บทที่ 14

อันมู่จือรีบขับรถไปที่ด้านนอกของร้านอาหารที่แม่ของเขาพูดถึง แต่เขาไม่ได้เข้าไปอย่างรวดเร็ว เขาสูบบุหรี่ข้างนอกก่อนจะเข้าไปข้างใน

เดิมทีเขาไม่ค่อยอยากไปงานแบบนี้เท่าไหร่ ผู้หญิงพวกนั้น ถ้าพวกเขาคิดว่าเขาหล่อ

หรือพวกเขาเอาแต่ชมเชยเขาว่าเขามีความสามารถมาก และถ้าพวกเขาพูดเรื่องดนตรีกับพวกเขาจริงๆ พวกเขาก็แค่ตบหน้าพวกเขาให้ดูอ้วน คิดว่าพวกเขาสง่างามด้วยความรู้เพียงครึ่งเดียว An Muzhi ดูถูกเรื่องนี้ ชนิดของพฤติกรรม

สิ่งที่เขาชอบควรเป็นผู้หญิงประเภทที่อ่อนโยนและสง่างาม จริงใจ ไม่โอ้อวด และอบอุ่นเหมือนบ้าน คนสองคนที่อบอุ่นมากแม้ไม่ได้คุยกัน เช่นเดียวกับผู้หญิงอย่าง Ning Xuan

หลังจากสูบบุหรี่ An Muzhi ผลักประตูห้องส่วนตัวและเห็น Mother An มองมาที่เขาด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอ เด็กสาวและสวยนั่งอยู่ทางขวา สวมชุดห่านสีเหลือง มีรูปไข่ ใบหน้า ผมยาวสลวย ตาโต มีพลังมาก แต่งหน้าอ่อนๆ ดูเจ้าอารมณ์

เมื่ออัน มู่จือมองมาที่เธอ เธอก็เงยหน้าขึ้นมองอัน มู่จือด้วย จากนั้นก็พยักหน้าและยิ้ม

"มู่จือ ทำไมเธอมาช้าจัง" ในที่สุดแม่อันก็รอให้ลูกชายมาถึง

"ฉันทำบางอย่างข้างนอกล่าช้า ฉันเลยมาช้า"

"มาแนะนำตัวหน่อยค่ะ นี่คือป้าซู เพื่อนที่ดีของแม่ฉัน ไม่ได้ติดต่อคุณมาหลายปี ในที่สุดฉันก็ได้เจอคุณในวันนี้ ฉันแค่อยากมากินข้าวด้วยกัน นี่คือป้าของซู" ลูกสาวของเธอชื่อซูหยู เธอเป็นนักเรียนดนตรีด้วย คุณเป็นนักเรียนเปียโน เธอเป็นนักเรียนไวโอลิน และในอนาคตเราจะไปเยี่ยมกันบ่อยๆ ดังนั้นเราต้องมี ภาษากลางมากมาย” แม่อันแนะนำอย่างกระตือรือร้น

“สวัสดีป้าซู คุณซู” อันมู่จือทักทายอย่างสุภาพ

“นี่คือ Muzhi ฉันไม่ได้เจอเขานานเลย ตอนนี้เขาโตขึ้นมากแล้ว ตอนเด็กๆ เขาเป็นหนุ่มหล่อ และเขายิ่งสูงและหล่อมากขึ้นไปอีกเมื่อโตขึ้น” แม่ซู่ มองไปที่อัน มู่จือ ซึ่งสูงประมาณ 1.8 เมตร และมีรูปร่างที่สูงและตรง ไม้แขวนเสื้อทั่วไป หล่อมาก พอใจมาก

“สวัสดี คุณอัน” ซือหยูตอบเช่นกัน

"โอ้ คุณชื่ออะไร คุณซู ชื่อคุณอัน สงวนไว้เกินไป เสี่ยวหยูจะเรียกเขาว่ามู่จือจากนี้ไป และมู่จือ คุณสามารถเรียกเธอว่าเสี่ยวหยู คุณรู้สึกอย่างไร" แม่อันตัดสินใจเอง .

"ก็ ตราบใดที่คุณซูสบายดี ฉันสบายดี..." อันมู่จือก็หมดหนทางเช่นกัน เจตนาของแม่ของเขาเป็นที่ทราบกันดีสำหรับผู้สัญจรไปมา ไม่จำเป็นต้องวิตกกังวลมากนัก แต่ก็ไม่เป็นเช่นนั้น หักล้างง่ายต่อหน้าคนนอก เสียหน้าแม่

"ไม่มีปัญหา" ซูหยูยังมีสีหน้าไม่แยแส และเธอสามารถเห็นความตั้งใจของ Mama An แต่เธอก็ไม่ได้สนใจจริงๆ

เพราะเธออายุถึงเกณฑ์ที่จะแต่งงานแล้ว และแม่ของเธอก็หาคู่บอดให้เธอ เธอไม่อยากเจอคนที่เธอไม่ชอบ ถ้าเธอหาคนที่เธอพอใจได้ล่ะก็ จะดี.

ยิ่งไปกว่านั้น An Muzhi ดูเหมือนจะเจริญตา

“อย่ายืนขึ้น นั่งลงแล้วค่อย ๆ คุยกัน” แม่อันสนุกสนาน

"ฉันไม่รู้ว่า Muzhi อยู่เรือนกระจกไหน ฉันอยู่ St. Mary's Conservatory of Music ในอังกฤษ" Su Yu ต้องการทราบข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับ An Muzhi เพราะการนั่งค่อนข้างอึดอัด

ซือหยูเชื่อว่าเธอมีพรสวรรค์ด้านดนตรีมากซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเธอถึงได้รับเข้าเรียนที่โรงเรียนนี้ในสหราชอาณาจักรเธอเป็นความภาคภูมิใจของพ่อแม่เสมอมา

"ข้าไม่คิดว่ามันจะเป็นเรื่องบังเอิญ ข้าเองก็จบจากโรงเรียนนั้นเช่นกัน" อันมู่จือไม่คิดว่าคนผู้นี้จะเป็นรุ่นน้อง แต่เขาไม่เคยได้ยินชื่อนาง ดังนั้นเขาจึงต้องอายุน้อยกว่าไม่กี่ปี ตัวเขาเอง.

“เป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ” ซือหยูมีความสุขมากเช่นกัน

การได้เรียนโรงเรียนเดียวกับเธอเป็นการพิสูจน์ว่าจุดแข็งของ An Muzhi ไม่ได้อ่อนแอ โรงเรียนของพวกเขาไม่ได้มาแค่เงินเท่านั้นแต่ยังมีประวัติศาสตร์อันยาวนานอีกด้วย

หลังจากนั้น ทั้งสองคนก็คุยกันได้ดีมาก และเพลงก็ดังก้องกังวานมาก

มู่จืออดไม่ได้ที่จะมองไปที่ซู่ ยู่เกา แต่เขาทำได้เพียงมองดูคนที่จบการศึกษาจากโรงเรียนเดียวกันกับเขาเพียงแค่พูดคุย

สำหรับคนอื่น ๆ ? เขาและ Ning Xuan อยู่ด้วยกันตั้งแต่ยังเด็กและเขารู้ว่าเขาดีกับเธอในเวลานั้น หลายปีผ่านไป เขาจำเธอได้เสมอ