บทที่ 15

กลางคืน.

หลัง 2 ทุ่ม Ning Xuan ง่วงมากจนเผลอหลับไปบนเตียง

ในความฝัน เขายังฝันถึงโจว มู่เฉิน ผู้ซึ่งพูดจาไพเราะกับเธอในวินาทีสุดท้าย และทั้งสองคนก็หวานมาก วินาทีต่อมา เขาเริ่มบีบคอเธอและถามเธอ ทำให้เธอหายใจไม่ออก

ทันใดนั้นเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น คนทั้งคนตกใจ มันดึกมาก ใครจะมาหาเธอ? มักจะไม่มีใครรู้ว่าเธออาศัยอยู่ที่นี่

หนิงเสวียนเปียกโชกไปด้วยเหงื่อจากความฝัน สวมผ้าคลุมไหล่อย่างรวดเร็ว เดินไปที่ประตูและมองโจวมู่เฉินด้วยใบหน้าจริงจังผ่านสายตาของแมว

เดิมที Zhou Muchen รอเป็นเวลานานและไม่เห็น Ning Xuan กลับมา ดังนั้นความรู้สึกไม่สบายของเขาในตอนแรกจึงกลายเป็นความโกรธ

ทำไมผู้หญิงคนนี้ท้าทายความอดทนของเขาครั้งแล้วครั้งเล่า เมื่อเร็ว ๆ นี้เธอปฏิบัติต่อเขาดีเกินไปหรือเปล่า แน่นอน เธอกล้าที่จะต่อสู้กับเขาหลังจากหาเจ้านายคนใหม่

ทันใดนั้นเขาก็คิดวิธีหนึ่ง เขาต้องการให้หนิงเสวียนลองสัมผัสความรู้สึกที่ตกลงมาจากก้อนเมฆสู่หล่ม ความรู้สึกของความหวังกลายเป็นความสิ้นหวัง เธอต้องไม่เคยสัมผัสมันมาก่อน แต่เขาสามารถปล่อยให้เธอรู้สึกได้

แต่สิ่งที่เร่งด่วนที่สุดคือการลงโทษเธอก่อน

ดังนั้นฉันจึงขอให้คนด้านล่างตรวจสอบที่อยู่ของ Ning Xuan แน่นอน เขาค้นพบฐานที่มั่นลับของเธอ

ฉันไม่รู้ว่าเป็นการนัดพบกับคนป่าที่ไหน ดังนั้นให้เขามา "เซอร์ไพรส์" กับเธอ!

เมื่อเห็นโจวมู่เฉิน หนิงเสวียนก็สงสัยว่าเขาพบที่นี่ได้อย่างไร และในขณะเดียวกันก็คิดว่าจะเปิดประตูหรือไม่

ถ้าเขาเปิดประตูและเห็นท่าทางโกรธของโจวมู่เฉิน เขาจะไม่ปล่อยเขาไปอย่างแน่นอน อย่างไรก็ตาม หากคุณไม่เปิดประตู คุณจะไม่สามารถหลบหนีได้ในอนาคต

ลืมมันไปเถอะ ให้ตายสิ

ขณะที่โจวมู่เฉินเคาะประตูอย่างไม่สบอารมณ์ หนิงเสวียนก็เปิดประตู

เมื่อเห็น Ning Xuan เอามือโอบรอบตัวเธอ สวมชุด เธอมองเขาอย่างเขินอาย

โจวมู่เฉินโกรธมาก เขาตามหาเธอมานานแล้ว แต่เธอมานอนที่นี่ มันมากเกินไป

“วันนี้คุณไปไหนมา” โจวมู่เฉินถาม

“ฉันไม่ได้ไปไหน ฉันแค่อยู่ที่นี่” หนิงเสวียนตอบอย่างตรงไปตรงมา

“หนิงเสวียน คุณมีความสามารถจริงๆ ฉันไม่น่าตกหลุมรักคุณเลย ก่อนที่คุณจะจากฉันไป คุณจะหาผู้ซื้อรายต่อไป แล้วอะไรล่ะ เด็กน้อยคนนั้นจะให้เงินคุณเท่าไหร่” โจวมู่เฉินนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวาน . โกรธ

“โจว มู่เฉิน เลิกดูถูกฉันแบบนี้ได้ไหม เขาเป็นแค่เพื่อนของฉัน” หนิง ซวนทนไม่ได้กับคำพูดที่ทำร้ายจิตใจของโจว มู่เฉิน ราวกับมีดกรีดหัวใจของเธอทีละเล่ม และเธอก็ถูกประหารชีวิตในทันที

“เพื่อนเอ๋ย เจ้ามีเพื่อนเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมข้าไม่รู้” โจวมู่เฉินมองอย่างเหยียดหยาม

คนรักทุกคนเริ่มต้นจากการเป็นเพื่อน ผู้ชายคนนั้นดูเหมือนจะมีเจตนาร้ายและจ้องมองไปที่ Ning Xuan เสมอ ถ้าเขาบอกว่าเขาไม่มีเจตนาร้ายต่อ Ning Xuan เขาไม่เชื่ออย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตาม เขาไม่รู้ว่า Ning Xuan มีความคิดเกี่ยวกับชายคนนั้นหรือไม่ อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขาจะมีความคิดใดๆ เขาก็จะฆ่าเธอในเปล

“หมายความว่ายังไง ฉันไม่สามารถมีเพื่อนได้” หนิงเสวียนโกรธมากจนไร้เหตุผล

“นั่นมันเพื่อนของคุณ นี่มันชู้สาวชัดๆ” โจวมู่เฉินก็โกรธมากเช่นกัน

“โจว มู่เฉิน ฉันไม่อยากคุยกับคุณ คุณไปเถอะ” หนิงเสวียนกำลังจะหลั่งน้ำตาด้วยความโกรธ เปิดประตู ชี้ไปข้างนอก และต้องการให้โจวมู่เฉินออกไป

"ฮิฮิ ถ้าคุณอธิบายไม่ได้ คุณจะไล่ฉันไป ใครให้สิทธิ์คุณ" โจวมู่เฉินรู้สึกขบขันกับการกระทำของหนิงเสวียน ช่างตลกสิ้นดี เธออยากจะขับไล่ตัวเองออกไป ดังนั้นเธอจึงไป ออกไป เธอช่างไร้เดียงสาลา

“โจว มู่เฉิน คุณจะทำอะไร ปล่อยฉันได้ไหม” หนิงเสวียนทรุดตัวลงกับพื้นร้องไห้สะอึกสะอื้น

เธอไม่ใช่คนที่เสียน้ำตาง่ายๆ แต่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมากับโจว มู่เฉิน เธอร้องไห้มากกว่าหนึ่งครั้ง