บทที่ 520 คุณแน่ใจเหรอว่าจะไม่พูดเหตุผล?

"แกพูดอะไร? แกนี่มันปากกล้าเกินไปแล้ว"

ซือหม่าเฟิงจ้องหน้าหลินอิ่งอย่างโมโห ท่าทางหน้าตาโกรธเคือง

คำพูดของหลินอิ่งอวดดีเกินไปแล้ว กล้าพูดว่าให้คนที่มีอำนาจพูดของตระกูลซือหม่าออกมาพบเขา?

เขานึกว่าตัวเองเป็นใครกันแน่?

"คุณชายเฟิง ไอ้แซ่หลินนี่ก่อกวนชัดๆ กล้าอวดดีขนาดนี้ในโรงแรมสากลกวงหุย คุณต้องสั่งสอนมันหน่อย"

"ใช่แล้ว กล้าบอกให้คุณชายเฟิงเรียกประธานซือหม่ามาด้วยตัวเอง ไม่ได้มีตระกูลซือหม่าในสายตาแม้แต่น้อย กล้าเหยียดหยามตระกูลซือหม่า? ดูว่ามันมีหัวกี่อันให้ตัด"

ตามด้วยพฤติกรรมของหลินอิ่ง คนที่อยู่ในสถานการณ์ต่างก็พากันช่วยซือหม่าเฟิงพูด

"โทรศัพท์ให้อาหกของฉัน ให้เขารวบรวมคนรีบมาที่โรงแรมสากลกวงหุยเดี๋ยวนี้" ซือหม่าเฟิงพูดด้วยสีหน้าโหดร้าย โบกมือออกคำสั่ง "เตรียมของมาด้วย มาจับตัวไอ้แซ่หลินหน้าโง่นี่กับบอดี้การ์ดของมันด้วย"

พอพูดจบ ผู้ติดตามที่อยู่ข้างหลังซือหม่าเฟิงก็รีบปฏิบัติการทันที

บอดี้การ์ดคนหนึ่งหยิบมือถือออกมาโทรทันที

ส่วนบอดี้การ์ดอีกสิบกว่าคนก็ล้อมเข้ามา ทุกคนจ้องหน้าหลินอิ่งด้วยสีหน้าโหดเหี้ยม มือกำแน่นในกระเป๋า ท่าทางเตรียมพร้อม

"แย่แล้ว คุณชายเฟิงโมโหจริงๆแล้ว เตรียมเรียกคนมาแล้ว ไม่รู้ว่าหนุ่มอวดดีคนนั้น จะรับไหวไหม"

"ล้อเล่นอะไร ที่นี่เป็นถึงโรงแรมสากลกวงหุย กิจการของตระกูลซือหม่า พ่อของคุณชายเฟิงถึงผู้นำระดับต้นๆในตระกูลซือหม่า อำนาจล้นฟ้า จัดการกับไอ้หนุ่มแบบนี้ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว หน้าตาหนุ่มคนนี้ ฉันยังไม่เคยเห็นในสังคมตี้จิงมาก่อน ต้องไม่ใช่คุณชายตระกูลใหญ่ในตี้จิงแน่นอน"

"ฉันว่าไอ้หนุ่มคนนี้ น่าจะเป็นคุณชายที่มาจากต่างจังหวัดมั้ง? พาบอดี้การ์ดร่างใหญ่คนเดียวก็คิดว่าตัวเองทำอะไรตามใจได้ในตี้จิง?"

เวลาเดียวกัน คนที่ล้อมดูเหตุการณ์ในงาน ต่างก็พากันสนทนาขึ้นมา รอคอยความคืบหน้าของเหตุการณ์

เห็นได้ชัดว่า ชายหนุ่มลึกลับที่ท้าทายกับซือหม่าเฟิง ดูแล้วน่าจะมีฐานะอยู่บ้าง มีบอดี้การ์ดร่างใหญ่คอยติดตามอยู่ข้างกาย

แต่ว่า อยากท้าทายกับคุณชายระดับสูงในตี้จิงอย่างซือหม่าเฟิง มันยังต่างกันเยอะเกินไป

เพราะว่า คนในงานต่างก็พอมีฐานะ คุณชายระดับสูงหลายคนในตี้จิง คุณชายที่สามารถเอาชนะคุณชายเฟิงได้ พวกเขาต้องรู้จักแน่นอน

หนุ่มแซ่หลินคนนี้ แปลกหน้าไม่คุ้นเคยเลย จำไม่ได้แม้แต่นิดเดียว

"ไอ้แซ่หลิน แกคิดว่าข้างกายแกมีบอดี้การ์ดที่ต่อสู้เก่งคอยติดตามก็อวดดีได้เหรอ? แกไม่รู้เลยว่าตระกูลซือหม่าแข็งแก่รงขนาดไหน"​ซือหม่าเฟิงพูดด้วยเสียงเย็นชา สีหน้าโหดเหี้ยม

ในงานเลี้ยงที่ตัวเองจัดขึ้น กลับให้หลินอิ่งที่ฐานะไม่ชัดเจนมาทุบทำลายงาน ทำให้เขาเสียหน้า อับอายขายหน้า

วันนี้ถ้าไม่ซ้อมหลินอิ่งคุกเข่าขอร้องเขา อีกหน่อยเขาจะอยู่ในสังคมไฮโซตี้จิงยังไง

"ฉันให้เวลาแกคิดหนึ่งนาที คุกเข่าขอโทษฉันเดี๋ยวนี้ ฉันยังสามารถเหลือหนทางไว้ให้แกได้ ไม่อย่างนั้น ฉันจะทำให้แกหมดหนทางในตี้จิง อยากตายยังยาก" ซือหม่าเฟิงพูดข่มขู่ด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"ทำให้ผมหมดหนทาง? คุณแน่ใจว่าจะไม่พูดเหตุผล?" หลินอิ่งมองซือหม่าเฟิงอย่างสนใจ พูดอย่างเรียบเฉย "ไม่ดูการ์ดดำสุพรีมของผมให้ชัดเจนก่อนเหรอ?"

"คิดให้รอบคอบ ว่าจะเรียกพ่อของคุณมาพูดกับผมไหม"

"การ์ดอะไร? แกลองพูดอีกครั้งว่าให้ฉันเรียกพ่อฉัน.........."

ซือหม่าเฟิงตะโกนด้วยสีหน้าไม่พอใจ ยังอยากด่าอะไรต่อ

ทันใดนั้น สีหน้าของเขาก็ลังเลขึ้นมา

"เดี๋ยวก่อน......การ์ดดำใบนี้?"

ซือหม่าเฟิงถือการ์ดดำที่หลินอิ่งโยนมา ดูอย่างละเอียด สีหน้าตกตะลึง