บทที่ 292 ได้สามีเช่นนี้มา ยังจะหวังอะไรอีก

บทที่ 292 ได้สามีเช่นนี้มา ยังจะหวังอะไรอีก

หลินอิ่งและจางฉีโม่ออกจากพาณิชย์พลาซ่าหลงเถิง

ฮาเดสขึ้นรถจากที่นั่งคนขับ และถูซานนั่งในที่นั่งข้างคนขับ เตรียมที่จะนำทางให้กับประธานหลินและคุณนายหลิน ไปตรวจสอบอาคารพาณิชย์หลายแห่งในจงเทียนซิงเฉิง

ต้องรู้ว่า จงเทียนซิงเฉิงเป็นธุรกิจของถูซานบนพื้นผิว

แต่ถูซานรู้อยู่ในใจว่า ที่จริงแล้ว ทุกอย่างในจงเทียนซิงเฉิงเป็นสมบัติของประธานหลินทั้งหมด และเขาเป็นเพียงแค่ลูกน้องที่ช่วยดูแลเท่านั้น

ที่เบาะหลังของรถ หลินอิ่งกำลังหลับตาและพักผ่อน จางฉีโม่ยื่นนิ้วหยกของเธอแนบคาง ราวกับว่ากำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่

ดิ๊ดๆ

ในขณะนี้ โทรศัพท์มือถือของจางฉีโม่ก็ดังขึ้น

“นี่? นิ่งเสี่ยวชิงเป็นผู้ที่โทรมาหาฉันเหรอ?” จางฉีโม่ดูงงงวย

“รับเถอะ เธอโทรมาหาคุณเพื่อก้มหัวให้คุณ” หลินอิ่งค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา และพูดอย่างใจเย็น

ผมให้นิ่งจองเป่าไปจัดการที่หน้างานแล้ว ทางพ่อลูกนิ่งจองเสียนอาจไม่รู้เรื่อง แต่นิ่งจองเป่าน่าจะรู้ดี

จางฉีโม่รับโทรศัพท์อย่างสงสัย

“ฮัลโหล ฉีโม่ ฉันขอโทษที่รบกวนคุณ ฉันขอโทษ วันนี้เป็นความผิดของเอง ที่ทำให้คุณขายหน้าต่อหน้าเพื่อนร่วมชั้น หวังว่าคุณจะไม่ถือโกรธ” ในอีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์ น้ำเสียงที่น่าฟังของนิ่งเสี่ยวชิง แตกต่างจากน้ำเสียงที่เย่อหยิ่งก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง

จางฉีโม่มองไปที่หลินอิ่งด้วยความประหลาดใจ ไม่คาดคิดว่าหลินอิ่งจะคาดเดาได้ถูกในเรื่องนี้ด้วยซ้ำ เขาทำได้อย่างไรกันแน่?

“ฉีโม่ ฉันยอมรับความผิดของฉันด้วยความจริงใจ ฉันไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงไปเอง ฉันหวังว่าคุณจะไม่เอาผิดกับฉัน” ในอีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์ นิ่งเสี่ยวชิงพูดด้วยเสียงอ่อนโยน “คุณก็เห็นแก่ก่อนหน้านี้เคยเป็นเพื่อนร่วมชั้นตอนมหาวิลัย และโปรดยกโทษให้ฉันด้วยเถอะ! ฉันขอร้องคุณแล้ว!”

จางฉีโม่ขมวดคิ้วเล็กน้อย และเสียงอ่อนโยนของนิ่งเสี่ยวชิงในตอนนี้ ช่างแตกต่างกับความเย่อหยิ่งก่อนหน้านี้อย่างชัดเจน

หลังจากคิดเรื่องนี้สักพัก จางฉีโม่ก็พูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “ฉันจะไม่เอาผิดของคุณอีก เพราะมันไม่มีความจำเป็นเลย ไม่ใช่ทุกคนจะเหมือนคุณ ที่อยากจะให้คนอื่นจะต่ำเตี้ยกว่าตัวเอง”

“ฉีโม่ สิ่งที่คุณสั่งสอนนั้นถูกต้อง ฉันเองที่ไม่ดี และต่อไปนี้ฉันจะไม่ทำอีกแล้ว” นิ่งเสี่ยวชิงกล่าวยอมรับความผิดด้วยความจริงใจอย่างมาก

“โอเค ไม่ต้องพูดถึงเรื่องนี้แล้ว ฉันจะไม่ไปหาเรื่องคุณอีกแน่นอน” จางฉีโม่วางสายโทรศัพท์ ไม่อยากจะพูดอะไรกับนิ่งเสี่ยวชิงอีกต่อไป

เพราะว่า คนอย่างนิ่งเสี่ยวชิง ไม่จำเป็นต้องเอามาเป็นเพื่อนเลย

จางฉีโม่มองไปที่หลินอิ่ง ทำท่าทีว่าอยากจะพูดอะไรแต่ก็หยุด

เธอพบว่า หลังจากที่มาถึงตี้จิงแล้ว ก็ถือว่าได้เปิดหูเปิดตาจริงๆ แล้ว

พลังของหลินอิ่งนั้น แข็งแกร่งมากจริงๆ และเขาก็มีหน้ามีตามากอยู่ในตี้จิง ราวกับว่าไม่มีอะไรที่จัดการไม่ได้เลย

แม้ว่าจางฉีโม่จะไม่ค่อยรู้มากเกี่ยวกับนิ่งซื่อกรุ๊ปยักษ์ใหญ่ของตี้จิง แต่เขาก็ยังคงมีแนวคิดอยู่ในใจ ซึ่งมีพลังมาก

แต่หลินอิ่ง ดูเหมือนจะแก้ได้อย่างง่ายดาย

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในครั้งนี้ เมื่อหลินอิ่งออกหน้า ก็สามารถทำให้เธอมีหน้ามีตาได้เพียงพอ อยู่ในวงเพื่อนร่วมชั้นวิทยาลัย คาดว่าจะไม่มีใครกล้าดูถูกเธออีกต่อไป!

สำหรับเรื่องนี้ เธอยังคงมีความสุขเล็กน้อยอยู่ในใจ

มีผู้หญิงคนไหนบ้าง ที่ไม่อยากให้คนที่เธอรัก เป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่เดินบนก้อนเมฆหลากสี และทำทุกอย่างได้ล่ะ?

หลินอิ่งยิ้ม และพูดว่า “ฉีโม่ คุณไม่ต้องไปคิดว่าผมทำสิ่งเหล่านี้ได้อย่างไรกัน คุณเพียงแค่ต้องรู้ว่า ตราบใดที่มีผมอยู่ ก็ไม่มีใครสามารถกลั่นแกล้งคุณได้”

“อืม” จางฉีโม่พยักหน้าอย่างเชื่อฟัง

เธอและหลินอิ่งก็สามารถถือได้ว่าเป็นคนที่ได้เริ่มคบกันในตอนตกอับยากลำบาก ไม่ทิ้งขว้างห่างหาย และไม่ว่าหลินอิ่งจะเป็นคนธรรมดา หรือเป็นบุคคลที่มีอำนาจทุกอย่าง สิ่งนี้มันก็จะไม่ส่งผลกระทบใดๆ ต่อความสัมพันธ์ระหว่างคนทั้งสอง ตั้งแต่ต้นจนจบ

เพราะว่า จางฉีโม่สามารถรู้สึกได้ว่า หลินอิ่งมีใจให้เธอเสมอ

ในไม่ช้า ฮาเดสก็ขับรถมาถึงที่จงเทียนซิงเฉิงที่เจริญรุ่งเรือง

จงเทียนซิงเฉิง ในฐานะที่เป็นเมืองการค้าที่ใหญ่ที่สุดในเขตจงเทียนของตี้จิง ขนาดของพื้นที่นั้นสามารถจินตนาการได้อย่างเต็มที่

อสังหาริมทรัพย์เพื่อการอยู่อาศัยระดับไฮเอนด์ชั้นนำ อาคารย่านโรงเรียน รองรับพลาซ่าการค้า ถนนภาพยนตร์และโทรทัศน์ ศูนย์อาหาร เมืองบันเทิง เกือบทั้งหมดรวมอยู่ในนั้นด้วยกัน

ภายใต้การนำทางของถูซาน หลินอิ่งและทีมงานของเขาก็มาถึงที่อาคารพาณิชย์ 80 ชั้น อาคารดวงดาว

อาคารแห่งนี้ตั้งอยู่ใจกลางเมืองของจงเทียนซิงเฉิง และมีอากาศที่ดีเยี่ยม จนแทบจะถือได้ว่าเป็นอาคารมาตรฐานของเมืองในเขตจงเทียน