บทที่ 20

Ning Xuan ไม่ได้เชิญ An Muzhi มา พูดตามตรง เธอไม่ได้รู้สึกแบบนั้นกับ An Muzhi เพื่อหลีกเลี่ยงความเข้าใจผิดที่ไม่จำเป็น เป็นการดีกว่าที่จะไม่สนิทสนมเกินไป

ทันทีที่เขาขึ้นไปชั้นบน เขาเห็นโจวมู่เฉินยืนอยู่นอกประตู ขว้างก้นบุหรี่จำนวนมากใส่เท้าของเขา ดูเหมือนว่าเขาจะรออยู่ที่นี่นานแล้ว

“คุณมาที่นี่ทำไม” หนิงเสวียนเปิดประตูให้โจวมู่เฉินเข้าไป

“ทำไมฉันมาไม่ได้ ผู้หญิงของฉันเองไม่กลับบ้านหลังเลิกงาน ไปเที่ยวกับชายป่าคนอื่น ฉันยังมาไม่ได้ Ning Xuan คุณโรแมนติกมาก คุณก้าวขึ้นเรือไม่กี่ลำ นายน้อยแห่งตระกูลจิง ตอนนี้มีชายป่าอีกคน บางทีฉันอาจทำให้คุณไม่พอใจ ดังนั้นคุณไปหาชายอื่น”

Zhou Muchen ตะโกนใส่ Ning Xuan ด้วยความโกรธ ใบหน้าของเขาเย็นชามาก ริมฝีปากของเขาเม้มเล็กน้อย เขาบังคับให้ Ning Xuan ถอยหลัง และเริ่มถอดเสื้อผ้าออก

เขาดึงเข็มขัดออกก่อน และยกมือของ Ning Xuan ขึ้นเหนือหัว มือของเขาใหญ่จนสามารถจับข้อมือทั้งสองข้างของ Ning Xuan ได้ด้วยมือเดียว เขาดึงเข็มขัดออกด้วยมือตรงอีกข้าง และมัดมือของ Ning Xuan ไม่สามารถออกแรงมือและแขนของ Ning Xuan ได้

หลังจากถามซ้ำแล้วซ้ำเล่า หนิงเสวียนก็ง่วงจนเกือบจะหลับ โจวมู่เฉินยังคงมีความสุขราวกับว่าเขาได้รับสารกระตุ้น และเคลื่อนไหวร่างกายของเธอต่อไป Ning Xuan นอนไม่หลับ เธอโกรธมากที่เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากปล่อยให้เธอทำทุกอย่างที่เธอต้องการ

โจว มู่เฉิน ลุกขึ้นไปล้างตัว และบอกว่าเขาอยากจะพาหนิง ซวนไปด้วย แต่หนิง ซวนกลัวเขามาก และคงทำสิ่งที่เลวร้ายยิ่งกว่าสัตว์ร้ายอีก เธอจึงตัดสินใจไม่ไป โจวมู่เฉินไม่ต้องการทรมานเธออีกต่อไป อย่างไรก็ตาม เขาสอนบทเรียนที่ดีให้เธอและทำให้เธอพอใจ ดังนั้นเขาจึงไม่ควรหิวเกินไปที่จะหาชายอื่น

เห็นว่าวันนี้เธอทำได้ดี ผมก็ปล่อยเธอไป ยังไงก็พอใจ

Ning Xuan นอนอยู่บนเตียง รู้สึกเศร้ามากเมื่อเห็นเพดานบนหลังคา

มันเป็นเช่นนี้ทุกครั้ง เมื่อทั้งสองมีความขัดแย้งกัน โจวมู่เฉินไม่เคยฟังคำอธิบายของเธอ และแก้ไขด้วยวิธีนี้เสมอ เธอไร้พลังมาก

นอกจากนี้ คู่หมั้นคนปัจจุบันของ Zhou Muchen คือ Mu Tingting การไปที่บ้านของเธอทุกครั้งหมายความว่าอย่างไร ปฏิบัติกับเธอที่นี่เหมือนโรงแรมฟรี และเธอเป็นโสเภณีที่ไม่ต้องจ่ายเงิน มันดูหมิ่นจริงๆ

“อย่ามาอีก ฉันจะไม่ไปอีก” หนิงเสวียนนอนบนเตียงด้วยท่าทางไร้ความรัก

“โอเค อย่าเอะอะ วันนี้ฉันอยากมากเกินไป” โจว มู่เฉินนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ รู้สึกผิดเล็กน้อย วันนี้เป็นความผิดของเขาจริงๆ

แต่นี่ก็เป็นความผิดของหนิงเสวียนเช่นกันที่ปล่อยให้เธอทำให้เขาโกรธ อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ถามเธอว่าทำไมเธอถึงกลับมาพร้อมกับชายป่า ครั้งนี้เขาส่งเธอกลับลงไปชั้นล่าง คราวหน้าเขาจะส่งเธอไปใน ห้องส่งเข้านอน