บทที่ 403 ถึงเวลามังกรแท้จริงปรากฏตัวแล้ว

“พ่อบ้านหลี่ ส่งแขก เอาของขวัญที่พวกเขาเอามาคืนกลับไปด้วย ครอบครัวเราไม่ต้องการ” จางฉีโม่พูดอย่างเรียบเฉย ไม่มีอารมณ์ที่จะพูดอะไรกับคนตระกูลจาง

“ครับ”

หลี่ผูเดินออกมา มองหน้าคนตระกูลจางทุกคนในนี้ด้วยสีหน้าเย็นชา

“ทุกท่าน คุณนายหลินไม่อยากคุยกับพวกท่านแล้ว เชิญกลับ” หลี่ผูพูดอย่างไม่เกรงใจ โบกมือเพื่อแสดงท่าเชิญ

จางหงจูนและจางหงซวนสีหน้าลำบากใจ หน้าแดงก่ำ แววตาซ่อนความโหดเหี้ยมอาฆาตไว้ หันหลังเดินออกไป

คนตระกูลจางทั้งกลุ่ม ต่างก็สีหน้าไม่ดี ออกจากคฤหาสน์ตามจางหงจูนทั้งสองไป

“ฉีโม่ นี่ ทำไมลูกถึงได้ไม่เกรงใจคนของตระกูลจางขนาดนี้” ลู่หย่าฮุ่ยพูด ไม่พอใจสำหรับผลลัพธ์นี้อย่างมาก

“พ่อแม่ หนูเหนื่อยแล้ว ต้องการพักผ่อน” จางฉีโม่ถอนหายใจ หันตัวเดินกลับห้องนอน

เธอเหนื่อยมาก เหนื่อยทั้งกายและใจ

จางฉีโม่ไม่มีใจที่จะไปยุ่งเรื่องของตระกูลจาง ทั้งใจคิดแต่เรื่องของหลินอิ่ง

ในใจเธอรู้ดี ไม่มีหลินอิ่ง เธอไม่มีวันมีวันนี้

เรื่องที่เกิดวันนี้ เธอยิ่งรู้ถึงความสำคัญของหลินอิ่งที่มีต่อเธอ ไม่มีหลินอิ่ง บางที ชีวิตของเธอ เป็นไปไม่ได้ที่จะพลิกผันได้สวยงามขนาดนี้

อีกฝั่งหนึ่ง จางหงจูนและจางหงซวนเดินออกจากวิลล่าหิมะมังกร

ทั้งสองคนสีหน้าโมโห ในตามีแต่ความขมขื่น

“โถ่เอ้ย ขายหน้าจริงๆ กลับมาถูกคนรุ่นลูกอย่างจางฉีโม่ ชักสีหน้าใส่ ต่อหน้าพวกเราทุกคน?” จางหงจูนพูดอย่างไม่พอใจ

“ช่วยไม่ได้ จางฉีโม่โชคเข้าข้าง เจริญรุ่งเรืองแล้ว พวกเราสู้ไม่ได้แม้แต่น้อย ครอบครัวเขา แม้แต่ชื่อบริษัทก็ไม่เอา ปัญหาบริษัทเรา จะแก้ไขยังไง” จางหงซวนพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

“พวกคุณสองคนคือลุงของจางฉีโม่ ฟังนะ พวกคุณอยากจัดการครอบครัวของจางฉีโม่ไหม?”

เวลานี้ ชายชุดดำคนหนึ่งเดินมาด้วยสีหน้าเย็นชา มองจางหงจูนสองพี่น้องด้วยสีหน้าเย็นชา

“คุณคือ?” จางหงจูนถามด้วยความสงสัย

“พวกคุณสองคนถ้าไม่อยากให้บริษัทล้มละลาย อยากทำให้บริษัทจางฉีโม่ล่ม? ก็ทำตามที่ผมพูด แค่นั้นก็พอ” ชายชุดดำพูดอย่างเย็นชา

......

เมืองก่าง ยามค่ำคืน

ท้องฟ้า เต็มไปด้วยดวงดาว

เมืองอันกว้างใหญ่ ตึกสูงตระหง่าน แสงสีเสียงตระการตา

ภายในคอนโดแห่งหนึ่ง ในทางเดินหน้าห้อง628 สายลมพัดแรง กระทบจนดังกึกก้อง

เงาของร่างสองร่างเคลื่อนไหวไปมา ต่อสู้กันไม่หยุด จนทำให้เกิดเสียงกระทบกันกลางอากาศ เป็นเสียงดังสะเทือน

ปัง

เสียงดังปังอย่างแรง ร่างหนึ่งล้มลงไปกับพื้นอย่างแรง ชนจนกำแพงเป็นหลุม

“เอื้อก”

ชายหนุ่มที่ใส่เสื้อทีเชิ้ตสีขาว กระอักเลือดออกมาจากปาก แสดงสีหน้าไม่อยากเชื่อ มองไปที่หลินอิ่ง

หลินอิ่งสีหน้าไม่แสดงอารมณ์ ยืนมือกอดอก ชุดดำปลิวไสว ท่าทางสง่า

“ไม่เลว สามารถต่อสู้กับผมได้ยี่สิบสองท่า” หลินอิ่งพูดเสียงเรียบ

“คุณ คุณเป็นใครกันแน่? ทำไมถึงมาหาถึงที่นี่?” ชายเสื้อทีเชิ้ตถามอย่างสงสัย “คุณเป็นคนฝั่งไหน?”

เขาหลบซ่อนตัวอยู่ในเมืองอันรุ่งเรืองนี้มานานหลายปี ใช้ชีวิตคนธรรมดา ต้องไปทำงานที่บริษัททุกวัน ชีวิตความเป็นอยู่เหมือนคนธรรมดา แม้กระทั่งทะเลาะวิวาทชกต่อยกับคนอื่น ก็ไม่เคยแสดงวิชาความสามารถแม้แต่น้อย ไม่เคยแสดงฝีมือออกมาให้คนอื่นเห็นแม้แต่นิดเดียว

ทำไมถึงมีคนมาหาถึงที่? เกิดปัญหาตรงไหน?

หลินอิ่งมองชายหนุ่มเสื้อทีเชิ้ต พูดด้วยเสียงเรียบ

“มังกรแท้จริงปรากฏในนภา”