บทที่ 594 ปู่ของคุณก็ไม่กล้าพูดคำพูดแบบนี้

ควินสันพูดประโยคเหล่านี้ออกมาอย่างเต็มปากเต็มคำ และมองหลินอิ่ง

ใช่แล้ว เท่าที่เขาดูแล้ว เขาให้ความช่วยเหลือกับหลินอิ่งอย่างมหาศาล

หลินอิ่งอยู่ในประเทศหลุงอำนาจใหญ่มาก แต่ก็มีสิทธิ์เท่าเทียมกับคุณชายตระกูลโครเมียร์อย่างเขาได้

สำหรับคนข้างกายหลินอิ่งพวกนี้ สาวประเทศหลุงหลายคนนี้ ก็เป็นแค่เศษขยะระดับล่างกลุ่มเดียวเท่านั้น

หลินอิ่งกลับมาสร้างความขุ่นเคืองกับเขา เพราะพวกขยะเหล่านี้? ช่างโง่เขลาจริงๆ

"นี่......พี่ เรื่องที่เขาพูด" กงซุนชิวอวี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย ได้ยินคำพูดเหล่านี้ของควินสันแล้ว สีหน้าก็เปลี่ยนไปค่อนข้างซับซ้อน

เธอนึกขึ้นได้ฉับพลัน ตระกูลโครเมียร์มีอำนาจอยู่ในระดับไหน แล้วตระกูลพอร์ตเล็ตเป็นอำนาจอะไร

ไม่เพียงแค่กงซุนชิวอวี่ จ้าวเฉิงเฉียนและฉู่ฉู่ที่อยู่ในเหตุการณ์ ต่างก็ตอบสนองขึ้นมาได้

ตระกูลโครเมียร์และตระกูลพอร์ตเล็ต นั่นล้วนเป็นตระกูลมหาอำนาจสูงสุดในโลกมืดแห่งตะวันตก

อันหนึ่งเป็นตระกูลอันดับหนึ่งแห่งเวสต์แลนส์ อันหนึ่งเป็นตระกูลอันดับหนึ่งแห่งนอร์ธแลนด์

ผลกระทบในต่างประเทศ เมื่อเทียบกับตระกูลผู้ดีชั้นสูงทั้งห้าแล้วแข็งแกร่งกว่าเยอะมาก

"เหอะ......." หลินอิ่งหัวเราะเย็นชา มองควินสันด้วยสีหน้าปกติ "ถ้าอย่างนั้นผมยังต้องขอบคุณงั้นเหรอ?"

"คำขอบคุณ ก็ไม่ต้องแล้ว" ควินสันพูดด้วยท่าทางสมเหตุสมผล "ถ้าหากคุณอยากขอบคุณผมจริง ก็เอาผู้หญิงคนนั้นให้ผม"

"อย่างไรเสีย ถึงระดับพวกเราแบบนี้ ก็ไม่ขาดผู้หญิงแล้วใช่ไหม?" ควินสันพูดอย่างจริงจัง "พูดตามตรง คุณหลิน นอกจากคุณ คนพวกนั้น ก็เป็นแค่พวกขยะเท่านั้น"

ปัง

คำพูดของควินสันเพิ่งจบ ก็มีเสียงดังขึ้นกะทันหัน

ขณะนี้ ร่างของหลินอิ่งชิดเข้าไป ถีบเขากระเด็นไปอยู่บนพื้น ล้มอยู่บนพื้นคอนกรีตอย่างแรง กระแทกจนเป็นหลุม

"เอื้อก"

ควินสันร้องอย่างเจ็บปวด พลิกตัวขึ้นฉับพลันทันที สีหน้าโมโห ขึ้นมาโวยวาย

"หลินอิ่ง คุณกล้าทำแบบนี้กับผม คุณคิดว่าตระกูลโครเมียร์ของเรารังแกง่ายเหรอ?"

เสียงดังฮวัก

เวลานี้ บอดี้การ์ดต่างชาติกลุ่มนั้น ต่างก็ล้อมเข้ามาด้วยสีหน้าโหดเหี้ยมเย็นชา ท่าทางพร้อมเคลื่อนไหวที่จะต่อสู้

"หลินที่รัก คุณ คุณทำแบบนี้กับน้องชายฉันได้ยังไง?" แอนนาสีหน้ากังวล พูดจาต่อว่า

"หลินอิ่ง พวกเรามาหาคุณที่ตี้จิงครั้งนี้ ตอนแรกตระกูลพวกเราอยากจะเจรจาธุรกิจกับคุณ" ควินสันพูดอย่างเย็นชา "คุณรู้ไหม คุณถูกบริษัทต่างชาติทั้งหมดปิดกั้นหมดแล้ว พวกเรามาให้โอกาสกับคุณ คุณทำไมถึงได้โง่เขลาไม่รู้จักแยกแยะ"

"คุณมองตระกูลของพวกคุณ สูงส่งเกินไปแล้ว" หลินอิ่งพูดอย่างเรียบเฉย

ควินสันคนนี้ แม้แต่ตำแหน่งตัวเองยังวางไม่ถูกเลย สถานการณ์ยังมองไม่ชัดเจน

ตอนอยู่เมืองก่าง โครเมียร์ แอนมามาขอร้องถึงที่ ตัวเขาเองใช้ดุลยพินิจพิจารณาแล้ว จึงปล่อยทางให้ตระกูลโครเมียร์ทำธุรกิจ

เป็นข้อแลกเปลี่ยน ก็คือตระกูลโครเมียร์ต้องจัดการคนของตระกูลพอร์ตเล็ต

ปรากฏว่า วันนี้กลับทำอากัปกิริยาสูงส่ง เอาเรื่องนี้มาทำเป็นบุญคุณใหญ่โตของตัวเอง?

ตระกูลของพวกเขาช่วยตัวเองจัดการปัญหาไป ก็ได้รับผลประโยชน์ที่ควรได้ในเมืองก่าง

นี่เป็นใครที่โง่เขลาไม่รู้จักแยกแยะ?

ปะทะกับตระกูลพอร์ตเล็ตจริง หลินอิ่งก็ไม่ได้กลัว

"วันนี้ ถ้าคุณไม่ให้คำอธิบาย อย่าโทษพวกเราหักหน้ากัน" ควินสันพูดอย่างข่มขู่ "ความโกรธของตระกูลโครเมียร์ ไม่ใช่สิ่งที่คุณสามารถรองรับได้"

"ให้ผมให้คำอธิบายกับคุณ เหอะ"

หลินอิ่งหัวเราะเย็นชา

"ปู่ของคุณยังไม่กล้าพูดคำพูดพวกนี้"