บทที่ 503 ตระกูลฉู่มียา

หลินอิ่งรับโทรศัพท์ ถามว่า “นิ่งซวน ตอนนี้สถานการณ์เป็นยังไง?”

“ฮัลโหล ผู้อาวุโส เรื่องที่ท่านให้ผมไปทำ พอได้เรื่องแล้วครับ” ในโทรศัพท์ นิ่งซวนพูดอย่างเคารพ “ดอกโคมที่ท่านให้ผมหา ผมพอได้ข่าวมาบ้างแล้ว ของชนิดนี้แม้แต่ในตลาดมืดก็ไม่ค่อยเห็น ไม่เคยเห็นของจริง แต่ว่า มีข่าวลือว่า ตระกูลฉู่เตียนหนานมีดอกโคมอยู่หนึ่งดอก”

“ตอนนี้ผมกำลังหาความสัมพันธ์อยู่ เพื่อติดต่อกับคนของตระกูลฉู่ ผมสืบมาแล้ว ตระกูลฉู่แห่งเตียนหนานค่อนข้างถ่อมตัว ไม่ค่อยติดต่อกับโลกภายนอกนัก แต่ว่าอำนาจของตระกูลฉู่ไม่เล็กเลย ไม่ต่างกับห้ามหาตระกูลแห่งตี้จิง ในเตียนหนานจนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ล้วนมีผลกระทบไม่น้อย ผู้คนเรียกว่าราชาแห่งยา” นิ่งซวนพูดอย่างเคร่งขรึม

“ตระกูลฉู่แห่งเตียนหนาน?” หลินอิ่งแววตาเป็นประกาย ถึงอะไรขึ้นมาได้

“ครับ ผู้อาวุโส ผมจัดเตรียมคนไว้แล้ว สามารถเดินทางไปขอยากับตระกูลฉู่ได้ทันที” นิ่งซวนพูดอย่างเคร่งขรึม

“ดีมาก ผมรู้แล้ว ตอนนี้คุณอย่าเพิ่งทำอะไร ผมจะติดต่อกับคนของตระกูลฉู่เอง” หลินอิ่งสั่งอย่างเคร่งขรึม

“ครับ”

หลังจากวางสายแล้ว แววตาของหลินอิ่งก็ค่อยๆคมลึกขึ้น

นี่ถือว่าเป็นข่าวดีมาก

ตระกูลฉู่แห่งเตียนหนานในแวดวงลึกลับนั้นถูกเรียกว่าตระกูลราชาแห่งยา ภายในตระกูลเก็บรักษาดอกโคมไว้ ก็เป็นเรื่องที่เป็นไปได้

เพียงแต่ว่า ดอกโคมนั่นมีค่ามาก

ควรต้องใช้วิธียังไงในการได้วัตถุดิบยานี้มา ต้องพิจารณาอย่างรอบคอบ เพราะว่ามันเกี่ยวข้องกับชีวิตของคุณท่าน

คิดไป หลินอิ่งก็กดเบอร์โทรออก โทรหาฉู่สงซาน

“ฮัลโหล ประธานหลิน สบายดีไหมครับ หลังจากกลับตี้จิงแล้ว ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหมครับ?” ในโทรศัพท์เป็นเสียงของฉู่สงซานที่พูดอย่างเคารพ

“ประธานฉู่ ผมมีเรื่องจะขอร้อง ต้องการให้คุณช่วย” หลินอิ่งพูดอย่างเปิดอก

“ออ? ประธานหลิน ความสัมพันธ์ระหว่างเราสองคนไม่ต้องเกรงใจ คุณพูดได้เลย” ฉู่สงซานพูดอย่างกันเอง ก็เพราะนับหลินอิ่งเป็นเพื่อนแล้ว

ฉู่สงซานก็เคยเห็นฝีมือของหลินอิ่งมาแล้ว และเห็นขั้นตอนทุกอย่างด้วยสายตาตัวเอง มองดูหลินอิ่งโค่นล้มอภิมหาเศรษฐีแห่งเมืองก่างจี้ฉงซาน และบีบจนตายต่อหน้า

คนระดับหลินอิ่ง กลับโทรมาให้เขาช่วยเหลือ?

นี่ทำให้ฉู่สงซาน รู้สึกปลาบปลื้มขึ้นมาทันที

หลินอิ่งถามอย่างเคร่งขรึม “ประธานฉู่ รบกวนถามหน่อย ในตระกูลฉู่ของพวกคุณได้เก็บยาหายากชนิดหนึ่งชื่อดอกโคมไว้หรือไม่?”

“ดอกโคม?” ฉู่สงซานน้ำเสียงลังเล “ประธานหลิน พูดตามตรง ตระกูลฉู่เตียนหนานของเรามีดอกโคมอยู่จริง แต่ว่ามีเพียงดอกเดียว เก็บรักษาอยู่ในห้องลับของตระกูล”

“ตระกูลฉู่มียาอยู่จริง?” หลินอิ่งรู้สึกดีใจ จากนั้นก็ถามต่อ “ประธานฉู่ พูดตามตรง คุณอยู่ในตระกูลฉู่มีอำนาจที่สามารถนำดอกโคมออกมาหรือไม่?”

“อันนี้.......ประธานหลิน ดอกโคมเป็นของมีค่ามาก ถือเป็นของล้ำค่าที่หายากในแวดวงลึกลับ ผมเชื่อว่าคุณก็น่าจะรู้” ฉู่สงซานพูดด้วยน้ำเสียงลังเล “ในตระกูลฉู่ มีเพียงคุณท่านตระกูลผมเท่านั้นที่มีอำนาจเอายาจากห้องลับได้ ผมไม่มีอำนาจนี้”

“ประธานฉู่ ถ้าเช่นนั้นรบกวนคุณช่วยผมนัดคุณท่านฉู่หน่อย เปิดข้อเสนอมาได้เลย ผมติดหนี้บุญคุณท่านครั้งหนึ่ง ดอกโคมนี้ ผมต้องการใช้ด่วน ต้องได้ถึงมือภายในสองวัน” หลินอิ่งพูดอย่างเด็ดขาด

“ประธานหลิน คุณเกรงใจไปแล้ว ภายในหนึ่งชั่วโมง คุณรอข่าวจากผม ผมกลับเตียนหนานพอดี ผมไปพบคุณท่านเดี๋ยวนี้เลย” ฉู่สงซานไม่ได้ลังเลแม้แต่น้อย ตอบตกลงทันที

คนระดับหลินอิ่งเปิดปากพูดเอง นั่นต้องรักษาสัญญาแน่นอน สำหรับฉู่สงซานแล้ว นี่คือโอกาสครั้งหนึ่ง