บทที่ 360 บอกความลับของฉีหยิ่นให้คุณ

ชายหนุ่มคนนี้คิดจะเล่นอะไร

การต่อสู้ระหว่างตระกูลสวีกับตระกูลฉี นั่นมันเป็นเรื่องเกี่ยวกับสงครามระหว่างสองตระกูลมหาอำนาจแห่งตี้จิง พูดได้ง่ายดายเช่นนี้หรือ?

“ช่างเถอะ เรื่องของตระกูลสวี ยังไม่ถึงกับต้องให้คนนอกมาช่วย” สวีจิ่วหลิงพูดด้วยเสียงเย็นชา โบกมือส่งแขก

“นายท่านสวี ถ้าไม่ให้ผมช่วย ต้องขออภัยด้วยผมต้องพูดตามตรง คุณ ไม่ใช่คู่คงต่อสู้ของฉีหยิ่น!” กงจิ่วพูดด้วยรอยยิ้ม

“คุณพูดอะไร?” สวีจิ่วหลิงสายตาจ้องไว้ที่กงจิ่ว อารมณ์เหมือนไฟที่พร้อมระเบิด

นี่มันเป็นการเหยียดหยามกันซึ่งๆหน้าเลย

ช่างใจกล้ายิ่งนัก เขาสวีจิ่วหลิงมีชีวิตมาแปดสิบเก้าปี ตั้งแต่คุมตระกูลสวีแห่งตี้จิงมา ยังไม่เคยมีใครกล้าดูหมิ่นต่อหน้าแบบนี้เลย！

“ไม่ต้องโกรธขนาดนั้น นายท่านสวี ผมแค่พูดความจริงเท่านั้นเอง ไม่ว่าคุณจะกลัวฉีหยิ่นหรือไม่ ในใจคุณรู้ดีกว่าใคร ไม่อย่างนั้น ทำไมถึงไม่กล้าแก้แค้นตระกูลฉี?” กงจิ่วพูดอย่างใจเย็น

“ผมจะบอกคุณคือ ความแข็งแกร่งของฉีหยิ่น เขาแข็งแกร่งกว่าที่คุณคิดไว้อีก เขาแค่ลงมือเพียงเล็กน้อย อำนาจที่คนนอกสามารถมองเห็นได้เท่านั้น คุณก็หวาดกลัวแล้ว ไม่มีผมช่วยคุณ ความโกรธแค้นของคุณ เกรงว่าถึงวันตายก็คงไม่สามารถแก้แค้นได้”

กงจิ่วพูดจาไม่น่าฟัง แต่ว่าพูดความจริงหมด เปิดบาดแผลของสวีจิ่วหลิงอย่างไม่เกรงใจแม้แต่น้อย และสาดเกลือบนบาดแผล

สวีจิ่วหลิงโกรธจนตัวสั่น คิ้วกระตุก

“คุณ คุณ คือคนของฉีหยิ่น? มาเพื่อทำผมโกรธ？” สวีจิ่วหลิงถามด้วยเสียงต่ำ “รู้ไหมว่าที่นี่คือตระกูลสวี แค่คำสั่งเดียว คุณมีปีกก็หนีไปได้ยาก”

เผชิญหน้ากับคำเตือนของสวีจิ่วหลิง ใบหน้ากงจิ่วไม่มีความกลัวแม้แต่น้อย แค่ส่ายหน้า

“นายท่านสวี ผมพูดตั้งแต่แรกแล้ว ฉีหยิ่น คือศัตรูคนเดียวกันของพวกเรา” กงจิ่วพูดเบาๆ“ผมมา เพื่อจะบอกความลับเกี่ยวกับฉีหยิ่นให้คุณรู้”

“ผมไม่อยากฟัง และไม่อยากรู้เรื่องของฉีหยิ่น” สวีจิ่วหลิงพูดด้วยความโกรธ “คุณ ออกไปจากตระกูลสวีเดี๋ยวนี้ อย่าบีบบังคับให้ฉันต้องโมโห ส่งแขก”

“ฮาฮา ตระกูลสวีแห่งตี้จิง ก็แค่นี้เองหรือ！”

“สวีจิ่วหลิงที่ถูกเรียกว่าเสาหลักอันแข็งแกร่งแห่งตงหลิงในอดีต ยิ่งใหญ่และมีอำนาจแค่ไหน? แต่ตอนนี้กลับถูกเด็กรุ่นหลังอย่างฉีหยิ่นทำให้หวาดกลัวจนขี้ขลาด ตลกสิ้นดี”

“คิดสักว่าผมไม่เคยมาตระกูลสวีแล้วกัน ลาก่อน”

กงจิ่วหัวเราะอย่างไม่เกรงใจ ทำท่าแบมือจากนั้นหมุนตัว

“ช้าก่อน”

สวีจิ่วหลิงพูดด้วยสีหน้าเย็นชา หน้าผากมีเส้นเลือดออกมา

รู้ทั้งรู้ว่ากงจิ่วตั้งใจยั่วโมโหเขา แต่เขาก็อดไม่ไหว！

ใช่ เหตุการณ์รุนแรงที่ฉีหยิ่นทำต่อตระกูลสวีหลายครั้ง ตอนนี้เขาทำจิตใจของคนแก่ตระกูลสวีคนนี้ล่มสลายไปแล้ว หลายสิบปีที่ผ่านประสบการณ์ต่อสู้สิ่งที่สะสมมา ก็โดนฉีหยิ่นทำลายจนหมด โมโหกระวนกระวายทุกวัน เจอเรื่องไม่อาจใจเย็นได้

ฉีหยิ่น ก็เหมือนหนามในใจเขา หนามในตา！

ไม่ว่าข่าวอะไรเกี่ยวกับคนนี้ ก็ทำให้เขาโกรธ แทบรอไม่ไหวที่ฆ่าลูกหลานตระกูลฉีคนนี้อย่างเร็ววัน！

“คุณพูดเลย ฉีหยิ่นมีความลับอะไร? คุณมีสิทธิ์อะไรมาร่วมมือกับตระกูลสวี?” สวีจิ่วหลิงใจเย็นลงมา ถามด้วยเสียงต่ำ

กงจิ่วหมุนตัว ใบหน้ายิ้มออกมาอย่างได้ใจ พูด “ผมมีสิทธิ์อะไร? นายท่านตระกูลสวี ต่อไปมีโอกาสให้คุณเห็น”

“ฉีหยิ่น คือผู้อาวุโสลึกลับของตระกูลนิ่ง” กงจิ่วพูดเสียงเรียบ มองสวีจิ่วหลิง “นายท่านสวี คุณมีความมั่นใจที่จะแบกรับอำนาจทั้งหมดของทั้งสองตระกูลใหญ่ได้ไหม?”