ตอนที่ 220
บทที่ 220 แกยังไม่รู้ล่ะสิ?
October 28, 2026
บทที่ 220 แกยังไม่รู้ล่ะสิ?
โรงแรมฮอลิเดย์เมืองชิงหยูน
นี่เป็นโรงแรมขนาดใหญ่ที่ลาตินกรุ๊ปซื้อหลังจากที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานในเมืองชิงหยูน การตกแต่งค่อนข้างจะหรูหรา
รถของหลินอิ่งจอดลงที่หน้าประตูโรงแรมฮอลิเดย์ ชั้นล่างมีรถรถสปอร์ตสีสันสดใสจอดเรียงกันอยู่
เดิมทีที่นี่เป็นสถานที่รวมตัวกันของคลับคนดังต่างๆ นับจากที่เซียวจวงมาที่เมืองชิงหยูนเป็นต้นมา ที่นี่ก็ได้กลายเป็นปาร์ตี้คลับส่วนตัวของเขา บรรดาลูกผู้ดีมีเงินของเมืองชิงหยูนมากมายได้มารวมอยู่ที่นี่
เห็นได้ชัดว่า เซียวจวงมีความสุขกับความรู้สึกของการที่มีบรรดาลูกผู้ดีมีเงินคอยติดตามประจบสอพลอ ยังไงซะอยู่ที่ข้างนอกเขามีฐานะเป็นถึงผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของลาตินกรุ๊ป ค่อนข้างจะมีหน้ามีในเมืองชิ่งหยูน
รอจนฮาเดสจอดรถเรียบร้อยแล้ว หลินอิ่งก็พาฮาเดสไปที่ห้องโถงชั้นสามของโรงแรมฮอลิเดย์
ภายในชั้นสามตกแต่งอย่างอลังการแพรวพราว ราวกับราชวังสีทอง บนพื้นทางเดินปูด้วยพรมสีแดง
หญิงสาวในเครื่องแบบยืนเรียงกันอยู่สองข้าง ดูแล้วเต็มไปด้วยบรรยากาศของความหลงใหลมัวเมาในความฟุ้งเฟ้อ
“คุณชายทั้งสองท่าน ขออภัยด้วย ที่นี่เป็นสถานที่ส่วนตัวของคุณชายเซียว พวกคุณมีบัตรเชิญจากคุณชายเซียวหรือเปล่า? ถ้าหากไม่มี ก็ไม่สามารถเข้าได้”
ในขณะที่หลินอิ่งมาถึงประตู ชายชาวต่างชาติสองคนที่ยืนอยู่หน้าประตูขวางเขาไว้ และกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
หลินอิ่งไม่ได้เอ่ยอะไร แต่ฮาเดสที่อยู่ข้างเขาได้ขยับแล้ว
เสียงดังปัง! หมัดของฮาเดสต่อยเข้าที่หน้าของชายที่เอ่ยปาก หวดเข้าจนมันตัวหมุน สายตาเปลี่ยนเป็นโมโหอย่างมาก จากนั้นถึงได้เห็นหน้าฮาเดสชัดเจน และบนใบหน้าก็เปลี่ยนเป็นเต็มไปด้วยความหวาดผวา
“ท่านฮาเดส...ขออภัยด้วย มองไม่ชัดว่าเป็นท่านมา เชิญท่านเข้าไป
บอดี้การ์ดข้างกายเซียวจวงเป็นคริสที่จัดเตรียมให้ และคนพวกนั้นล้วนรู้จักฮาเดส เพราะว่าฮาเดสเป็นหัวหน้าของบอดี้การ์ดทั้งหมด
ในไม่ช้า หลินอิ่งก็ได้เข้ามาถึงห้องโถงด้านใน และฮาเดสได้รับคำสั่งจากเขาให้ไปจัดการกับเหล่าบอดี้การ์ดของโรงแรมฮอลิเดย์
บนโซฟาที่หรูหราในห้องโถง เซียวจวงนั่งพิงอยู่ด้วยใบหน้าที่มีความสุข กอดซ้ายกอดขวา ข้างกายของเขามีหญิงสาวผมทอง รูปร่างร้อนแรง บุคลิกเย้ายวนสองคนนั่งอยู่
เขาหนีบซิการ์ไว้ในมือ บนโต๊ะมีไวน์แดงล้ำค่าสองสามขวดวางอยู่ สีหน้าท่าทางมีความสุข
“อ๋อ? หลินอิ่ง?” เซียวจวงถูกหลินอิ่งที่เดินเข้ามาดึงดูดสายตา บนใบหน้าปรากฏแววครุ่นคิด “คิดไม่ถึง เศษสวะอย่างนายมีเวลาว่างมาหาความสนุกที่โรงแรมฮอลิเดย์ด้วย?”
“ทำไม? หรือว่าเป็นเพราะวันนี้อยู่ที่ไห่หยางกรุ๊ปได้รับความกดดันมากเกินไป? อยากจะมาผ่อนคลาย? น่าเสียดาย ที่นี่ถูกฉันเหมาหมดแล้ว แกอยากจะมาหาความสุขที่นี่แต่ก็ไม่มีโอกาสแล้ว” เซียวจวงกล่าวพลางหัวเราะเยาะ ด้วยสีหน้าท่าท่างพึงพอใจ
ในสายตาของเซียวจวง อยู่ที่ไห่หยางกรุ๊ปหลินอิ่งได้เผชิญหน้ากับความกดดัน ต้องการหาที่ผ่อนคลายอารมณ์ แต่น่าเสียดาย ที่เจอกับเขาเข้าพอดี เขาจะต้องจัดการกับไอ้เศษสวะนี่หน่อยแล้ว
“แต่ว่า แกมันโชคไม่ดีจริง ๆ มาที่นี่ยังบังเอิญเจอเข้ากับฉันได้” เซียวจวงกล่าวด้วยสีหน้าท่าทางครุ่นคิด “ดูเหมือนว่า ฉันจะต้องบอกข่าวดีเรื่องหนึ่งกับแก”
หลินอิ่งยิ้มมุมปาก ดูเหมือนว่าเซียวจวงคนที่ยังไม่เข้าใจสถานการณ์
“จุจุ แกยังไม่รู้ล่ะสิ?” เซียวจวงกล่าวด้วยท่าทางได้ใจ “ตอนนี้ไห่หยางกรุ๊ปเป็นทรัพย์สินที่อยู่ในชื่อของฉันแล้ว บริษัทเครื่องประดับจางซื่อของเมียแกก็เปลี่ยนเจ้าของแล้ว อยู่ที่เมืองชิงหยุนในตอนนี้แกยังจะพึ่งพาใครได้อีก?”
“อ๋อ? แกยังคิดจะทำลายฉัน?” เซียวจวงส่ายหน้าพลางกล่าวอย่างเย้ยหยัน “แกมันไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นคู่แข่งของฉันเลยสักนิด ก็เพียงแค่นำความอัปยศมาสู่ตัวเองเท่านั้น”
พูดไป เซียวจวงพลางดีดนิ้ว ให้หญิงสาวผมทองที่อยู่ข้างกายออกไปก่อน และหลังจากนั้น เขาก็หยิบโทรศัพท์ออกมา พลางดูดซิการ์คำหนึ่ง มองไปที่หลินอิ่งด้วยท่าทางที่เต็มไปด้วยพลังอำนาจ