บทที่ 59ร้านชาหงฮุย

บทที่ 59ร้านชาหงฮุย

“ดูแล้วคุณหลินก็น่าจะเคยได้ยินชื่อฉันแล้ว” หวางหงหลิงพูดด้วยรอยยิ้มบาง ๆ ตาหมวยยาวสวยงามมีเสน่ห์ยิ่งเห็นได้ชัด “ตอนแรกคิดว่าคุณหลินแค่ไม่ธรรมดาในเรื่องของสะสมโบราณเท่านั้น นึกไม่ถึงว่าวิชาการต่อสู้จะดีขนาดนี้”

“คุณหาผมมีธุระอะไร?” หลินอิ่งพูดขึ้นเสียงเรียบ ไม่เข้าใจว่าผู้หญิงคนนี้มาหาเขาเพราะอะไร

หวางหงหลิงพูดขึ้น “คุณหลิน วันนี้คุณทำให้เรื่องสำคัญของฉันพัง คุณว่าฉันหาคุณเพราะเรื่องอะไร?”

หลินอิ่งคิดไปครู่หนึ่ง ยิ้มขึ้นมาแล้วพูด “หูหมิงหยินเป็นคนของคุณ?”

“ฉลาด” หวางหงหลิงท่าทางภูมิใจ สายตาชื่นชม

“เรื่องนี้เดิมเป็นแผนที่ฉันวางขึ้นมา เพื่อให้พี่ชายหน้าโง่ของฉันตกหลุมพราง” หวางหงหลิงถอนหายใจอย่างดัดจริต “ตอนแรกว่าจะรอจนถึงวันเกิดคุณปู่ หวางจื่อเหวินเอาแจกันไปให้ท่าน ฉันจะได้เปิดโปงว่านั่นมันเป็นของปลอม แต่เสียดาย โดยคุณทำลายแล้ว ทำให้ฉันเสียแผนหมด”

หลินอิ่งพูดขึ้น “แผนดี”

เขาจะไม่รู้สถานการณ์ได้อย่างไร แจกันคู่นั้นของหูหมิงหยินเป็นแผนการ เพราะจะให้หวางจื่อเหวินติดเบ็ด รอไอ้โง่นั่นดีใจที่ได้แจกันมาแล้วเอาไปอวยพรวันเกิด คนที่อยู่เบื้องหลังหวางหงหลิง ก็ขึ้นมาเปิดโปงว่านั่นคือของปลอม ต่อหน้าคุณปู่ตระกูลหวาง ในงานวันเกิดอายุแปดสิบ ทำให้คุณปู่ของตระกูลหวางผิดหวังในตัวหวางจื่อเหวินอย่างที่สุด

นี่คือการอยากเหยียบหวางจื่อเหวินให้ตายไปเลย

การแย่งชิงกันภายในตระกูลผู้ดีแบบนี้ แย่งชิงตำแหน่งคนสืบทอด ก็ถือว่าเห็นมามากแล้ว

แต่ว่า ต้องพูดว่า หวางหงหลิงคนนี้ มีนักฆ่ามืออาชีพสองคนติดตามอยู่ และมีหมากตัวสำคัญซ่อนอยู่ข้างหลังอย่างหูหมิงหยินที่มีชื่อเสียงเชี่ยวชาญด้านสะสมของโบราณ ถือว่าเป็นผู้หญิงไม่ธรรมดา

“คุณหลิน คุณว่า คุณทำลายแผนฉันแบบนี้ ควรชดเชยให้ฉันยังไง?” หวางหงหลิงพูดขึ้นมาเหมือนยิ้มแต่ไม่ยิ้ม

หลินอิ่งพูด “การแย่งชิงกันภายในของตระกูลหวาง เกี่ยวอะไรกับผม”

“คุณหลิน พี่รองของฉันโง่จนหาที่เปรียบไม่ได้ แต่ว่า ตระกูลหวางของเราไม่ได้ง่ายอย่างที่คุณคิด ถ้าคุณคิดว่าลำพังคุณคนเดียว จะต่อต้านกับตระกูลหวางทั้งตระกูลได้?”หวางหงหลิงเสียงขรึม มีแววตักเตือนอยู่ในน้ำเสียง

“คุณคิดว่า พี่รองที่โง่เขลาของฉันจะปล่อยคุณไปง่าย ๆ เหรอ?” หวางหงหลิงพูดขึ้นเสียงเรียบ น้ำเสียงเข้มขรึม “คุณหลิน เรื่องที่เกิดขึ้นในหมิงเป่าซวนฉันเห็นหมดแล้ว คุณเป็นคนมีความสามารถ ฉันจะให้โอกาสคุณ ช่วยฉันทำงาน สำหรับเรื่องหวางจื่อเหวิน คุณก็ไม่ต้องเป็นห่วง”

หลินอิ่งรู้สึกสนใจขึ้นมา ถามขึ้น “คุณมั่นใจเหรอว่าผมจะช่วยคุณทำงาน?”

“คุณปฏิเสธได้เหรอ?” หวางหงหลิงหัวเราะคิกคิกขึ้นมา หัวเราะอย่างมีเสน่ห์

เท่าที่เธอดู นี่เป็นโอกาสที่ดีสำหรับหลินอิ่ง ถ้าไม่ได้รับการช่วยเหลือจากเธอ เขาจะเอาอะไรไปสู้กับหวางจื่อเหวิน? ถึงหวางจื่อเหวินจะโง่ขนาดไหน ก็ยังเป็นคุณชายรองของตระกูลหวาง เมื่อถูกบีบคั้นการฐานะเงินทอง ลำพังความสามารถในการประเมินของมีค่าแน่นี้มีประโยชน์อะไร?

“ผมไม่สนใจ” หลินอิ่งส่ายหัว

“คุณหลิน คุณไม่กังวลการแก้แค้นของหวางจื่อเหวินเหรอ?” หวางหงหลิงขมวดคิ้วถามขึ้น

หลินอิ่งยิ้มไม่พูดอะไร

หวางหงหลิงพูดขึ้นจริงจัง “คุณหลิน สถานที่นี้คุยไม่ค่อยสะดวก เราหาที่นั่งคุยอย่างละเอียดกันดีกว่า?”

“ไม่จำเป็น” หลินอิ่งส่ายหัวพูดจบก็หันหลังกลับ

“คุณ” หวางหงหลิงโกรธจนหน้าแดง เธอไม่เคยเจอคนอย่างหลินอิ่ง ไม่พิจารณาแม้แต่น้อยก็ปฏิเสธ การเชื้อเชิญจากเธอคุณหนูใหญ่ของตระกูลหวาง

ไม่รู้เขาเอาความกล้ามาจากไหน

“หลินอิ่ง กับผู้หญิงคนหนึ่ง คุณทำแบบนี้จะไม่สุภาพบุรุษเกินไปไหม?” หวางหงหลิงพูดจาตัดพ้อขึ้น ท่าทางออดอ้อน “ฉันอุตส่าห์มาช่วยคุณกำจัดคนที่หวางจื่อเหวินส่งมา คุณคิดดู ถ้าไม่ใช่แผนการของฉัน คุณจะทำให้หวางจื่อเหวินขายหน้าได้อย่างไร? ตอนนี้ แค่เวลาดื่มชาสักแก้วก็ไม่มีเลยเหรอ?”

สีหน้าของชายชุดดำทั้งสองคนจากเรียบเฉย ตอนนี้ก็เริ่มเปลี่ยนไป