บทที่ 571 ยอดฝีมือประลองฝีมือ

เย่เฮยและหวงชิงซานสีหน้าเย็นชา จ้องมองคนต้าเหอสองคนที่ใส่หน้ากากผี

"พูดมา พวกแกเป็นใคร?"คนต้าเหอใส่หน้ากาก พูดด้วยสายตาโหดเหี้ยม

เย่เฮยรักษาความสงบ ดูเหมือนว่ากำลังสังเกตพฤติกรรมของคนต้าเหอพวกนี้

คนต้าเหอชุดดำประมาณสิบกว่าคน ในมือทุกคนต่างก็ถือมีดยาวคมกริบไว้ บนมีดนั้นมีรอยแกะสลักรูปดอกเบญจมาศอย่างประณีต

"ผู้ปกปักรักษาสองคนจากสำนักยุทธเชียน รหัสชื่อว่า จั่วฉวน จั่วซง?"หวงชิงซานเปิดปากพูด มองทั้งสองอย่างเย็นชา

"อือ?"จั่วฉวนแววตาประกายเย็นชา ส่อแววสังหาร

"แกรู้รหัสชื่อของพวกเรา? น่าสนใจ"จั่วฉวนดูเหมือนเริ่มสงสัย พูดอย่างคาดเดา "พวกแกเป็นคนแก๊งหยางเหมิน?"

"แก๊งหยางเหมินของพวกแกทำเรื่องของเราพังตั้งแต่เมืองเกาหยาง ทำไม ยังกล้ามาไล่ฆ่าพวกเราอีก?"จั่วซงก็พูดอย่างเย็นชา

จั่วซงและจั่วฉวน ทั้งสองต่างก็เป็นผู้นำระดับสูงในประเทศหลุงของสำนักยุทธเชียนแห่งประเทศต้าเหอ ระดับผู้ปกปักรักษารองมาจากผู้นำกงจิ่ว

เข้าร่วมการจัดวางแผนการสำคัญระดับใหญ่หลายอย่าง

เพราะฉะนั้น วินาทีที่ถูกเย่เฮยไล่ฆ่ามาถึงที่

สิ่งที่พวกเขาเชื่อมโยงได้ก็คือ แก๊งหยางเหมิน

เพราะความขัดแย้งในตระกูลกงซุนมณฑลเกาหยาง สำนักยุทธเชียนถลำลึกเกินไป เคยปะทะกันซึ่งๆหน้ากับแก๊งหยางเหมิน จึงมีความบาดหมางกัน

อีกอย่าง แก๊งหยางเหมินรู้รากฐานเบื้องหลังของสำนักยุทธเชียน รู้รหัสชื่อของพวกเขาสองคน

นอกจากนี้แล้ว อำนาจลึกลับอื่นในประเทศหลุงก็ไม่มีใครว่างจนไม่มีอะไรทำ ไล่ฆ่ามาหาเรื่องถึงที่

"เหอะ แกค่อยๆเดาไปละกัน”

เย่เฮยก็หัวเราะเย็นชา แล้วโบกมือแรง ทันใดนั้น ลูกน้องผู้เก่งกล้าทั้งหลายที่อยู่ข้างหลังก็พุ่งเข้าไป

"ไอ้สารเลว รนหาที่ตาย"

จั่วฉวนตะโกนด่า โบกมือเช่นกัน คนต้าเหอถือมีดลายเบญจมาศหลายคนที่อยู่ข้างหลังก็พุ่งเข้าไปดั่งเงามืด

เสียงฮวั๊ก ลูกน้องของทั้งสองฝ่าย ปะทะกันซึ่งๆหน้า

ภายในสถานที่นั้นเห็นเพียงเงาร่างสิบกว่าร่างปะทะกันไปมา ทั้งแสงมีดเงาดาบ แรงสังหารอันน่ากลัว

ส่วนจั่วซงและจั่วฉวน ไม่ได้ขยับตัวแม้แต่น้อย

เย่เฮยและหวงชิงซาน ก็ไม่ได้ละสายตาแม้แต่วินาทีเดียว จ้องคนต้าเหอทั้งสองตาไม่กะพริบ

การแข่งขันของยอดฝีมือก็คือแบบนี้

พวกเขาต่างก็รอเวลา ค้นหาช่องโหว่ของฝ่ายตรงข้าม ก็เหมือนสถานการณ์ก่อนสิงโตล่าเหยื่อ รอแค่เวลาลงมือ กระโจมฆ่าเหยื่อในเสี้ยววินาที

ผ่านไปครู่หนึ่ง

ผ่านไปประมาณสามนาที

จั่วฉวนและจั่วซงจับฝักมีดไว้ ทนรอไม่ไหวแล้ว จังหวะลมหายใจก็เปลี่ยนเป็นเร็วขึ้น

"ท่านปู่หวง ท่านจัดการคนฝั่งขวา ผมจัดการคนฝั่งซ้าย”

เย่เฮยพูดอย่างจริงจัง