บทที่ 320 ไอ้เขยขยะที่มาจากตุงไห่งั้นเหรอ?

ภายใต้ความสนใจของสายที่นับไม่ถ้วน เบนท์ลีย์สีดำที่เคร่งขรึมและไม่เปิดเผย ขับช้าๆ ไปที่อาคารนิ่งซื่อนานาชาติ

กลุ่มบอดี้การ์ดในชุดสูททางการ นำโดยผู้บริหารระดับสูงของตระกูลนิ่งหลายคน เดินเข้าไปราวกับดวงดาวที่เดินตามพระจันทร์ และต้อนรับด้วยความเคารพ

คนแรกที่ลงมาจากรถคือบอดี้การ์ดตัวสูงในชุดโค้ตสีดำดึงประตูรถเปิด จากนั้น ชายหนุ่มในชุดดำก็ลงจากรถ

เนื่องจากผู้คนที่มาชมอยู่ห่างไกลกัน และทีมบอดี้การ์ดที่ล้อมไว้ ผู้คนที่อยู่ในสถานที่ได้แต่มองดูร่างของผู้อาวุโสผู้ลึกลับคนนี้จากระยะไกลเท่านั้น

แม้ว่าพวกเขาจะมองไม่เห็นใบหน้าของเขาอย่างชัดเจน แต่ก็สามารถมองออกผ่านโครงร่างได้อย่างชัดเจนว่า ผู้นำคนใหม่ของตระกูลนิ่งคนนี้ เป็นชายหนุ่มคนหนึ่ง!

“นี่ก็คือผู้อาวุโสลึกลับของตระกูลนิ่งเหรอ? ฉันยังคิดว่าเขาจะเป็นผู้เฒ่าแล้ว นี่มันยังหนุ่มเกินไปหรือเปล่า? ”

“ที่มาและภูมิหลังของบุคคลผู้นี้คืออะไร? ไม่น่าเชื่อเลย ไม่เคยเห็นชายหนุ่มที่มีออร่าที่แข็งแกร่งเช่นนี้ในตี้จิงมาก่อนเลย!”

“เฮ้ แต่น่าเสียดายที่มองไม่เห็นรูปลักษณ์ของเขาอย่างชัดเจน มิฉะนั้นฉันอยากจะขอให้ใครสักคนหาโอกาสแนะนำลูกสาวของฉันไป” ผู้หญิงแต่งตัวดีอุทาน

“อย่าคิดไปเองเลย คนใหญ่โตเช่นนี้จะขาดผู้หญิงหรือไม่? ข้าพเจ้าได้ถามคนในตระกูลนิ่งไปแล้ว ผู้อาวุโสตระกูลนิ่งนั้นลึกลับมาก ในตระกูลนิ่งมีเพียงผู้บริหารระดับสูงเพียงไม่กี่คนที่มีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะพบเขา และไม่มีรุ่นหลังของตระกูลนิ่งที่มีคุณสมบัติพอที่จะพบ คนธรรมดาๆ จะมีโอกาสเจอคนใหญ่โตเช่นนี้ได้อย่างไร?”

เมื่อหลินอิ่งเข้าไปในสถานที่ ผู้คนที่เฝ้าดูต่างก็พูดคุยกัน และใบหน้าของทุกคนก็ตกตะลึงและหวาดกลัว

ท่าทางนี้ดูสง่างามมาก เป็นหนุ่มมาก ทำให้เกิดอารมณ์ที่แตกต่างจากผู้อื่น

ท่ามกลางฝูงชนที่มาชมดู มีบุคคลที่มีสีหน้างุนงง จ้องมองไปที่ด้านหลังของหลินอิ่งจากระยะไกล

“น้องโจตง เสียงตบลิ้นสองครั้ง ผู้ชายควรจะอยู่ในลักษณะที่มีเกียรติเช่นนี้ เอ๊ะ คุณกำลังมองหาอะไรอยู่เหรอ? หรือว่าคุณจะรู้จักผู้อาวุโสตระกูลนิ่งคนนี้หรือไม่?” ชายหนุ่มที่มีนิสัยไม่ธรรมดาถามด้วยความประหลาดใจ

“น้องกงซุน ผมมองไม่เห็นชัดเจนว่าผู้อาวุโสของตระกูลนิ่งหน้าตาเป็นอย่างไร แต่รู้สึกว่าด้านหลังนั้นคุ้นเคยมาก” โจตงพูดอย่างลังเล “เงาร่างนี้ คล้ายกับคนที่ผมรู้จักอยู่ในเมืองตุงไห่ ไอ้ขยะคนหนึ่งที่ผมอยากจะทุบตีเป็นพิเศษ”

“โอ้? จริงเหรอ?” ชายหนุ่มถามด้วยความประหลาดใจ

โจตงส่ายหัวและยิ้ม “คาดว่าผมดูผิดไปเอง คนที่ผมพูดถึง คือลูกเขยไอ้ขยะที่โด่งดังของเราในเมืองตุงไห่ ซึ่งเชี่ยวชาญในเรื่องเกาะผู้หญิงกิน”

“ฮ่าฮ่า น้องโจ คุณนี่ชอบพูดเรื่องตลกจริงๆ ไปกันเถอะ น้องโจตง มีโอกาสไม่มากนัก ที่จะพาคุณเข้าไปเปิดตา” ชายหนุ่มหัวเราะและพูด

โจตงพยักหน้า และปฏิเสธความคิดที่แวบขึ้นมาในสมองของเขา เพราะมันไร้สาระมาก

เงาหลังของผู้อาวุโสตระกูลนิ่ง จะทำให้เขานึกถึงหลินอิ่งลูกเขยขยะของตระกูลจางคนนั้นก็จริง แต่ว่า นี่ไม่ใช่หลินอิ่งอย่างแน่นอน

เขาจะไม่เชื่อแม้ว่าเขาจะถูกฆ่าตายก็ตาม คนอย่างหลินอิ่งที่อาศัยผู้หญิงกิน มันจะมีพลังที่น่ากลัวเช่นนี้ได้อย่างไร?

หลินอิ่งไอ้ขยะคนนั้น ขี้ขลาดเหมือนหนู และขยะจะตาย ครั้งล่าสุดเขาให้บอดี้การ์ดในเมืองชิงหยูนทุบตีตัวเอง และก็วิ่งหนีไปทันที ตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าไปซ่อนตัวอยู่ที่ไหน ไม่เห็นตัวคนเลย

หลังจากเข้าหาความสัมพันธ์ของตระกูลกงซุนได้สำเร็จในตี้จิงในครั้งนี้ และกลับไปที่เมืองตุงไห่ จะต้องหาตัวไอ้ขยะเจ้าโง่หลินอิ่งคนนั้นออกมาให้ได้!

โจตงคิดอย่างขมขื่น และเดินตามชายหนุ่มที่อยู่ข้างหน้าเขา เข้าไปในห้องประชุมของอาคารนิ่งซื่อ