บทที่ 18

Sun Xin นอนอยู่บนไหล่ของ Ning Xuan สะอื้นตลอดเวลา ร้องไห้และผล็อยหลับไป

ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมฉันถึงเหนื่อยขนาดเพิ่งมาโรงพยาบาลหลังจากขึ้นเครื่องบินและยังไม่หายจากอาการเจ็ตแล็ก

Ning Xuan ปล่อยให้เธอนอนบนไหล่ของเธอ แม้ว่าแขนของเธอจะชาเล็กน้อยจากการพิงเธอ แต่เธอก็ไม่ปลุก เธอต้องการให้เธอพักผ่อนเล็กน้อยเพื่อให้สภาพจิตใจของเธอดีขึ้นเพราะมี ยังมีอีกหลายสิ่งที่ต้องการให้เธอจัดการ

"ใครคือสมาชิกในครอบครัวของผู้ป่วย" ประมาณหนึ่งหรือสองชั่วโมงต่อมา แพทย์ก็ออกมา มองไปรอบๆ แล้วถาม

“เราเอง” หนิงเสวียนตบซุนซินเบา ๆ แล้วทั้งสองก็ลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว

“หมอ แม่ฉันเป็นยังไงบ้าง” ซุนซินถามด้วยความเป็นห่วง “เธอพ้นขีดอันตรายแล้วหรือ”

“คนไข้สบายดี เธอมีอาการช็อกจากกล้ามเนื้อหัวใจตาย เธอต้องได้รับการรักษาต่อไป โชคดีที่คุณคลอดได้ทันเวลา หากส่งช้ากว่ากำหนด 10 นาที ผลที่ตามมาคือหายนะ” คุณหมอตอบซัน คำถามของซิน

"ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร" ในที่สุดซุนซินก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก โชคดีที่แม่ของเธอสบายดี ไม่อย่างนั้นเธอไม่รู้จริงๆ ว่าต้องทำยังไง และเธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอะไรเป็นแรงผลักดันให้เธอมีชีวิตอยู่

ฟังหมอพูดต่อก็เป็นห่วงขึ้นมาอีกไม่รู้ว่าแม่เป็นโรคนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่วิดีโอคอลกับแม่ทุกครั้งแม่ดูมีความสุขมากหน้ามันเงามากจะได้รักษา ของเธอด้วยความสบายใจ ในต่างประเทศ วุ่นวายกับเรื่องของตัวเอง

ไม่คิดว่าอาการป่วยจะหนักหนาขนาดนี้ ไม่อยากให้แม่เป็นห่วง แม่เก่งทุกอย่าง แต่แม่คิดว่าไม่อยากให้แม่กังวล จึงตัดสินใจไม่บอก เธอช่างน่าเวทนาและน่าเวทนายิ่งนัก..

"ซุนซิน คุยกับหมอก่อน แล้วฉันจะเล่าขั้นตอนการรักษาตัวในโรงพยาบาลให้คุณป้าฟัง" หนิงเสวียนอยากทำอะไรสักอย่างเพื่อแม่ของซุนซินจริงๆ

ต่อมาย้ายไปแผนกสามัญ หนิงซวนและซุนซินรอให้แม่ของซุนซินตื่นขึ้น เทียนฟาง

“ถ้าคุณมีอะไรต้องทำ กลับไปก่อน ฉันจะรออยู่ตรงนี้” ซุนซินไม่ต้องการทำให้งานของหนิงซวนล่าช้าเพราะรู้ว่าชีวิตของเธอไม่ง่าย

"ฉันสบายดี ฉันจะรอให้ป้าตื่นก่อนค่อยออกไป" Ning Xuan คิดว่าไม่มีอะไรให้ทำมากนักเมื่อเธอกลับไป เธออาจจะอยู่ที่นี่กับ Sun Xin ก็ได้ และมันก็เป็นตอนที่ เธอต้องการเธอ

เมื่อทั้งสองพูดเช่นนี้ Tian Fang ก็ตื่นขึ้น

“แม่ ตื่นแล้ว!” ซุนซินตื่นเต้นมากเมื่อเห็นแม่ลืมตาขึ้น

"เสี่ยวซิน ทำไมคุณมาอยู่ที่นี่ คุณกลับมาเมื่อไหร่" เทียนฟางตื่นเต้นมากที่ได้เห็นซุนซินที่นี่ เธอไม่รู้ว่าเธอกลับมาเมื่อไหร่ และเธอไม่ได้ยินที่เธอบอกว่าเธอจะกลับมา .

"ฉันเพิ่งกลับมา ฉันต้องการทำให้คุณประหลาดใจเมื่อฉันกลับถึงบ้าน ฉันเห็นคุณนอนอยู่บนเตียงด้วยใบหน้าซีดเซียว กรีดร้องอย่างไรก็ปลุกไม่ได้ มันทำให้ฉันกลัวแทบตาย หนิงเสวียน และฉันส่งคุณกลับไปที่โรงพยาบาล หมอขอบคุณที่ปล่อยทันเวลา มิฉะนั้นชีวิตของเธอจะตกอยู่ในอันตราย” ซุนซินอธิบายเรื่องราวทั้งหมดให้แม่ของเธอฟังอย่างชัดเจน

“แม่สบายดี ฉันรู้จักร่างกายตัวเองดี ครั้งนี้ฉันไม่ได้ใส่ใจ ฉันทำให้คุณกังวล” เทียนฟางพูดด้วยรอยยิ้ม ขณะที่มองไปที่หนิงเสวียน “เสี่ยวซวน คุณอยู่ที่นี่ด้วย ขอบคุณ คุณในครั้งนี้”

"คุณป้า ยินดีต้อนรับ นี่คือสิ่งที่ฉันควรทำ" หนิงเสวียนก็มีความสุขมากเช่นกันที่เห็นแม่ของซุนซินตื่นขึ้น

"คุณป้า ในเมื่อคุณตื่นแล้ว ฉันจะไปดูแลร่างกายของคุณให้ดีก่อน" หนิงเสวียนคิดว่าเธอไม่ควรรบกวนการพบกันอีกครั้งของแม่และลูกสาว

"เอาล่ะ ระวังบนถนนด้วย" ซุนซินส่งหนิงซวนออกไปนอกเตียงในโรงพยาบาล

“อืม รีบกลับไปดูแลป้าเถอะ” หนิงเสวียนโบกมือแล้วจากไป