บทที่ 418 จอมทัพสิบสามแห่งแก๊งหยางเหมิน

อาคารสุ่ยจิน

เวลาเที่ยงคืน

หลินอิ่งกลับไปถึงออฟฟิศประธานนานแล้ว

เขานั่งพิงหลังอยู่บนเก้าอี้ ค่อยๆหลับตา จากนั้นก็หลับไป

แสงสาดส่องจากดวงจันทร์ เค้าโครงใบหน้าของหลินอิ่ง มีความเคร่งขรึม ทำให้รู้สึกหวาดกลัว

ท่ามกลางความเงียบ

ประตูออฟฟิศ ไม่รู้ว่าถูกเปิดตั้งแต่เมื่อไหร่

ภายในออฟฟิศอันกว้างขวาง มีคนชุดดำปรากฏตัวขึ้นทีละคน ยืนอยู่รอบตัวหลินอิ่ง

ส่วนทางเดินนอกออฟฟิศ บอดี้การ์ดร่างบึกบึนชุดสูทแต่ละคน ต่างก็นอนราบอยู่กับพื้น

ทั้งอาคาร เงียบสงบ เต็มไปด้วยความมืดและเคร่งขรึม

หลินอิ่งค่อยๆลืมตา สีหน้าเรียบเฉยไร้คลื่นเหมือนดั่งน้ำในบ่อลึก มองฝ่ายตรงข้ามอย่างเฉยเมย

หลินอิ่งพูดอย่างเรียบเฉย

“พวกนายไม่ควรมานะ”

“แต่เรามาแล้ว”

ชายชุดดำ ท่ามกลางแสงจันทร์บางๆ เผยใบหน้าที่แปร่งประกายความโหดเหี้ยม

นี่คือชายวัยกลางคนคนหนึ่ง ดวงตาโหดเหี้ยมดั่งหมาป่า มีแสงสีแดงท่ามกลางแสงจันทร์ ดูแล้วก็เป็นคนที่เปรียบได้แค่คำเดียวก็คือโหด

“ในเมื่อมาแล้ว ก็ต้องทิ้งอะไรไว้หน่อย”

หลินอิ่งพูดอย่างเรียบเฉย ค่อยๆลุกขึ้นจากเก้าอี้ มือไขว้หลังยืนตรง

วินาทีนี้

คนชุดดำสิบกว่าคนต่างก็พากันถอยหลังอย่างควบคุมไม่ได้

ชุดดำบนตัวพวกเขาปลิวขึ้นโดยไร้ลม ปลิวไหว เสมือนมีพลังอันน่ากลัวกำลังจะมา

พลังในตัวหลินอิ่ง ก็เหมือนกับมังกรที่เพิ่งตื่น ลืมตามองมา

ทำให้พวกเขาทุกคน ต้องถึงกับใจสั่น ร่างสั่นไปทั้งตัว

หลินอิ่ง เก่งมาก

ในใจของทุกคน เกิดความคิดนี้ขึ้นมาโดยไม่ได้นัดหมาย

เคี้ยง！

เสียงของโลหะอันกึกก้องดังขึ้น คนชุดดำต่างก็ดึงมีดออกจากเอง แปร่งประกายแสงแสบตา เต็มไปด้วยแรงสังหาร

“ท่านจะมั่นใจในตัวเองมากไปไหม” ชายชุดดำพูดเสียงเรียบ สองตาจ้องหลินอิ่งไม่กะพริบ

“วันนี้พวกเรารับคำสั่งมา เพื่อทำเรื่องเดียว นั่นก็คือขอให้ท่านออกไปจากเมืองก่าง”

“ท่านเป็นคุณชายอิ่งตระกูลฉีแห่งตี้จิง พวกเราไม่ได้อยากมีเรื่องกับคุณท่านตระกูลฉี ไม่ได้มาเพื่อจะเอาเป็นเอาตายกับท่าน แต่เพียงแค่อยากให้ท่านถอนตัว......”

ได้ยินแล้ว หลินอิ่งมุมปากยิ้มขึ้น

“แค่อยากให้ถอนตัว?”

“ถูกต้อง” ชายชุดดำพยักหน้า

“แก๊งมังกรเมืองก่าง จอมทัพสิบสาม หงต้า เคารพคุณชายอิ่งแห่งตระกูลฉี”

ถ้อยคำทั้งหมดพูดมา หงต้าถือด้ามมีด พูดเสียงเรียบ “คุณชายอิ่ง หัวหน้าแก๊งของเราถูกไหว้วาน วันนี้ ให้มาบอกคุณชายอิ่งให้ถอนตัว อย่าสร้างเรื่องที่เมืองก่าง”

“มิเช่นนั้น อย่าโทษพวกเราต้องลงมือฆ่า”

หลินอิ่งส่ายหน้า

หงต้าพูดแล้ว เขาก็เข้าใจแล้ว ว่านี่เป็นเรื่องอะไร

จอมทัพสิบสามแก๊งหยางเหมินนี้ คือยอดฝีมือที่จี้ฉงซานใช้ความสัมพันธ์ส่วนตัวเชิญมาจากแก๊งหยางเหมิน

“กลับไปบอกหัวหน้าแก๊งของพวกคุณ กล้ามาขวางงานผมอีก ผมจะฆ่าล้างสำนักในเมืองก่างของแก๊งหยางเหมิน”

พูดจบ ก็เหมือนดั่งสายฟ้าแลบ สะเทือนกลุ่มหงต้าทุกคนสีหน้าเปลี่ยน รู้สึกได้ถึงพลังอำนาจที่ไม่มีที่เปรียบ

คำพูดของหลินอิ่ง ไม่ได้พูดเล่น