บทที่ 586 เคลียร์พื้นที่อย่างแข็งแกร่ง

"ทำอะไร? ทำอะไร? พวกแกนี่มันก่อกวนชัดๆ"

หัวหน้าถางสีหน้าลุกลี้ลุกลน รีบออกเสียงดุด่าเสียงดัง มองดูบอดี้การ์ดข้างกายถูกคนของหลินอิ่งโยนออกไปทีละคน

"นี่มัน นี่?"

สวีไป๋เห้อและซือหม่าเชี่ยวก็มองหน้ากัน รู้สึกไม่อยากเชื่อ

พวกเขาคิดไม่ถึง หลินอิ่งมาถึง พฤติการณ์การกระทำเผด็จการขนาดนี้?

ท่ามกลางสายตาผู้คน แม้แต่อำนาจเจ้าหน้าที่ทางการยังกล้าไม่สนใจ?

"ให้ฉันขวางไอ้คนนี้ไว้ ฉันจะดูว่าใครกล้าลงมือต่อหน้าผู้นำทั้งหลาย"ซือหม่าเชี่ยวพูดเคร่งขรึม

นายท่านตระกูลซือหม่าออกคำสั่ง คนทางด้านตระกูลซือหม่าก็พุ่งเข้าไป ขวางไว้ข้างหน้า

ฮวาฮวาฮวา

คนของทั้งสองฝ่ายก็ชกต่อยกันขึ้นมา ทั้งหมัดทั้งขาปะทะกัน สถานการณ์วุ่นวาย

หลินอิ่งส่งสายตาให้กับฮาเดส

สายตาของฮาเดสเต็มไปด้วยความเย็นชา พุ่งเข้าไป ถีบทีเดียวจนหัวหน้าบอดี้การ์ดตระกูลซือหม่าหงายหลัง ถีบเดียวก็ทำให้คนตีลังกาหงายหลัง โยนคนออกไปจากเส้นเตือนภัยอย่างป่าเถื่อน

ด้วยความรวดเร็ว ล้มหัวหน้าบอดี้การ์ดหลายคนที่นำทีม เหลือกลุ่มคนของตระกูลซือหม่า ต่างก็อยู่ในอาการตกใจ

ต่อจากนั้น ทหารลับตระกูลนิ่งลงมืออย่างรวดเร็ว โยนคนทั้งหมดออกไป

"ที่นี่คือที่ดินของผม ผมพูดเป็นครั้งสุดท้าย ใครยังยืนขัดขวางงานก่อสร้างที่นี่ ผมจะฝังมัน"หลินอิ่งพูดอย่างเรียบเฉย น้ำเสียงอันเรียบเฉยนั้นมีความน่าเกรงขามอย่างต้านทานไม่ได้

"หลินอิ่ง แกมันอวดดีเกินไป ยังมีกฎหมายบ้านเมืองอยู่ในสายตาไหม?"สวีไป๋เห้อพูดเสียงเคร่งขรึม หันไปมองพวกหัวหน้าถาง "หัวหน้าถาง พวกคุณเห็นแล้วใช่ไหม หลินอิ่งคนนี้ไม่ได้มีหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอยู่ในสายตาเลย ข่มขู่เจ้าพนักงานอย่างโจ่งแจ้ง”

หัวหน้าถางหน้าดำเคร่งเครียด รู้สึกไม่มีศักดิ์ศรีเลยแม้แต่น้อย

ถึงแม้ว่าตำแหน่งหัวหน้ากระทรวง อาจจะยังปราบปรามคนใหญ่โตอย่างหลินอิ่งไม่อยู่

แต่ว่า แต่ไม่ว่ายังไงเขาก็มาในฐานะเจ้าหน้าที่ทางการ คนที่ยืนอยู่เบื้องหลังคือองค์กรกระทรวง

หัวหน้าถางพูดอย่างเย็นชา "หลินอิ่ง ผมขอเตือนคุณ คุณกล้าทำอะไรไปเรื่อย ผมจะรายงานเรื่องนี้ไปถึงผู้นำสูงสุด อย่าว่าแต่โครงการในภูเขาฉางชิงของคุณทำไม่ได้ ธุรกิจของคุณในเมืองเทียนหลงก็อย่าคิดที่จะทำเลย"

"ผมให้เวลาคุณสิบวินาที ให้คนของคุณออกไปเดี๋ยวนี้"

พูดไป หัวหน้าถางก็มือเท้าสะเอวยืนอยู่หน้าฝูงคน มองหลินอิ่งพูดจาท้าทาย

"คุณหลิน ในตี้จิงคุณก็ถือว่าเป็นคนมีหน้ามีตา หรือว่าแม้แต่กฎระเบียบแค่นี้ก็ไม่รู้? แม้แต่องค์กรกระทรวงก็ไม่อยู่ในสายตา?"

"กลับพูดคำพูดอะไรว่าพวกเราระดับไม่ถึง? คุณคิดว่าคุณเป็นใคร?"

ผู้นำที่เกี่ยวข้องสองคนข้างกายหัวหน้าถาง ก็พูดอย่างโมโห

คำพูดนั้นของหลินอิ่ง พวกคุณระดับไม่พอ สะเทือนจิตใจของพวกเขาทั้งหลาย

ไม่มีคนอื่นอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย

"เหอะ"หลินอิ่งหัวเราะเย็นชา สายตาเรียบเฉยมองไปที่พวกหัวหน้าถาง "คุยเรื่องงาน ระดับของพวกคุณไม่ถึงจริงๆ"

"ในใจของพวกคุณคิดอะไรอยู่ ตัวเองก็น่าจะรู้ดี"หลินอิ่งพูดอย่างเชื่องช้า "โครงการของผมในภูเขาฉางชิงบริสุทธิ์ถูกต้อง พวกคุณยังคิดกระทำลับหลังก่อกวนแบบนี้ ถึงเวลาอย่าโทษผมขุดคุ้ยเบื้องหลังของพวกคุณ ล้มพวกคุณลงจากตำแหน่ง”

"แก พูดจาอวดดี"

หัวหน้าถางโมโหฉับพลัน เส้นเลือดบนคอก็ผุดออกมาแล้ว จ้องหลินอิ่งสีหน้าเกรงขาม

เด็กหนุ่มแบบนี้ กลับกล้าข่มขู่พวกเขาต่อหน้า ลงจากตำแหน่ง?

เขาในฐานะคนมีหน้ามีตาในทางการของตี้จิง ไม่ว่ามหาเศรษฐีฐานะร่ำรวยแค่ไหน ต่อหน้าก็เคารพนับถือ

ยังไม่เคยถูกกดขี่ต่อหน้าแบบนี้มาก่อน

"คุณรอดู กับพฤติกรรมของคุณในวันนี้......"