บทที่ 46 ถนนโบราณของเมืองเป่ย

บทที่ 46 ถนนโบราณของเมืองเป่ย

“กับผมยังต้องคิดเล็กคิดน้อยกันขนาดนี้เลยเหรอ?”หลินอิ่งพูดยิ้มๆ

“สองปีนี้ที่ผมเข้ามาอยู่ในตระกูลจาง คุณได้รับความไม่ยุติธรรมและเสียงวิพากษ์วิจารณ์ที่ไม่สมควรจะได้รับอย่างมากมาย ในตอนนี้เรื่องพวกนี้ก็เป็นสิ่งที่ผมควรจะทำแล้วล่ะ”หลินอิ่งพูดขึ้น

“มันคนละเรื่องกัน”จางฉีโม่พูดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง“ทุกคนต่างก็หาเงินมาด้วยความยากลำบากทั้งนั้น แถมฉันก็ไม่เคยคิดว่าจะเอาชีวิตไปฝากไว้ที่ใครด้วย”

หลินอิ่งครุ่นคิด ก่อนพูดขึ้น“ตอนนี้หน้าที่การงานของคุณกำลังพัฒนา มีหลายอย่างที่จำเป็นจะต้องใช้เงิน ต้องใช้ให้ถูกจุดจะได้เกิดประโยชน์สูงสุด รอคุณหาเงินได้มากๆก่อน แล้วค่อยคืนให้ผมก็ยังไม่สาย”

“หรือไม่ก็ ผมทำงานกับคุณ หน้าที่การงานของคุณยิ่งสูงขึ้น ผมก็ยิ่งได้ผลประโยชน์มากขึ้น”

จางฉีโม่มองเขาด้วยสีหน้าสงสัย พร้อมกับพูดขึ้น“ถ้าอย่างนั้น เงินที่ซื้อบ้าน เป็นเงินส่วนตัวของคุณ? หรือว่า เป็นเงินที่คุณหาได้จากบริษัท?”

หลินอิ่งพูดยิ้มๆ“ผมมีลู่ทางก็แล้วกัน วางใจเถอะ เป็นเงินที่หามาด้วยความสุจริต”

จางฉีโม่ไม่ได้พูดอะไรต่อ ในใจคิดว่าหลินอิ่งจะต้องมีลู่ทางอื่นอย่างแน่นอน ถึงยังไงเธอกับหลินอิ่งแต่ไหนแต่ไรก็ไม่ถามถึงสภาพการเงินของกันและกันอยู่แล้ว แล้วก็ไม่ได้จะไปเซ้าซี้ถามด้วย

ขณะที่ทั้งสองพูดคุยกันอยู่นั้น อู่เจิ้งก็ขับรถมาถึงบริเวณจุดที่คึกคักวุ่นวายย่านใจกลางเมืองเป่ย จากนั้นก็เลี้ยวเข้าไปยังตรอกถนนที่มีกลิ่นอายโบราณ ก่อนจะจอดรถ

ถนนที่ตกแต่งให้ดูโบราณสายนี้ ดูดีมีสไตล์ รถที่จอดริมถนนก็ล้วนเป็นรถหรูยี่ห้อดัง

แถบบริเวณนั้นก็มีแต่ตึกสูงสิบๆชั้น มีถนนโบราณสายหนึ่งตั้งอยู่ใจกลาง ดูมีสไตล์สุดๆ

นี่เป็นถนนสายโบราณที่มีชื่อเสียงของเมืองชิงหยูนสายหนึ่ง

ทั้งสองลงจากรถ แล้วเดินเข้าไปยังถนนโบราณ

ภายในถนนสายนี้ สองข้างทางล้วนเป็นร้านค้าต่างๆที่ตกแต่งสวยงามเก๋ไก๋ ให้กลิ่นอายโบราณ ถนนทั้งสาย ไม่มีร้านแผงลอยที่ตั้งอยู่ริมถนนแม้แต่ร้านเดียว แสดงถึงความสะอาดสะอ้านและเป็นระเบียบเรียบร้อย

ร้านค้าที่นี่ ขายพวกจิวเวลรี่อัญมณี เครื่องลายคราม ของโบราณต่างๆ เรียกได้ว่ามีทุกอย่างที่ควรจะมี

หลินอิ่งก็รู้ดีว่า ถนนสายนี้ไม่ใช่ที่ที่พวกตลาดของสะสมจะมาเปรียบเทียบได้

โดยเฉพาะที่ที่ตั้งอยู่ตรงส่วนที่คึกคักทำเลทองแบบนี้ การจะเปิดร้านสักร้านหนึ่งต้องใช้เงินทุนและเส้นสายมากมาย

ประมาณว่าทุกๆร้านในนี้ เบื้องหลังล้วนแต่เป็นมหาเศรษฐีที่มีทรัพย์สินอยู่ไม่น้อย

แถมถนนโบราณของเมืองเป่ยชื่อเสียงโด่งดังสุดๆ เป็นถนนสำหรับขายโบราณวัตถุโดยเฉพาะของเมืองชิงหยูน เหล่ามหาเศรษฐีที่มีชื่อเสียงของวงการของโบราณวัตถุในเมืองชิงหยูนก็ชอบมาคลุกคลีอยู่ในที่แห่งนี้

หลินอิ่งกับจางฉีโม่เดินไปสักพัก ก็มาถึงข้างล่างของตึกสามชั้นแห่งหนึ่ง เป็นร้านใหญ่ที่มีกลิ่นอายโบราณร้านหนึ่ง ตกแต่งด้วยไม้และกระเบื้องสีแดง ตรงหน้าประตูยังมีหญิงสาวหน้าตางดงามสวมใส่ชุดกี่เพ้าสองคนคอยยืนต้อนรับ

ป้ายพื้นหลังสีดำตัวอักษรสีทองหมิงเป่าซวน

หลินอิ่งก็สังเกตว่าแถวบริเวณของหมิงเป่าซวนมีรถหรูซุปเปอร์คาร์จอดอยู่ ดึงดูดสายตาคนไม่น้อย เห็นได้ชัดว่าคนที่มาที่นี่มีแต่แขกคนพิเศษทั้งนั้น

“ฉีโม่ หลานมาแล้วเหรอ? ป้ากำลังจะโทรหาหลานพอดีเลย”

ในตอนนี้ มีน้ำเสียงที่น่าฟังของผู้หญิงดังขึ้นมาไม่ไกลมากนัก

มองเห็น ไม่ใกล้ไม่ไกล มีชายหญิงวัยกลางคนคู่หนึ่งกำลังลงมาจากรถบ้านสุดหรู

ชายหญิงวัยกลางคนคู่นี้แต่งกายไม่เหมือนคนทั่วๆไป ผู้ชายรูปร่างกำยำ ดูดีมีสไตล์ ดูเป็นคนที่ประสบความสำเร็จคนหนึ่ง