ตอนที่ 299
บทที่ 299 ศักดิ์ศรีโดนเหยียบหยาม
October 28, 2026
บทที่ 299 ศักดิ์ศรีโดนหยียบหยาม
คำพูดของหลินอิ่ง เช่นพายุฝนฟ้าคะนอง การตีสีแดงบนหัวใจของนิ่งเซวียน ทำให้ร่างกายของเขาเย็นชา และสั่นสะท้านไปหมด
ทันใดนั้นนิ่งเซวียนก็เงยหน้าขึ้นมองหลินอิ่ง ด้วยสีหน้าหวาดกลัวอย่างสุดขีด สายตาของเขาเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง และเขาก็ไม่เต็มใจอย่างยิ่ง
หลินอิ่งเตะเข้ามาด้วยขา จนเกือบจะฆ่าเขา อวัยวะภายในสั่นอย่างรุนแรง ราวกับว่าพวกมันกำลังจะระเบิดได้ทุกเมื่อ และเลือดที่ไหลออกมาจากปากของเขาอย่างต่อเนื่อง
มันโหดเหี้ยมเกินไป!
กล่าวได้ว่า ตั้งแต่นิ่งเซวียนเกิดมา ในฐานะที่เป็นลูกชายคนโตของตระกูลนิ่ง มีความสุขกับความรุ่งโรจน์และเกียรติยศ เขาไม่เคยได้รับบาดเจ็บสาหัสขนาดนี้มาก่อน เขาไม่เคยแม้แต่โดนตบหน้าเลยด้วยซ้ำ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงกับความอัปยศอดสูที่เขาได้รับในวันนี้เลย!
แต่หลินอิ่งยังไม่ยอม และยังบังคับให้เขาก้มกราบขอโทษให้ได้ และยังคุกเข่าขอโทษนิ่งซวนสุนัขไร้ประโยชน์ตัวนั้นอีกด้วย!
รังแกคนมากเลยจริงๆ!
นิ่งเซวียนแข็งหนังศีรษะ สายตาที่มืดมนและพูดว่า “คุณมาที่ตระกูลนิ่ง หรือว่าไม่ใช่เพื่อมาหาอนาคตที่ดีเหรอ? ผมไม่เชื่อเลยว่า คุณกล้าที่จะฆ่าผมโดยไม่คำนึงถึงสิ่งใดเลย ฆ่าผมไป แล้วคุณจะได้อะไรเหรอ! ? ”
หลังจากพูดเสร็จ นิ่งเซวียนก็รู้สึกเสียใจเล็กน้อยขึ้นมาทันที และรู้สึกว่าไม่ควรยั่วโมโหหลินอิ่งอย่างหุนหันพลันแล่นเลย
เขามุดหัวอยู่ ในหัวใจของเขารู้สึกกังวลและหวาดกลัวมาก และเขาไม่กล้าที่จะมองไปที่ดวงตาที่เย็นชาของหลินอิ่งเลย
หลินอิ่งไร้ความรู้สึก เดินเข้าไปอย่างช้าๆ ทันใดนั้นก็ยกมือขึ้น บีบคอของนิ่งเซวียน และดันเขาทั้งคนไว้กลางอากาศ
“ถ้าไม่คุกเข่า ก็ตาย”
หลินอิ่งกล่าวอย่างสงบ แต่มีกลิ่นอายของการสังหารที่หนาวเหน็บ
ใบหน้าของนิ่งเซวียนซีดเซียว เขาแทบจะหายใจไม่ออก ตัวสั่นอย่างรุนแรง มือและเท้าของเขาก็อ่อนแรงไปหมดแล้ว!
“ผม........ผม!”
นิ่งเซวียนมองไปที่ใบหน้าบึ้งตึงของหลินอิ่ง ด้วยความกลัวสุดขีดในใจ
หลินอิ่งดูสงบ และบีบคอลูกชายคนโตของตระกูลนิ่งอยู่ด้วยมือเดียว ราวกับว่าเขากำลังจะหยิกมดตายตัวหนึ่ง
ใบหน้าของนิ่งเซวียนที่ซีดเซียวดูน่ากลัว และเขากลัวมากจนกลั้นฉี่ไม่อยู่ และกางเกงของเขาก็เปียกไปหมด
คอของเขาแดงก่ำ และเขาเกือบจะใช้เรี่ยวแรงป้อนนมของเขาออกมา ก่อนที่จะค่อยๆ พูดประโยคนี้ออกจากปากของเขา
“ผม ผมผิดไปแล้ว..........หลิน ผู้อาวุโสหลิน โปรดยกโทษให้ผม ได้โปรดผมขอร้องคุณ ผม เต็มใจที่จะก้มกราบคุณยอมรับผิด! ปล่อยผมไปเถอะ!”
นิ่งเซวียนได้รับความแตกสลายในใจของเขาอย่างสมบูรณ์แล้ว ปล่อยวางศักดิ์ศรีเล็กน้อยของตนเองที่น่าสงสาร
เขารู้สึกได้โดยสิ้นเชิงว่า หลินอิ่ง กล้าที่จะฆ่าเขาลูกชายคนโตของตระกูลนิ่งจริงๆ!
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเห็นความเฉยเมย และความดูถูกในสายตาของหลินอิ่ง ก็เหมือนเพียงแค่บีบมดตายตัวหนึ่ง โดยไม่ต้องกังวลใดๆ
มันน่ากลัวมาก!
นิ่งเซวียนไม่สามารถจินตนาการได้ว่า หลินอิ่งมีพลังแข็งแกร่งและความมั่นใจในตัวเองแค่ไหน เขายังสามารถสงบสติอารมณ์ได้ ก่อนที่จะบีบคอลูกชายคนโตของตระกูลนิ่งให้ตาย
สายลับของตระกูลนิ่งที่อยู่ในสถานที่ รวมทั้งนิ่งซวน ต่างก็มองไปที่หลินอิ่งด้วยสายตาที่หวาดกลัวอย่างยิ่ง
ผู้อาวุโสหลิน มันน่ากลัวเกินไป ความเย็นชาที่เผยออกจากในร่างกายของเขา ความมั่นใจในตนเองที่ไม่แยแสที่ดูถูกทุกสิ่ง เกือบจะทำให้ผู้คนรู้สึกถึงความกลัวจากจิตวิญญาณ
นิ่งหั้วเฟิงและกลุ่มสายลับของตระกูลนิ่ง อยากจะเอ่ยปากขอให้หลินอิ่งปล่อยนิ่งเซวียนไป แต่พวกเขาก็ไม่กล้าที่จะพูดเรื่องไร้สาระ เพราะกลัวว่าจะทำให้หลินอิ่งโกรธ
ยิ้มที่เยาะเย้ยปรากฏขึ้นที่มุมปากของหลินอิ่ง และด้วยคลื่นมือของเขา นิ่งเซวียนก็ล้มลงกับพื้นอย่างรุนแรง ตีลังกาขนาดใหญ่ และพ่นโฟมสีขาวและเลือดในปากของเขาออกมา เกือบตายอยู่ในที่เกิดเหตุทันที
หากปล่อยช้าอีกสองวินาที นิ่งเซวียนก็เสียชีวิตแล้ว
การควบคุมความแข็งแกร่งของหลินอิ่งนั้น แม่นยำมากมาโดยตลอด
“เอ่อ.........”
ใบหน้าของนิ่งเซวียนซีด เพียงรู้สึกถึงชีวิตที่เหลือของเขา เขาพึ่งเดินผ่านประตูผีมา เขาหายใจเหมือนสุนัขที่เกือบตายตัวหนึ่งแล้วอ้าปากกว้าง ดวงตาของเขาสลัว และเขาได้สูญเสียความหยิ่งผยองของคุณชายตระกูลนิ่งไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว