ตอนที่ 190
บทที่ 190 ผู้กำกับเกาจีไท่
October 28, 2026
บทที่ 190 ผู้กำกับเกาจีไท่
หวางหงหลิงพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม และพูดอย่างจางๆ “ไม่ต้องเกรงใจขนาดนี้ ฉันแค่มาดูแบบผ่านๆแค่นั้นเอง”
“คุณหวาง คุณเป็นคนใหญ่คนโตที่มีส่วนแบ่งในฐานภาพยนตร์และโทรทัศน์ และคุณยังมีความร่วมมือกับบริษัทของเรา คุณเป็นแขกผู้มีเกียรติ แน่นอนว่าจะต้องต้อนรับคุณอย่างเคร่งขรึม” หยางลี่กล่าวอย่างประจบ “คุณหนู หรือว่าฉันควรให้ลูกทีมทั้งหมดมาทักทายคุณด้วยกันทั้งหมดไหม?”
หวางหงหลิงหัวเราะ และเหล่ไปที่หลินอิ่ง ดูเหมือนจะเป็นประโยชน์มากสำหรับคำเยินยอของหยางลี่
เธอรู้สึกว่ามันยอดเยี่ยมมาก ที่สามารถสูงส่งได้ขนาดนี้ต่อหน้าหลินอิ่ง
“ไม่เป็นไร ฉันแค่เดินดูไปรอบๆด้วยตัวเองก็พอแล้ว” หวางหงหลิงกล่าว
หยางลี่ถามด้วยความเคารพ “คุณหวาง คุณต้องการให้ฉันนำทางไปไหม? ฉันเป็นผู้จัดการที่ดูแลโครงการถนนสไตล์โบราณ และฉันคุ้นเคยกับถนนสไตล์โบราณเป็นอย่างดี”
“ไม่เป็นไร” หวางหงหลิงกล่าวอย่างเรียบเฉย
หยางลี่พยักหน้าครั้งแล้วครั้งเล่า และก็ไม่กล้าที่จะถามต่อ
“หยางลี่ คุณเป็นผู้จัดการของไห่หยางกรุ๊ปใช่ไหม?” หลินอิ่งพูดด้วยสีหน้าที่ว่างเปล่า “คุณบอกว่าผมเป็นคนนอก แล้วเธอล่ะ? เธอเป็นคนของไห่หยางกรุ๊ปหรือไม่? ทำไมเธอถึงเข้าไปในถนนสไตล์โบราณแบบสบายๆได้?”
เดิมที่ในหัวใจของเขาก็ชื่นชมหยางลี่คนนี้อยู่บ้าง ซึ่งเป็นพนักงานระดับมืออาชีพในไห่หยางกรุ๊ป ไม่คาดคิดว่าคนนอกอย่างหวางหงหลิงมาถึง รู้ว่าเป็นคนรวยและมีอำนาจ ก็เริ่มประจบขึ้นมาทันที โดยแย่งกันเพื่อเอาใจหวางหงหลิงเข้าไป ใบหน้านี้ ทำให้คนตื่นตาเลยจริงๆ
“ฮ่าฮ่า คุณไม่ลองส่องกระจกดู คุณจะเปรียบเทียบกับคุณหวางได้อย่างไร? คุณมีคุณสมบัติอะไรที่จะเทียบกับคนอื่นเขา?” หยางลี่เยาะเย้ยอย่างไม่เกรงใจ “ฉันบอกว่าคุณเป็นคนนอก นั่นก็คือใช่ คุณหวางถึงจะไม่ได้เป็นสมาชิกของไห่หยางกรุ๊ป เธอก็ยังเป็นแขกผู้มีเกียรติของไห่หยางกรุ๊ป!”
หลังจากพูดจบ หยางลี่ก็มองไปที่หวางหงหลิงด้วยสีหน้าประจบ และพูดว่า “คุณหวาง ฉันขอโทษ ที่ทำให้คุณเห็นเช่นนี้ ฉันไม่รู้จักกับคนนี้เลย! ไม่รู้ว่าคนบ้านนอกที่มาจากไหน เพียงแค่คิดว่าจะมาแอบถ่ายภาพดาราหญิงของทีมงาน มันเหี้ยมากจริงๆ”
“คนคนนี้ทำให้คุณขุ่นเคืองโดยไม่รู้เป็นตายร้ายดียังไง คุณลองดู จะต้องให้ฉันให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสั่งสอนเขาสักหน่อยหรือไม่?” หยางลี่ถามอย่างไม่แน่ใจ หวังว่าจะทำให้หวางหงหลิงผู้เป็นใหญ่พอใจ
หลินอิ่งส่ายหัว และไม่พูดอะไรเลย คนที่มองคนด้วยสายตาต่ำ มันคุยกันไม่รู้เรื่องหรอก
“หยางลี่ ฉันลืมบอกคุณไปว่า หลินอิ่งคนนี้เป็นเพื่อนของฉัน ฉันพาเขามาที่ถนนสไตล์โบราณเอง” หวางหงหลิงพูดด้วยสีหน้าจริงจัง “คำพูดของคุณมันมากเกินไป!”
“อ๊ะ? คุณหวาง คุณกำลังล้อเล่นอยู่ใช่ไหม? คนที่ยากจนเช่นนี้จะเป็นเพื่อนของคุณได้ยังไง?” หยางลี่กล่าวด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง และใบหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่น่าเชื่อ
หลินอิ่งที่มีการแต่งกายแบบธรรมดา จะเป็นเพื่อนกับคุณหวางได้อย่างไร?
“ดูเหมือนว่าฉันกำลังล้อเล่นกับคุณหรือเปล่า?” หวางหงหลิงพูดอย่างเย็นชา “คุณดูถูกเพื่อนที่ฉันพามาอยู่หรือเปล่า?”
“ไม่! ไม่! คุณหวาง ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้นอย่างแน่นอน นี่เป็นความเข้าใจผิด” หยางลี่พูดด้วยใบหน้าซีดเซียว คนอย่างหวางหงหลิงไม่ใช่คนที่เธอจะทำให้ขุ่นเคืองได้
ช่างเป็นเรื่องตลก นิสัยของหวางหงหลิงเป็นที่รู้จักกันในเมืองชิงหยูนเกือบทุกคน หยิ่งผยองยิ่งนัก และเย็นชากับทุกคน คุณชายที่มีอำนาจจำนวนมากในเมืองชิงหยูนต่างก็กลัวเธอ
จะยอมรับอย่างง่ายดายได้อย่างไรว่าชายหนุ่มคนหนึ่งเป็นเพื่อนของเธอ? ยังเป็นผู้ชายที่แต่งตัวแบบสบายๆเช่นนี้ด้วย? นี่มันแปลกเกินไปหรือเปล่า?
หยางลี่มองไปที่การแสดงออกที่เย็นชาของหวางหงหลิง เหงื่อออกที่หน้าผากของเธอ และเธอก็กลัวมาก เธอไม่รู้ว่าทำอะไรไปถึงทำให้ผู้หลักผู้ใหญ่คนนี้โกรธ ผลที่จะตามมามันน่ากลัวมากนัก
คนอย่างหลินอิ่งที่ไม่มีเงินและอำนาจสามารถเหยียดหยามได้อย่างสบายๆ และคนอย่างหวางหงหลิงก็ไม่สามารถทำให้เธอรู้สึกไม่มีความสุขได้เลยแม้แต่น้อยเดียว!
“ขอ ฉันขอโทษ คุณหลิน! ฉันถอนคำพูดที่ฉันพูดไปก่อนหน้านี้กลับมา ฉันทำผิดไปแล้ว ฉันขอโทษ!” หยางลี่ขอโทษอย่างรวดเร็ว และโค้งคำนับให้กับหลินอิ่ง