บทที่ 102 หนึ่งร้อยล้านคุณจะให้หรือเปล่า?

บทที่ 102 หนึ่งร้อยล้านคุณจะให้หรือเปล่า?

“โทรเรียกซูนเหิงมา?”ฉินฝู้กุ้ยสีหน้าตกใจเล็กน้อย “ท่านหลินครับ คุณหมายถึงว่าอยากฆ่าซูนเหิง?”

“ท่านหลินครับ! ผมขอโอกาสนี้ไปทำ เรื่องนี้ให้ผมไปทำ ให้ผมทำความดีเพื่อชดใช้กรรม!” ฉินฝู้กุ้ยประจบประแจงว่า “ผมจะไปเตรียมตอนนี้ ซูนเหิงต้องมาแน่นอน เอาแต่ว่าเขามาฉินหยุนโล๋แล้ว ผมจะให้เขาแม้ตายยังไร้ที่กลบฝัง!”

นี่คือโอกาสที่แสดงตัวดีๆต่อหน้าท่านหลิน ตอนนี้ท่านสามตระกูลเสิ่นสง่าผ่าเผยและหยิ่งกำเริบได้ ก็เพราะว่ามีท่านหลิน

ต้องรู้ว่า ในเมื่อที่ไม่นานท่านสามตระกูลเสิ่นฆ่าคุณชายที่โตของตระกูลโจ ท่านหลินก็ช่วยเขาแล้วและตระกูลโจก็ไม่กล้าแก้แค้นด้วย!

ในเมื่อก่อนเสิ่นซานก็อยู่ระดับเดียวกันก็ตัวเองไม่ใช่หรือ? ฉินฝู้กุ้ยก็คิดว่าตัวเองจะไม่ต่างกับเสิ่นซานเท่าไหร่

ถ้าทำได้เหมือนเสิ่นซานได้รับความไว้วางใจจากท่านหลิน มีคนนี้เป็นเบื้องหลังให้ เมืองชิงหยูนสามตระกูลหรืออะไรก็เป็นแค่ขี้หมา ทำไมตัวเองต้องขายชีวิตให้ตระกูลซูน?

“ไม่ต้อง” หลินอิ่งพูดอย่างไม่ใส่ใจ “คุณแค่โทรไปเรียกซูนเหิงมาก็พอแล้ว”

“นอกจากนี้ เรื่องทั้งหมดที่เกิดในคืนนี้ ทุกคนต้องทำตัวไม่รู้เรื่อง เข้าใจไหม?”

“เข้าใจครับๆ!”ทุกเรื่องทำตามท่านหลินครับ!”ฉินฝู้กุ้ยไหว้ต่อ ฟังคำพูดของหลินอิ่งที่เต็มไปด้วยเจตนาฆ่า หัวใจของเขาก็สั่นสะท้าน

ลูกน้องของฉินฝู้กุ้ยก็ไหว้เหมือนกันและตบหน้าอกแสดงความจงรักภักดี

ทัศนคติต่อโลกของพวกเขาก็ถูกทำร้าย ความกล้าหาญของพวกเขาที่ฝึกมาเป็นชาติก็โดนหลินอิ่งทำร้ายในคืนนี้เหมือนกัน จะกล้าพูดเรื่องนี้ไปข้างนอกได้ไง?

นอกจากนี้ แม้ว่าพวกเขาตั้งใจจะพูดเรื่องนี้ออกไป เอาเรื่องที่หลินอิ่งมีแรงและอำนาจที่ยิ่งใหญ่พูดออกไป มีใครจะเชื่อ?

ใครจะคิดได้ว่า ลูกเขยแต่งเข้าบ้านขยะของตระกูลจางที่ทุกคนรู้จักกันหมด ในภายหลังเป็นคนที่แก่ขนาดนั้น!

“ฉินฝู้กุ้ย คุณสั่งคนไปลักพาแม่ของเจียงฉี และสั่งคนตีเจียงฉีอีก”หลินอิ่งพูดอย่างไม่แยแส “ชีวิตของคุณ ฉันจะให้เจียงฉีจัดการ เขาอยากให้คุณตาย คุณก็ต้องตาย!”

สีหน้าของเจียงฉีตื่นแต้นและในใจของเขาก็ตื่นเต้นเหมือนกัน นี้คือคนที่ผู้ นี่คือบุคคลที่ดีที่ควรค่าแก่การจงรักภักดีอย่างแท้จริงบุคคลที่สร้างสิ่งที่ยิ่งใหญ่ จัดการเรื่องเหมาะสมขนาดไหน?

เขาเข้าใจแล้ว และเจียงฉีก็ก้มหัวลงและพยักหัวกับหลินอิ่ง

“ฉินฝู้กุ้ย ท่านหลินเอาคุณให้ฉันจัดการแล้ว ทีหลัง คุณรู้ใช่ไหมว่าคุณจะทำอย่างไร?” เจียงฉีพูดเสียงหนักและจ้องมองฉินฝู้กุ้ยอย่างรุนแรง

“ผมเข้าใจครับๆ! ประธานเจียงครับ ในอนาคตขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับ!" ฉินฝู้กุ้ยเหงื่อแตกและขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่า“ผมขอโทษจริงๆ มันเป็นความเข้าใจผิดมาก่อน!ประธานเจียง ในอนาคต คุณชี้ไปที่ไหน ผมก็ไปทำที่นั่น”

ฉินฝู้กุ้ยถอนหายใจเป็นความลับ ตอนนี้เขารอดพ้นจริงๆแล้ว ท่านหลินได้จัดให้เขาอยู่การทำงานกับเจียงฉี ซึ่งหมายถึงว่าเขายังมีคุณค่าอยู่ ไม่เช่นนั้นเขาก็จะซวยแล้ว

เจียงฉีตะโกนอย่างเย็นชา“ ฉินฝู้กุ้ย คุณจงคิดในใจตัวเองให้ดี ทำงานกับฉันและช่วยท่านหลินทำตระกูลซูนด้วยกำลังทั้งหมดของเจ้า ผมอาจจะยกโทษให้กับความผิดของคุณ”

“ต้องเป็นอย่างนั้น! ผมต้องฆ่าตระกูลซูน!" ฉินฝู้กุ้ยตบหน้าอกของเขาทันที พูดความคิดที่จริงของหัวใจ

ถ้าไม่ใช่ไอ้ซูนเหิงทำเรื่องร้ายเยอะขนาดนี้ นิ้วสองนิ้วของเขาจะหักได้ไง ขัดใจคนที่โหดเหี้ยมอย่างท่านหลิน ก็เปรียบเสมือนว่าได้ไปเดินที่นรกสักรอบหนึ่ง

หลินอิ่งเห็นเรื่องทำเรียบร้อยแล้ว เหมือนกับที่สั่ง ก็ลุกขึ้นและเดินออกจากห้อง

“ท่านหลินเดินดีๆครับ!”

ทุกคนที่อยู่ในห้องก็ส่งหลินอิ่งอย่างเคารพ

ต่อมา เจียงฉีทำตามที่เจียงฉีสั่ง ให้ฉินฝู้กุ้ยโทรไปหาซูนเหิง ซูนเหินรับสายแล้วรู้สึกตื่นเต้นมาก บอกว่าจะมาฉินหยุนโล๋ภายใน 10 นาที

ส่วนฉินฝู้กุ้ยก็รีบไปที่ห้องพยาบาลส่วนตัวของฉินหยุนโล๋ และขอให้หมอส่วนตัวของเขาพันแผลที่มือของเขา

เพราะว่า ท่านหลินสั่งให้เขาเดี๋ยวต้องพบกับซูนเหิงด้วย ...

10นาทีต่อมา

ในร้านอาหารจีนบนชั้นหกของฉินหยุนโล๋ หลินอิ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ขนาดใหญ่ ด้านหน้าของเขาพร้อมกับอาหารหลายสิบจานและหม้อปิหลอชุนที่ยอดเยี่ยมอยู่บนโต๊ะกลมขนาดใหญ่

เสิ่นซานและเจียงฉีอยู่ในอันดับซ้ายและขวาของเขา ด้วยสีหน้าที่เคารพ