บทที่ 385 กล้ามาก็ทุบให้ขาหัก

“ให้นามบัตรฉันหนึ่งใบ? แกเสแสร้งอะไรอีก? แกรู้ไหมว่ารถคันนี้ของฉันราคาเท่าไหร่? แปดล้านกว่า ไอ้บ้านนอกอย่างแกมีเงินใช้ไหม?” คุณหนีมองร่างหลินอิ่งที่เดินจากไปอย่างดูถูก

“ไอ้บ้านนอกหยุดเดี๋ยวนี้ ชนรถแล้วยังอยากหนี?”

คุณหนีหน้าดำ สายตาโมโห เก็บนามบัตรขึ้นมา จากนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที

นามบัตรของคริส ประธานบริษัทของภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก

“นี่? นี่คือตัวแทนของบริษัทลาตินกรุ๊ปในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก?” คุณหนีสีหน้าตกใจ

“พวกคุณ ขอโทษด้วย ฉัน ฉันชื่อหนีซิง เป็นดาราของบริษัทภาพยนตร์และโทรทัศน์จื่อจิน หวังว่าท่านจะไม่ถือสา”

หนีซิงรีบวิ่งไปตามหลินอิ่ง เปลี่ยนทัศนคติไปทันที รีบทำหน้าตายิ้มแย้ม อยากขอโทษหลินอิ่งด้วยตัวเอง

ต้องรู้ว่า คืนนี้เธอมาร่วมงานที่จัดขึ้นโดยลาตินกรุ๊ปของเมืองก่าง อยากขยายความสัมพันธ์รู้จักคนเพิ่มขึ้น ทำตัวเป็นสาวประชาสัมพันธ์

ตัวแทนเขตภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกของลาตินกรุ๊ป นั่นไม่ใช่ดาราเล็กๆในเมืองก่างอย่างเธอจะมีเรื่องด้วยได้

ปัง

หนีซิงเพิ่งถึงหน้าลิฟต์อยากเบียดเข้าไป เห็นเพียงใบหน้าอันเย็นชาของหลินอิ่ง จากนั้นลิฟต์ก็ขึ้นไป ถูกขวางไว้ข้างนอก

“จบกัน ทำให้คนแบบนี้ขุ่นเคือง” หนีซิงพูดด้วยสีหน้ากังวล “รีบโทรหาประธานหวางด่วน ดูว่าจะเชิญประธานโม่เก๋อติงมาช่วยพูดหน่อยไหม”

.......

อาคารสุ่ยจินชั้นแปดสิบแปด

ภายในห้องจัดเลี้ยงอันกว้างใหญ่นั้น โคมระย้าแบบยุโรปสวยหรู สว่างไสว จัดวางโต๊ะคริสตัลที่ปูไปด้วยผ้าสีแดง บนพื้นก็ปูไปด้วยพรมสีแดง

ภายในงาน ดูหรูหราตระการตา

ผู้คนเข้าๆออกๆ ล้วนดูไม่ธรรมดา ทั้งชายและหญิงที่แต่งกายหรูหรา

งานเลี้ยงประสานสัมพันธ์ในแวดวงธุรกิจ

ประธานโม่เก๋อติงของลาตินกรุ๊ปแห่งเมืองก่างจัดงานเลี้ยงสังคมแวดวงธุรกิจ คนที่มาร่วมงานก็ต้องเป็นคนมีหน้ามีตาในสังคม

คนที่นั่งอยู่ในงาน สามารถกระทบโครงสร้างทั้งหมดของเขตหยู้ติ่งเมืองก่างได้ ทุกสายกิจการในวงการธุรกิจ การเมือง โลกแห่งความมืด ล้วนมีผู้นำสูงสุดมาร่วมงาน

โต๊ะที่โดดเด่นที่สุดในงาน ชายหญิงที่แต่งตัวไม่ธรรมดาแต่ละคนยกแก้วดื่มเหล้า

“ประธานโม่ ผมชนแก้วให้ท่านหนึ่งแก้ว”

“ประธานโม่ มีโอกาสไปนั่งที่สำนักการต่างประเทศ ดื่มชาด้วยกัน”

“มีเวลามีนั่งที่ศุลกากร ประธานโม่”

แต่ละคนที่ฐานะไม่ธรรมดา ต่างก็พากันลุกขึ้นยกแก้ว หน้าตายิ้มแย้ม ยกแก้วดื่มเหล้าให้กับชายต่างชาติผมหยิกสีเหลืองคนหนึ่ง

“เรื่องพวกนี้ไม่มีปัญหา” ชายผมหยิกสีหน้ายิ้มแย้ม นั่งอยู่บนที่นั่งอย่างสง่า ยกแก้วไวน์ขึ้นดื่ม

“นั่งกันเถอะ”