บทที่ 33 ความโชคร้ายของจางเถียนไห่

บทที่ 33 ความโชคร้ายของจางเถียนไห่

อู่เจิ้งดูเหมือนจะเข้าใจ อดไม่ได้ที่จะพยักหน้า ไตร่ตรองในใจซ้ำๆ ยิ่งรู้สึกว่ามีเหตุผล

ประธานหลินแบบนี้สิถึงจะเรียกว่าสุภาพบุรุษ ไม่หยิ่งผยอง สง่าผ่าเผย

ต่อไปนี้จะภักดี จะทำงานให้ประธานหลินอย่างไม่มีข้อสงสัย

หลินอิ่งดับบุหรี่ แล้วทิ้งออกไปนอกหน้าต่างรถ เมื่อเห็นจางฉีโม่ยิ้ม สีหน้าเต็มไปด้วยความสุขกำลังเดินตรงมา

เขาลุกขึ้นแล้วเปิดประตูรถ จางฉีโม่จึงเข้าไปนั่งในรถ

“วันนี้คุณมีความสุขไหมครับ?” หลินอิ่งยิ้ม

“มีความสุขมากเลยค่ะ! มันเหมือนความฝันเลยค่ะ!” ดวงตาของจางฉีโม่ แพรวพราว สายตาของเธอตื่นเต้นมาก

“ฉันไม่กล้าคิดมาก่อนเลยว่าเครื่องประดับที่ฉันออกแบบสามารถขายได้ถึง 100 ล้าน! "จางฉีโม่พูดอย่างตื่นเต้น" ยิ่งไปกว่านั้น มีสื่อชื่อดังมากมายที่ต้องการสัมภาษณ์ ฉันเหมือนดาราเลยค่ะ! "

วันนี้ เธอได้ทำในสิ่งที่เธอเคยจินตนาการเอาไว้ และเครื่องประดับที่เธอออกแบบด้วยตัวเองได้รับการยอมรับและการยกย่องจากอุตสาหกรรมที่เชื่อถือได้มากที่สุด และเธอได้พูดคุยกับสื่อหลักบนเวทีของนิทรรศการอีกด้วย

จะมีอะไรสุขไปกว่าการที่ความฝันเป็นจริงแล้วอีกล่ะ?

ฉันไม่รู้ว่านาย 9527 เป็นใครมันลึกลับมาก ฉันอยากจะขอบคุณเขาด้วยตนเองจริงๆ "จางฉีโม่พูดอย่างครุ่นคิด

“เพราะผลงานที่คุณสร้างออกมาสมบูรณ์แบบมาก จนมีคนยอมจ่ายราคา 100 ล้าน "หลินอิ่งพูด

"อืม ... "ทันใดนั้น จางฉีโม่คิดและพูดบางอย่างออกมา "หลินอิ่งคุณยังไม่ได้บอกฉันเลย ว่าคุณหาKing of the worldกลับมาได้ยังไง?”

“ฉันรู้จักเพื่อนที่เป็นนักสืบเอกชนคนหนึ่ง "หลินอิ่งพูดช้าๆ" ฉันเพิ่งมอบหมายให้เขาตรวจสอบเมื่อคืนนี้ เขาช่วยฉันหาเบาะแสของKing of the world และพบหลักฐานการขโมยของโจร ฉันจึงได้King of the worldกลับคืนมา "

“นักสืบเอกชน?” จางฉีโม่สนใจมาก และรู้สึกสงสัย “เพื่อนของคุณเก่งขนาดนี้เลยเหรอคะ? คืนเดียวก็หาคนร้ายเจอ และยังเอาของคืนมาได้?”

แน่นอนหลินอิ่งจะไม่บอกฉีโม่ว่าเพื่อนที่ให้ช่วยไว้คือท่านเสิ่นซานที่มีชื่อเสียงของเมืองหนานเฉิง

“พวกเขาเป็นมืออาชีพ” หลินอิ่งพูด “ผมก็ลองเสี่ยงดวงและขอให้เขาช่วยตรวจสอบดู คิดไม่ถึงว่าจะเอาคืนมาได้”

จางฉีโม่ถามด้วยความสงสัย “คุณคงจะจ้างเขาด้วยจำนวนเงินไม่น้อยใช่ไหมค่ะ?”

“ไม่มากครับ แค่ไม่กี่พันค่าตรวจเอกสารเองครับ” หลินอิ่งพูด “แต่เขาหาหลักฐานจนเจอ และเอาของคืนกลับมาได้ ผมจึงให้เขาไปหนึ่งแสน”

“หนึ่งแสน?” จางฉีโม่ส่งเสียงจิ๊กจิ๊กออกมาจากริมฝีปาก “ทำไมคุณรวยจัง?”

ก่อนหน้านี้หลินอิ่งซื้อรถราคาแสนกว่าหยวนคันหนึ่ง แล้วยังสามารถควักเงินจ่ายค่าจ้างอีกเป็นแสน

สะสมเงินส่วนตัวไว้ได้มากจริงๆ

หลินอิ่งพูดว่า “ปกติผมก็ไม่ค่อยใช้จ่ายอะไรมากนัก เป็นเงินเก็บที่สะสมในหลายปีที่ผ่านมา”

“โอเคค่ะ คุณช่วยฉันในครั้งนี้ดังนั้น ฉันจะคืนเงิน 100,000 หยวนให้คุณ "จางฉีโม่กล่าวอย่างเคร่งเครียด" อย่างไรก็ตาม ก็ต้องรอหลังจากที่กลับมาจากบริษัท ตามข้อกฎของบริษัท King of the worldขายได้แล้ว ฉันน่าจะได้รับโบนัสจากบริษัทจำนวนไม่น้อย "

“คุณเป็นเจ้านายของผม ผมช่วยงานคุณก็เป็นเรื่องที่สมควรอยู่แล้วไม่ใช่เหรอครับ?” หลินอิ่งยิ้ม “นอกจากนี้ตอนนี้คุณเป็นที่รู้จักในอุตสาหกรรมเครื่องประดับในตุงไห่แล้ว ในอนาคตคุณก็จะสามารถทำเงินได้มากมาย ผมยังสามารถได้รายได้จากคุณอีกมากมาย แค่นี้เองไม่นับอะไรหรอกมั้งครับ?”

“คนละเรื่องกัน เงินนี้ฉันต้องคืนให้คุณ และรถคันนี้ด้วย รอฉันเก็บเงินพอที่จะซื้อรถรถได้ คุณก็เอาไปขับเลยค่ะ” จางฉีโม่พูดอย่างจริงจัง

“เอาตามที่คุณพูดก็ได้ครับ” หลินอิ่งพยักหน้า

“ใช่แล้ว” "หลินอิ่งหยิบปากกาบันทึกเสียงออกมาจากกระเป๋าเสื้อ “นี่เป็นหลักฐานที่ผมหาได้ " ความจริงแล้ว จางเถียนไห่อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์นี้ "