บทที่ 30 ปฏิบัติไม่เหมาะสม

บทที่ 30 ปฏิบัติไม่เหมาะสม

“ฮ่าฮ่า! น่าตลกสิ้นดี” จางจี้หนิงแสดงออกอย่างเหยียดหยาม “คุณไม่ได้คิดว่า ผลงานของคุณจะประมูลได้สูงกว่าผลงานของฉันใช่ป๊ะ?”

พูดถึงประโยคนี้ จางจี้หนิงหัวเราะเยาะ พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า : “จางฉีโม่ รอก่อนเดี๋ยวคุณจะเข้าใจว่าความต่างระหว่างคุณกับฉันมันมากขนาดไหน! อะไรจึงเป็นฐานะเงินทองที่แตกต่างกัน!”

“ฉันสามารถฆ่าคุณได้ด้วยเงิน! คุณรู้ไหม? จะบอกให้คุณได้รู้ไว้ ฉันสามารถทำให้ไม่มีใครกล้าประมูลเครื่องประดับของคุณเลย ทำให้ผลงานที่คุณตั้งใจทำขายออกไปในราคาที่ถูก! แต่ผลงานของฉัน ฉันมีเงินเยอะมาก ฉันคิดอยากจะเพิ่มราคาให้สูงเท่าไหร่ก็สามารถขายได้ คุณล่ะ คุณมีเงินไหม? คุณเพิ่มราคาได้ไหมล่ะ?”

จางจี้หนิงหัวเราะอย่างลำพองใจ พูดว่า: “ฟังเข้าใจแล้วใช่ไหม? กบโง่ๆในกะลา ยังอยากจะมาสู้กับฉัน เทียบกับฉันหรอ? คุณกำลังจะสูญเสียตำแหน่งผู้อำนวยการ และไสหัวออกจากบริษัทไป!”

พูดจบ จางจี้หนิงก็หันเดินกลับไปด้วยท่าทางพึงพอใจ

จางฉีโม่ทุกข์ทรมานเหมือนโดนตีแสกหน้า ชะงักงันอยู่กับที่ คำพูดของจางจี้หนิงเธอจะไม่เข้าใจได้อย่างไร

ใช่……ครอบครัวจางฉีโม่มีเงิน สามารถเพิ่มราคาของแสงนิรันดร์ได้อย่างสบายๆ กำหนดอันดับสุดท้ายตามราคาของการประมูลเครื่องประดับ ตนจะไปเทียบกับเธอได้อย่างไร?

จางฉีโม่หม่นหมองสักครู่ ด้วยอารมณ์ที่สลับซับซ้อน กล่าวว่า : “หลินอิ่ง เราไปกันเถอะ”

“ทำไมต้องไป?” หลินอิ่งถาม

“ฉัน……ฉันไม่อยากดูการประมูลแล้ว” จางฉีโม่พูดอย่างคอตก

เธอแทบจะคาดเดาผลการประมูลได้ ไม่อยากเห็นผลงานของตัวเอง ถูกจางจี้หนิงเอามาเปรียบเทียบ นั่นมันยากที่จะรับได้

ผลงานที่ตั้งใจทำถูกปฏิเสธขณะนั้น สำหรับผู้สร้างสรรค์ผลงานคนหนึ่ง มันช่างทรมานอย่างยิ่ง!

โดยเฉพาะ ยังถูกเงินทองเข้ามากดขี่!

“คุณต้องเชื่อตัวเอง คุณเป็นคนสำคัญของงานนิทรรศการครั้งนี้” หลินอิ่งกล่าวด้วยสีหน้าปกติ

“ยังไม่ถึงฉากสุดท้าย ไม่มีใครรู้ว่าผลจะเป็นอย่างไร ไม่ใช่หรอ? หลินอิ่งยิ้มมองไปทางจางฉีโม่

จางฉีโม่เผชิญกับดวงตาของหลินอิ่ง เธอไม่รู้ว่าทำไมหลินอิ่งถึงสามารถรักษาความสงบและความมั่นใจได้

แต่นี่ก็ทำให้รู้สึกอารมณ์คล้อยตามหลินอิ่งไปอย่างบอกไม่ถูก ไม่อยากจะคิดแง่ลบแบบนั้นอีก

“เอาล่ะ แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ผู้เชี่ยวชาญญผู้สื่อข่าว ต่อไปจะเป็นช่วงสุดท้าย ก็คือช่วงที่ทุกท่านรอคอยที่สุด” เจียงซวงกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“งานจัดแสดงนิทรรศการอัญมณีครั้งนี้ เครื่องประดับอัญมณีระดับหนึ่งล้านนี้ ตลอดจนจี้เพชรระดับสิบล้านทั้งสองรายการ จะนำมาถูกประมูลอย่างเป็นทางการ!”

“กฎของการประมูลนั้นง่ายมาก ยิ่งได้ราคาสูง แขกทุกคนสามารถเข้าร่วมการประมูลได้ ใช้เครื่องมือสื่อสารในมือกดเสนอราคาได้ เสนอราคาตามชื่อจริงได้ และเสนอราคาโดยนามแฝงก็ได้”

“ตอนนี้ เริ่มประมูลอัญมณี!”

เจียงซวงพูดปิดจบอย่างราบรื่น ใบหน้ามีรอยยิ้ม แล้วยกมือขึ้น

หน้าจอใหญ่เริ่มทำการสลับภาพ เครื่องประดับอัญมณีปรากฏขึ้นอยู่ด้านหน้านั้น

แขกและผู้เชี่ยวชาญญทั้งหมดมีสีหน้าที่จริงจังขึ้น ต่างหยิบมือถือเครื่องเล็กขึ้นมาตามๆกัน

นี่คืออุปกรณ์ลงคะแนนสำหรับงานแสดงเครื่องประดับนี้ แต่มีฟังก์ชั่นครบครัน สามารถสื่อสารกับเครื่องจักรหลักสำหรับการเสนอราคา

การประมูลราคาเต็มไปด้วยความคึกคัก แขกและผู้เชี่ยวชาญญตอนนี้มีความกระตือรือร้นมาก การเสนอราคาก็ดุเดือดมากเช่นกัน คนเหล่านี้ยังเป็นคนที่มีทรัพยากรทางการเงินที่แข็งแกร่ง

ไม่ถึงยี่สิบนาที การประมูลเครื่องประดับอัญมณีหลักล้านก็สิ้นสุดลง

ในช่วงเวลานี้ เห็นได้ชัดว่าอารมณ์ของจางฉีโม่กังวลมากยิ่งขึ้น

“เอาล่ะ ในที่สุดจี้เพชรระดับสิบล้านทั้งสองชิ้น แสงนิรันดร์กับKing of the world จะใช้วิธีประมูลในรูปแบบเดียวกัน ประมูลพร้อมกัน

เวลานี้ โต๊ะสี่เหลี่ยมฐานสูงไม้มะฮอกกานีที่สวยงามสองตัวตั้งขึ้นบนแท่นสูง ด้านบนวางด้วยตู้กระจกขนาดเล็ก เปล่งประกายสะดุดตา