บทที่ 279 จากนี้ไปคิดจะใช้ชีวิตในชางโจวจำบุคคลนี้ไว้ด้วย

เมื่อได้ยินคำพูดแข็งกร้าวของหลินอิ่ง กับพฤติกรรมที่แสนจะรุนแรงเช่นนี้ ในใจของเลขาสาวถึงจะโกรธเคืองมาก อยากจะสบถด่า แต่หลังจากที่เธอได้สบตาเย็นชาคู่นั้นแล้ว เธอก็รีบก้มหน้าลง ในใจก่อเกิดความหวาดกลัวขึ้นมา

เธอตระหนักได้ว่า ในตอนที่ชายปริศนาคนนี้โกรธ ทั้งเนื้อทั้งตัวของเขาเหมือนเทพผู้สังหารในหนังยังไงอย่างนั้นเลย ไม่ว่าจะยืนที่ไหน แรงกดดันก็จะแผ่ทะลุออกมา

"ได้ค่ะๆ ฉันจะไปเก็บขึ้นมา" เลขาสาวพูดอย่างสั่นๆ แล้วรีบเก็บซองเอกสารที่อยู่ในถังขยะขึ้นมาทันที

หลังจากที่อ่านเอกสารที่อยู่ในซองเอกสารนั้นแล้ว คิ้วของเลขาสาวก็ขมวดเป็นปม สายตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง มองไปที่ประธานมู่ที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าของหลินอิ่งด้วยสีหน้าแปลกใจ

"นะ นี่มัน......ประธานมู่คะ นี่คือหนังสือสัญญาที่หัวหน้าสมาคมหลี่ประทับไว้......เป็นของจริงใช่ไหม?" เลขาสาวพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ไม่กล้าเงยหน้ามองหลินอิ่งกับจางฉีโม่อีกต่อไป

ในซองเอกสารนี้มีใบรับรองสิทธิ์ในทรัพย์สินและสัญญาโอนหุ้นของบริษัทชิงเหอจิวเวลรี่กรุ๊ป โดยที่ขั้นตอนทั้งหมดผ่านกระบวนการตามระเบียบ อีกทั้งยังมีตราประทับของหัวหน้าสมาคมหลี่เถ้าแก่ผู้อยู่เบื้องหลังของบริษัท......

เลขาสาวรู้อยู่แล้ว ว่าเบื้องหลังของบริษัทชิงเหอจิวเวลรี่กรุ๊ปคือคุณหลี่ว่านหยวนหัวหน้าสมาคมของสมาคมธุรกิจแห่งชางโจว

คุณหลี่เป็นไฉ่ซิ้งเอี๊ยแห่งชางโจว ชายผู้ร่ำรวยและมีชื่อเสียงที่สุด เป็นคนที่กวาดกินทั้งธุรกิจสายขาวและเทา เป็นบุคคลที่มีความสามารถอย่างมหัศจรรย์

บริษัทชิงเหอจิวเวลรี่กรุ๊ปเป็นแค่ธุรกิจเล็กๆของหัวหน้าสมาคมหลี่เท่านั้น แม้แต่ประธานมู่ก็ยังเป็นแค่ผู้จัดการมืออาชีพที่ถูกจ้างมา เพื่อให้ช่วยบริหารบริษัทเท่านั้น

ชายหนุ่มคนนี้ที่เรียกตัวเองว่าแซ่หลิน กลับมีหนังสือสัญญาที่มีตราประทับของหัวหน้าสมาคมหลี่!ต้องเก่งขนาดไหนถึงจะสามารถทำได้?

ก่อนหน้านี้ยังเยาะเย้ยอยู่เลย จะไล่คู่สามีภรรยาคู่นี้ออกไป......

ดูท่า ล่วงเกินบุคคลสำคัญขนาดนี้......

ภายในใจของเลขาสาวรู้สึกทั้งกลัวทั้งเกรง หน้าผากมีเหงื่อผุดออกมา ภายในใจคาดเดาเรื่องต่างๆไม่หยุด

"ว่าไงนะ!มีหนังสือสัญญาที่ประธานหลี่เคยประทับ!" สีหน้าของประธานมู่หน้าซีดขึ้นมาทันที ในใจรู้สึกหวาดกลัวมาก "ให้ฉันดูหน่อย ดูให้ชัด"

เดิมทีประธานมู่โกรธหลินอิ่งเป็นอย่างมาก อยากจะโทรหาเรียกคนมาจัดการหลินอิ่งซะ

แต่หลังจากได้ยินชื่อของหัวหน้าสมาคมหลี่ ความกล้าของเขาก็สลายไปในทันที

อย่าเห็นว่าปกติเขาชอบโอ้อวดแสนยานุภาพ แต่ความจริงแล้วเขาก็เป็นแค่สุนัขรับใช้ตัวหนึ่งของหัวหน้าสมาคมหลี่ตัวหนึ่งเท่านั้น ที่ช่วยบริหารจัดการบริษัทชิงเหอจิวเวลรี่กรุ๊ปอย่างอุตสาหะ

เลขาสาวเอาเอกสารหนังสือสัญญาวางไว้บนพื้น แล้วเหลือบตามองประธานมู่

"เป็นไปไม่ได้!นี่ต้องเป็นเอกสารปลอมแน่!" ประธานมู่เหมือนจะรู้สึกตัว จึงพูดอย่างโมโหไปว่า "ไอ้หนุ่ม แกถึงกับกล้าปลอมแปลงหนังสือสัญญามาก่อเรื่องที่บริษัทชิงเหอจิวเวลรี่กรุ๊ป!แกอยากตายใช่ไหม?"

"หัวหน้าสมาคมหลี่มักชอบใช้ลายมือในการเซ็นชื่อ ไม่เคยใช้ตราประทับ!แกเป็นใครมาจากไหนห้ะ?ถึงทำให้หัวหน้าสมาคมหลี่มอบบริษัทชิงเหอให้แกน่ะ?"

"หัวหน้าสมาคมหลี่ของพวกแกน่ะ เป็นใครไม่ทราบ?" หลินอิ่งหัวเราะอย่างเย้ยหยัน และเพิ่มแรงที่ฝ่าเท้ากดลงไปอีก เหยียบจนประธานมู่ตัวสั่นไปทั้งตัว กล้ามเนื้อบริเวณใบหน้ากระตุก

"อ้าก! แกกล้าเหยียบฉัน!แกจบเห่แน่!ปลอมแปลงหนังสือสัญญาของหัวหน้าสมาคมหลี่ ยังบังอาจกล้ามาจองหองที่บริษัทของหัวหน้าสมาคมอีก ถ้าหัวหน้าสมาคมรู้ ถึงแกจะมีกี่ชีวิตก็ไม่พอใช้หรอกนะ!" ประธานมู่ใบหน้าเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม พูดอย่างโกรธเกรี้ยว

"เสี่ยวฉิน!โทรหารปภ. เรียกคนมาจัดการพวกเขาซะ!" รัศมีของประธานมู่พุ่งขึ้นมาในทันที เสียงกู่ก้องคำราม

เขาเหมือนจะมองเห็นเรื่องราวทั้งหมดของหลินอิ่ง ดังนั้นเขาจึงเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ

ติ๊ง!

ทันใดนั้น ลิฟต์ก็เปิดออก มีคนรูปร่างอ้วนท้วมคนหนึ่งรีบวิ่งออกมา เป็นชายวัยกลางคนสวมชุดสูททางการ ด้านข้างมีบอดี้การ์ดรูปร่างสันทัดแข็งแรงหลายคน

คนที่มา ก็คือชายที่ร่ำรวยที่สุดในชางโจว ซึ่งได้เคยพบกับหลินอิ่งในงานเลี้ยงที่หลินเซี่ยวเป็นคนจัด

"หัวหน้าสมาคมหลี่ครับ!ท่านมาแล้ว!ทะ ที่นี่มีคนก่อเรื่องครับ ยังปลอมแปลงตราประทับในหนังสือสัญญาของท่านด้วย และบอกว่าท่านได้โอนกรรมสิทธิ์บริษัทชิงเหอให้เขาแล้ว!" ประธานมู่เงยหน้าขึ้นมามองเห็นหลี่ว่านหยวน รีบตะโกนเรียก ราวกับเห็นความหวังสุดท้าย

"นี่มัน!"

หลี่ว่านหวนเห็นหลินอิ่งเหยียบประธานมู่อยู่ใต้ฝ่าเท้า สีหน้าซีดเซียว จึงเข้าใจได้ในทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น