื่อไม่ให้ตัวเองคิดฟุ้งซ่าน

“คุณกำลังพูดถึงเมื่อนานมาแล้ว มีบางอย่างเกิดขึ้น แต่ตอนนี้ทุกอย่างเรียบร้อยดี ฉันขอโทษที่ทำให้คุณต้องกังวล”

Ning Xuan รู้สึกว่าเธอไม่ควรรบกวน An Muzhi อิทธิพลของ Zhou Muchen นั้นยิ่งใหญ่มากหากเขาเข้าไปยุ่งด้วยก็คงจะไม่ดี

ยิ่งไปกว่านั้น ฉันไม่รู้จะบอกอัน มู่จือเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างไร ถ้ารู้ก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะคิดยังไง เพราะฉะนั้น ลืมมันไปซะ!

“ถ้ามีปัญหาอะไร บอกฉันสิ อย่ากลัวที่จะทำให้ฉันลำบากใจ ฉันยินดีจะรบกวนคุณ”

เมื่อเห็นหนิงเสวียนขมวดคิ้วด้วยความรักอย่างสุดซึ้ง อันมู่จือก็รู้ว่าเธอต้องกังวลกับบางสิ่ง แต่เธอไม่ต้องการพูดถึงเรื่องนี้ด้วยเหตุผลบางประการ

เนื่องจากเธอไม่ต้องการพูด เธอควรหาคนมาสอบสวน

นี่คือข้อแตกต่างระหว่าง An Muzhi และ Jing Qijun Jing Qijun จะเลือกที่จะเคารพการตัดสินใจของอีกฝ่ายในสิ่งที่คนอื่นไม่เต็มใจที่จะพูด และ An Muzhi จะเลือกวิธีแก้ไขด้วยตัวเอง เขาจะหาวิธีเพื่อให้บรรลุเป้าหมายเสมอ

"ไม่เป็นไร ไม่ต้องกังวล ฉันสามารถทำเรื่องใหญ่ได้ แต่นี่เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น" ในเมื่อหนิงเสวียนตัดสินใจที่จะไม่บอกอันมู่จืออีก เธอจะปิดปากของเธออย่างแน่นอน

“เอาล่ะ คุณจะไปไหนเดี๋ยวฉันจะพากลับ” อันมู่จือและหนิงเสวียนคุยกันและเดินไปที่ลานจอดรถ

อันมู่จือเปิดประตูรถและวางมือบนศีรษะของหนิงเสวียนอย่างสุภาพบุรุษเพื่อป้องกันไม่ให้เธอแตะต้องศีรษะ ผู้หญิงส่วนใหญ่จะรู้สึกประทับใจกับพฤติกรรมที่เป็นสุภาพบุรุษของเขา แต่หนิงเสวียนเป็นข้อยกเว้น

ตามจริงแล้วรูปลักษณ์ของ An Muzhi นั้นอ่อนโยนและเหมือนหยก แตกต่างจากความเข้มงวดของ Zhou Muchen และความหล่อเหลาของ Jing Qijun แต่เขาดูเหมือนเจ้าชายที่มีเสน่ห์ ทำให้ผู้คนรู้สึกเหมือนเป็นเจ้าหญิงเมื่อเขาอยู่เคียงข้างเขา

"Splendid Community" ในตอนแรกเธอเห็นสถานที่ต่างๆ มากมาย เธอจึงเลือกที่นี่ ค่าเช่าไม่สูงนัก เดือนละ 1,200 ซึ่งเธอสามารถจ่ายได้

ทั้งสองคุยกันและไม่นานก็มาถึงที่ซึ่ง Ning Xuan อาศัยอยู่

“ขอบคุณที่พาฉันกลับ คุณอยากขึ้นไปดื่มชาสักถ้วยไหม” หนิงเสวียนถามด้วยความสุภาพ

"เอาล่ะ ฉันเพิ่งดูว่าคุณอาศัยอยู่ที่ไหน" เนื่องจาก An Muzhi ตัดสินใจที่จะติดตาม Ning Xuan เขาจึงต้องหาวิธีที่จะใช้เวลาทั้งหมดร่วมกับเธอ

สำหรับคำเชิญของ Ning Xuan เขาก็ดูไม่สุภาพเช่นกัน

แต่เธอตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง An Muzhi จะปฏิเสธเธอในอนาคตหรือไม่? ฉันไม่ได้คาดหวังว่าจะอยากไปเยี่ยมชมสถานที่ที่เธออาศัยอยู่ บุคลิกนี้ไม่ค่อยเหมือนตอนเด็กๆ

“ทำไม ฉันไม่ต้อนรับอีกแล้ว”

“ไม่ เป็นไปได้อย่างไร”

Ning Xuan กลับมามีสติสัมปชัญญะและขึ้นไปชั้นบนพร้อมกับ An Muzhi

เปิดประตูห้อง Ning Xuan ขอให้ An Muzhi เข้าไป

รู้สึกแปลกมากที่ฉันเชิญ An Muzhi มาที่บ้านหลังจากที่ได้พบกับเขาอีกครั้ง ฉันไว้ใจเขามากเกินไปหรือเปล่า?

แต่ใครปล่อยให้เล่นด้วยกันตั้งแต่ยังเด็ก ก็ไม่น่าเกินเลยที่จะพูดว่ารักในวัยเด็ก

“นั่งอะไรก็ได้ ฉันจะรินชาให้คุณ คุณต้องการชาแบบไหน” หนิงเสวียนทักทายอันมู่จืออย่างสุภาพ

“ข้าไม่เลือกอันนี้ ดื่มอะไรก็ได้ที่ข้ามี” อันมู่จือมองไปรอบ ๆ และตอบหนิงเสวียน

"ถ้าอย่างนั้นชาดอกไม้ นั่นคือสิ่งที่ฉันมีมากที่สุด" หนิงเสวียนยิ้ม แล้วไปเตรียมชา

เมื่อเห็นว่า Ning Xuan กำลังง่วนอยู่ที่บาร์ เธอก้าวเท้าเบาๆ และมือของเธอก็กระวีกระวาดราวกับผีเสื้อหมุนวน Xu เป็นเพราะเขาเพิ่งกลับถึงบ้าน เขาลังเลว่า An Muzhi ยังอยู่ที่นี่ ดังนั้นเขาจึงไม่อายที่จะเปลี่ยนเสื้อผ้า

เดรสแขนกุดผ้าฝ้ายลินินยิ่งขับให้ร่างสูงของ Ning Xuan ไม่สม่ำเสมอ ผมของเธอถูกเล็มอย่างลวก ๆ และผมที่หักบนหน้าผากทั้งสองข้างของเธอก็ดูซุกซนมาก ขณะที่ Ning Xuan เดินไปรอบ ๆ เธอมักจะตกลงไปที่ผมของเธอโดยไม่ตั้งใจ ต่อหน้าต่อตาเธอ หนิงเสวียนเอาผมที่หักของเธอทัดข้างหู

อันมู่จือเฝ้าดูเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างเงียบๆ รู้สึก "ปุ้บปุ้บ" ในใจ นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกเหมือนอยู่บ้านหลังจากใช้ชีวิตมาหลายปี

ฉากนี้เหมือนกับในจินตนาการของเขาทุกประการ มีหญิงสาวผู้อ่อนโยนราวกับหยกยืนอยู่ในครัว ยุ่งเหยิง เขามองดูเธอ เธอเตรียมอาหารโปรดของเขา มองหน้ากันและยิ้ม ทั้งหมดนี้เป็นของเขา ของโปรด. ดู.

แม้ว่าเขาจะอาศัยอยู่ในครอบครัวที่มีเงื่อนไขที่เหนือกว่าตั้งแต่เขายังเด็ก แต่พ่อแม่ของเขาก็ปฏิบัติต่อเขาเป็นอย่างดี เขาเป็นลูกคนสุดท้องในครอบครัวและได้รับความรักมากมายตั้งแต่เขายังเด็ก

อย่างไรก็ตาม เขาเข้าใจว่าสิ่งเหล่านี้เป็นปรากฏการณ์ผิวเผิน ตั้งแต่เขาจำความได้ เขารู้ว่าชีวิตแต่งงานของพ่อกับแม่ไม่ได้สมบูรณ์แบบอย่างที่คนอื่นคิด

มากกว่าหนึ่งครั้งที่เขาเห็นพ่อแม่ของเขาทะเลาะกันที่นั่น ใบหน้าของพวกเขาแทบจะจำไม่ได้ พ่อของเขาเลี้ยงดูคู่รักสองสามคนนอกบ้าน และแม่ของเขาไม่ได้กลับบ้านทุกวัน กี่คู่ในครอบครัวชนชั้นสูงก็รักและมีความสุข แต่พวกเขา เป็นเพียงแสร้งทำเป็นให้คนอื่นเห็น