บทที่ 588 สำนักยุทธ์เชียนโมโห

"มีผลการตรวจสอบแล้ว? เป็นไปได้ยังไง"สวีไป๋ห้อพูดด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ

ล้อเล่นอะไร คนก็เขาเป็นคนจัดเอง ทำหลักฐานปลอม จะเปลี่ยนคำให้การได้ยังไง?

กรมพาณิชย์จะได้ผลตรวจสอบเร็วขนาดนี้ได้ยังไง?

นี่ หลินอิ่งคนนี้ พลังอำนาจในทางการใหญ่โตขนาดนี้ ประสิทธิภาพการทำงานเร็วขนาดนี้?

"นี่คุณพูดอะไร?"ผู้อำนวยการอู่มองสวีไป๋เห้อด้วยสีหน้าเคร่งขรึม "ผลการตรวจสอบของกรมพาณิชย์ คุณคิดว่ามันไม่ถูกต้องเหรอ? ถ้าคุณไม่เห็นด้วย ก็ไปฟ้องร้อง"

"ผม......"สวีไป๋เห้อไม่กล้าโต้แย้งกับอำนาจของผู้อำนวยการอู่ ในใจอดกลั้นความโกรธไว้

"งั้น ผู้นำ นี่มัน หลานของผมถูกหลินอิ่งทำร้ายในเขตก่อสร้างจนบาดเจ็บสาหัส หรือว่าคุณจะนิ่งดูดายไม่สนใจ?"ซือหม่าเชี่ยวก็ถามอย่างไม่พอใจ

ผู้อำนวยการอู่มองซือหม่าเชี่ยวอย่างลึกซึ้ง

"เรื่องนี้ ผมแนะนำคุณซือหม่า คุณไปแจ้งความที่สำนักงานเมือง เรื่องแบบนี้ ไม่ใช่การดูแลของหน่วยงานเรา"

"นี่......."ซือหม่าเชี่ยวก็จุกไปทันที พูดอะไรไม่ออกแล้ว

"พอแล้ว พวกคุณทั้งหลาย จัดการให้เรียบร้อยกันเองเถอะ"

ผู้อำนวยการอู่พูดอย่างเชื่องช้า พูดจนถึงขั้นนี้ ก็พอแล้ว

เขาพาเลขาข้างกาย นั่งขึ้นไปบนรถAudiสีดำคันนั้น ขับออกจากภูเขาฉางชิง

พวกหัวหน้าถาง ก็ก้มหน้า ตามไปด้วยสีหน้าหดหู่ นั่งขึ้นไปบนรถราชการออกจากภูเขาฉางชิง

เหลือซือหม่าเชี่ยวและสวีไป๋เห้อทั้งกลุ่ม หน้าดำเคร่งเครียด

เห็นได้ชัด ที่พึ่งที่พวกเขาเชิญมา ไม่ได้ยืนอยู่ฝั่งพวกเขาเลยแม้แต่น้อย

ไม่รู้ว่า หลินอิ่งใช้วิธีอะไร ทำให้ผู้นำใหญ่ท่านนี้ ยังมีท่าทางที่หวาดกลัวขนาดนี้

"พวกคุณทุกคนฟังชัดเจนแล้วใช่ไหม?"หลินอิ่งมองไปที่ซือหม่าเชี่ยวและสวีไป๋เห้อ

"ผู้นำของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องพูดแล้ว โครงการภูเขาฉางชิง ไม่มีปัญหาใดๆ ถ้าพวกคุณยังขัดขวางงานก่อสร้าง ผู้ฝ่าฝืน ก็คือพวกคุณ"

ซือหม่าเชี่ยวและสวีไป๋เห้อ สีหน้าเคร่งเครียด แววตายังคงไม่พอใจอย่างมาก

เพียงแค่ พวกเขาจำเป็นต้องยอมรับความเป็นจริง

ในทางการ พวกเขาก็สู้หลินอิ่งไม่ได้

เกมนี้ ก็แพ้อย่างราบคาบ

"ได้ หลินอิ่ง ถือว่าแกเก่ง แต่ว่า ฉันจะคอยดูว่าแกยังดิ้นรนได้อีกนานแค่ไหน"สวีไป๋เห้อพูดคำโหดออกไป สั่งบอดี้การ์ดเข็นรถเข็นเขากลับไป

"แคกแคก"ซือหม่าเชี่ยวไอแห้งไปสองครั้ง สีหน้าเคร่งเครียด "พวกเราไป"

สีหน้าของทั้งสองคนไม่ดีอย่างมาก ท่ามกลางสายตาผู้คน ถูกคนหักหน้า ยังถูกคนไล่ออกไปด้วยหน้าหม่นหมอง

เรื่องในวันนี้ถูกลือออกไป ต้องเป็นเรื่องตลกในตี้จิงตั้งแต่ต้นซอยยันท้ายซอยแน่นอน

เป็นไปตามนั้น ซือหม่าเชี่ยวพาคนทั้งกลุ่มของตระกูลซือหม่า นั่งรถออกจากภูเขาฉางชิง

สวีไป๋เห้อก็ขึ้นรถ จากไปอย่างเศร้าซึม

ถ้าอยู่ต่อไป ก็แค่อับอายขายหน้าต่อหน้าหลินอิ่งเท่านั้น

หลินอิ่งมองดูรถจากไป สีหน้าเรียบเฉย มุมปากยิ้มอย่างเย็นชา

เขาหยิบมือถือออกมา กดเบอร์โทรออก

"ฮัลโหล คุณชายอิ่ง ท่านมีคำสั่งอะไรครับ?"ทางโทรศัพท์ เป็นเสียงอันแหบแห้งของหวงชิงซานดังมา

หลินอิ่งถามอย่างเรียบเฉย "คนต้าเหอสองคนนั้นสอบอะไรได้บ้าง?"

"ดำเนินการราบรื่นมาก พวกเขาสองคนคายข่าวกรองทุกอย่างที่รู้ออกมาหมดแล้ว"หวงชิงซานพูดอย่างจริงจัง "ตอนนี้ พวกเราควบคุมสถานการณ์การจัดวางทั้งหมดของสำนักยุทธ์เชียนในตี้จิงไว้หมดแล้ว”